Weer een onderkruiper minder - 10/02/2020
“Het bolwerk”, geschreven door Matilda Gustavsson, heeft weer een verborgen misbruiker in de spotlights gezet. Het boek gaat over onderzoeksjournalistiek en over hoe machtsstructuren misbruik in de hand werken.
De aanleiding van mevrouw Gustavsson was het #metoo gebeuren door aanleiding van het schandaal met Harvey Weinstein. Nadat dit allemaal bekend werk gemaakt was ze toch nieuwsgierig of alle geruchten die de ronde gaan over een artistiek directeur waar zijn of niet.
Deze directeur had de naam Jean-Claude Arnault, een fransman getrouwd me de Zweedse dichteres Katarina Frostenson. Zij was lid van de gerenommeerde instelling achter de Nobelprijs Literatuur en hij was artistiek directeur van “Forum”, een soort literaire nachtclub in Stockholm waar lezingen en feesten plaatsvonden. Grof gezegd was het “de living van de Zweedse Academie”.
Arnault was niet alleen directeur, maar organiseerde ook recepties en feesten van de Academie. Door zulke dingen te doen en er zelf altijd aanwezig op te zijn, kan je nauwe banden smeden. In dit geval banden die hem prestige en macht opleverde, die hij overduidelijk misbruikte.
18 vrouwen, heeft Gustavsson overgehaald om op de voorpagina hun verhaal te komen doen. Een voor een beschuldigingen die variëren van aanranding tot zelf verkrachting, vaak gepaard met drogering. Sommige vrouwen waren nog altijd getraumatiseerd en wouden daarom ook anoniem hun verhaal doen, wat ik volkomen kan begrijpen als je zoiets walgelijks en verschrikkelijks meegemaakt hebt.
In haar artikel verwees Gustavsson altijd me “de cultuurpaus” naar de directeur. Externe media kon snel vaststellen dat ze het over Arnault had. Eens dit bekend gemaakt was had nog een juridische nasleep voor de misbruiker. 2,5 jaar celstraf heeft hij gekregen, waarvan hij zijn laatste maanden met zijn enkelband thuis doorbrengt.
Dit artikel moest ik hebben, omdat ik mensen ken die misbruikt zijn geweest waardoor ik me altijd opboei als ik zo een walgelijke dingen lees. Ik vind de celstraffen eigenlijk nog mild in vergelijking met de trauma’s die sommige vrouwen hebben opgelopen. Iets wat ik mezelf altijd heb voorgenomen is dat als ik het zag dat ik er iets van zou zeggen. Gelukkig heb ik dit nog niet moeten doen en blijf ik en mijn omgeving er gespaard van voor zover ik weet. Wat zou er toch in die mensen hun hoofd omgaan? Wat krijgt je toch zover om mensen zo te misbruiken? Ik kan, maar een ding bedenken en dat is macht.
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/02/10/het-bolwerk-over-machtsmisbruik-bij-de-nobelprijs-literatuur/
