Oct 10, 2023
omwentelingen rondom de imaginaire as van het zinvolle.
seen from United States
seen from United States
seen from China
seen from Netherlands
seen from China
seen from Maldives
seen from Netherlands
seen from Netherlands
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Netherlands
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Portugal
seen from United States
seen from Netherlands
seen from Russia
seen from United States
seen from Maldives
seen from Portugal
omwentelingen rondom de imaginaire as van het zinvolle.
ben ik op tijd voor de bloei van de synapsen in maart?
Alles is weerkaatsing, flikkering, glans, geflonker, explosie, uitbarsting, nevel, plasma. Materie die zich probeert te ordenen, een hologram, simulatie, schaduw, illusie, droom, kleur, straling die opflitst en uitdooft terwijl elders in het heelal straling opflitst en uitdooft en elders iets zich in een moleculensliert uitrekt en uitgerafeld een zwart gat in gezogen wordt en er, nauwelijks een fractie van een seconde, straling te zien is, van dezelfde intensiteit als straling, opgewekt door een eicel die binnengedrongen wordt een zaadcel. En weer uitdooft. Niets. Even: straling. Daarna weer niets, eindeloos, uitdijend, stil, luchtledig zwart. Waarna weer een flits. Waarin zich een beeld aftekent. En dan opnieuw zwart.
(...)
Een ster die er miljaren jaren over doet om te krimpen (steeds trager en moeizamer) en dan plots razendsnel terugveert en explodeert.
(...)
(...) leerde ik van een druipsteen wat traagheid was.
Men moet voortdurend pluraliseren en verfijnen.
', huil ik boven mijn surrogaatthee, '
De werveling van de hartstocht
; maar de uitwerking van een symbolisch repertoire kan een reactie van de verbeelding op het bewustzijn van de crisis geweest zijn. In de symbolische visie wordt de natuur, zelfs in haar meest vreesaanjagende aspecten, het alfabet waarmee de schepper ons spreekt over de orde van de wereld, over het bovennatuurlijke, over de stappen die we moeten zetten om ons op aarde zo te oriënteren dat we de hemelse beloning kunnen verkrijgen. De dingen kunnen ons in hun wanorde, in hun vergankelijkheid, in hun fundamenteel vijandige verschijningsvorm wantrouwen inboezemen: maar het ding is niet wat het lijkt, het is een teken van iets anders. De hoop kan dus in de wereld terugkeren, want de wereld is het woord dat God tot mens richt.
en ik verlies iedere keer weer de hoop dat van mijn leven nog iets redelijks terecht komt.