Doğu Medeniyeti bir başka değişle İslam Coğrafyası, kardeşin kardeşe katlettirildiği huzurun baharına hasret topraklar. Kurşunlar ve bombalar altında yaşama tutunan insanlık, korku nefret, özlem ve tevekkül mevsimlerinin ortasında bir medeniyet.
“Acı diyorum efendim, O da evrensel olmalı; Bir çocuğun eline diken batsa; İnsanoğlu yanmalı… “ Farid Farjad; böyle seslenmiştir Tahran’da doğan, acıları yaşayan Doğu medeniyetinin bir çocuğu olarak. Kemanına nakşetmiştir acıyı, yüreği ağladıkça kemanıyla bamteline dokunmuş herkesi ağlatmıştır.
İnsan tüm zahir sıfatlarından arındığı anda insandır. Tüm çıplaklığı ile bedeninin değil , bir terzi edasıyla biçip diktiğimiz rollerini bir çırpıda attığımızda insandır. Ademoğlu olmak da bunu gerektirir, ilk yaratılışı gibi, meleklere secde ettirmesi de bundandır.
“Kazanda su kaynasa sanki ben pişiyorum; Bir kuş bir kuş öldürse ben can çekişiyorum.” diyor şair, dünya düzeninin nisyanından uzaklaşıp isyan edercesine. Adem olmak için, özüne ulaşmak için bu feryadı Necip Fazılın.
Bizler ne kadar yakıyoruz canımızı, Adem olmak için mi yürüyoruz yoksa Kabil’e mi koşuyoruz.
Nedir öç alma sevdası, nedir ölümün üzerinden yaktığımız sevinç kandilleri ? İsra’da yürürken yolumuzu mu kaybettik. Kaybettik de zulmün ateşine odun taşıdık. Elimizde ki odun kimi yakıyor, cehennem yüreğimizde midir?
Fransa cehennemi yaşadı, cennet vaadiyle kandırılanların elinden yaşadı. Size vaat edilen nedir ki de seviniyorsunuz ?
Fransa'daki olayı destekleyenler sanki Kabil'i destekliyormuş gibi geliyor. Öyle ürpertici ki ilk kan Kabil'in elinden toprağa geçmedi destekçilerine geçti. İlk cinayetten son cinayete kadar sadece yapanlar değil destekleyenler pirim verenlerde aynı eli kanlı insanlar. Hepsi birer Kabil'in taşlaşmış kalbine sahip. Öyle bir taş ki kalplerin mezar taşı olarak dikilip, kuyular gibi mühürlenmiş kalpler.
Töre neydi “Öldürmeyeceksiniz” idi. Peki neyi öldürmeyeceğiz sadece insanı mı yoksa kalplerimizi de mi ?
Cahit Zarifoğlu ne güzel demişti “ Bir kalbiniz var onu hatırlayınız.” Bir kalbiniz var lütfen onu hatırlayınız. Yaşadığınıza delalet olan bir kalbi değil “İnsan” özelliği olan kalbinizi hatırlayınız.
Koşan bir kısrak gibi zulmün karşısında çatlayan kalpleri hatırlayınız.
Hatırlarsak hatır olur , hatır olursa bağ olur. Gönülden gönüle köprü kurulur. Bu köprüler taştan değil gönül bağından olmalı.
Hz. Yusuf ile Kenan'ın bağı gibi , Ensar ile Muhacir gibi ve dahi Hz. Muhammed (s.a.v.) ile ümmeti arasındaki bağ gibi olmalı.
Ey Dünyam ! Kalbin nerede , hangi zulmün tepesine “Kurtarıcı İsa Heykeli ” gibi diktin de zulmü selamlıyorsun.
origamiaround
gummygunk
izzy806
blakekathryn
andulkaphoto
tangentwithtanner
discoholicmusic
