#20.08

[tebarambles]

Sanjeev deliberately torpedoing the task only to then turn out to be the winner is exactly my brand of humor.

But something about his reaction in the studio tells me that this didn't come as a surprise to him, and he knew exactly what he was doing. I think it's very possible that he immediately figured out that the task was based on 'if it walks like a duck...', and then went into his can't be bothered persona to make it more entertaining.

[guelendam]

Annemin Babaannesi Vefat ettiginde evde bir torbanin üzerinde Rabianın yazan bu çeyizi yıkayıp ömrüm yettiğince iyi bakmaya çalışacağım🥺

Buda Annannemin 80li yıllarında Annem evlenmeden aldığı masa örtüsü ve peçeteleri çok güzel değil mi🥺😍 annemin sandığında 42yıl beklemiş kullanılmadan.En güzel çeyizlerimden.🌹

Bir kac ay önce vefat eden Annanneme ‘

Seni çokk özledi Kızın..sen gittiğinden beri düzene sokamadı hayatını.Kaç yaşında olursan ol Anneni kaybetmek bir çok şeyini kaybetmek miş anladık.Annem sana biz Anneme ağladık.Anneme manen sımsıkı sarılıp yaralarını sarmanı istiyorum annanne annemin buna çok ihtiyaçı var..Elimde patıklerin ve yazmaların annem duymasın..çok üzülüyor çok ağlıyor..vaa rabiyemmm yavrimm gelmiş diye bağırıp sarılıp öpüyordun beni her geldiğimde mısırı teker teker ellerinle çıkartıp yiyiyordun çok sevdiğinden üşenmeden.Bende seni çok özledim.Çocuksu yüreğini pammuk ellerini..

Sır gibi gittin..bize yatagında halında olan kanı temizlemek kaldı..Annemin çığlıklarını duydunmu annemin feryat etmesini durduramadım üzüldünmü.Mezara koyduklarında Anne diye bağrışını kanlı battaniyene sarıldığını gördünmü.Çenesini tuttum ağzını tuttum Annanne susdurumadm..durduramadm..Annemi yerlerden kaldıramadm.manen anneme sarılıp sen kaldırırmısın..annannem🥀

Hz.Allah rahmet eylesin kabrin geniş olsun.Rabbim günahlarını affetsin kabir azabından korusun seni Çocuk yüreklim.

Seni çok seviyorum her geldiğimde bunu yüzüne dediğim gibi içten diyorum o bal yanaklarını höpürtede höpürtede öptüğüm gibi dualarımla öpeceğim sarılacağım sana.

[gonegirl2121]

“Söylesene neden bu kadar ağlarsın sen güçsüz müsün?”

Gözlerimi ovuşturdum ve yutkundum.Oturduğum yerden kalktım ve “Ağlıyorum , yapabileceğim başka birşey yok çünkü kelebek...”

Kelebek çiçeğin tepesine kondu ve dedi:

“Yapmayı denedin mi peki?Seni engelleyen ne bu kadar ağlama lütfen...!”

Gülmeye başladım “Ah kelebek, Lütfen,lütfen,lütfen...Bu kelimeyi o kadar çok kullandımki artık beni bir aciz gibi hissettiriyor,hiç muhtaç kaldın mı sen kelebek?” Gözlerim yerdeki kayaya takıldı,bir damla yaş düştü çeneme doğru.

“Ben çok isterdim mutlu etmeyi çok yalvardım biliyor musun? Ağlayarak yalvardım,sessizlikte boğulmamasını diledim,tanrı beni unuttu yok oldum...Ağlamaktan yorulurdu o.Ben de sanırım artık yoruldum ağlamaktan.”

Minik kelebek kızın kırmızı kanlı beyaz çiçekli elbisesine kondu.Kız kurumuş kanlı tırnaklarını kelebeğin yanına yaklaştırdı.Kelebek eline kondu ve dedi

“Artık üzülmene dayanamıyorum ama ben...Bir gün biri çıkagelsede seni dünyanın en mutlu kızı yapsa...?”

“Kalbim... O zaten kilitli o zaten

darbelerini aldı,alıyorda...Uzun zamandır hissiz zaten.Canlanamaz zaten minik kelebeğim.Ölülerin sadece o’ gün dirileceğini biliyorsun.”

Kelebekte hatırladı yalvarışlarını... O da gitmek ölümle huzur isteyen ruhun sahibi bedene yalvarmıştı...

Kafamı göğe kaldırdım ve dedim “Hissediyorum kelebek,bir fırtına geliyor içinde öleceğim hissediyorum.Bu acı bu yel,fazla ağır fazla üzücü.Kalbimde dayanamayacak artık.Üzüntüden birkere daha bayılmak istemiyorum.Herneyse tanrı beni anlar”

Hep hayal ettiklerim de gitti inanır mısın?

[cumberbatchaddiction]

i am 17 years old now yo

[tebarambles]

On a different note, I need Maisie's smug face as a reaction gif

[myfirstmeal]

[poeisa]

quimeras não fazem calar

as tantas quimeras não fazem calar como poderiam, se levam-me a versejar? nunca, nem no resquício em fagulhas de meu universo as deixaria amargurar meus versos as tantas quimeras não fazem calar ainda, embora, façam-me queimar: arder no sufoco etílico da solitude deteriorar-me em imensurável amplitude. enquanto as saboreio como água, transformam-me num vazio cheio de mágoa as tantas quimeras não fazem calar mas colocam-me em chamas me transformam na mulher que tanto clama pela liberdade suntuosa de viver longe do que me insere na mercê não do que há, nem do porquê mas do que hei, um dia, de ser amaral, i

[sheislosingherself]

a volte vorrei semplicemente dimenticare tutto, ma dimenticare tutto significherebbe dimenticare ogni tuo ricordo. faccio finta di niente, ma quanto vorrei che fossi qui. quanto vorrei che vedessi casa, quanto vorrei sentirti dire ancora una volta che mi vuoi bene. e mi sento ridicola, cazzo che mi sento ridicola.

vorrei che smettessero di prendermi ‘sti momenti in cui ho solo bisogno di stringerti, ma non potrò più farlo e non posso farci nulla. non so neanche come abbia fatto ad entrare in quel dannato cimitero il mese scorso sapendo che tu eri seppellita lì vicino. non ho avuto il coraggio di venirti a trovare, perché vederti lì, la tua foto, la data della tua fottuta morte, il tuo nome. perché dovrei? che senso ha? lì c’è solo il tuo corpo, in cenere. non c’e nient’altro. tu non ci sei, non tornerai mai.

e non voglio neanche pensare al fatto che quest’anno saranno quattro anni. quattro fottuti anni. e io non ho ancora il coraggio di rileggere quella lettera che ti ho scritto e che è bruciata insieme a te. spero solo che in un qualche modo tu possa essere orgogliosa di me, che ci sto provando a rinascere.