CTM dag 2: Shadow Swirl
Donderdag 30 januari - Shadow Swirl
Berghain - Am Wriezener Bahnhof, 10243 Berlin → Map
★★★★★
Bij binnenkomst in Berghain viel ik midden in het optreden van de Turkse Nene H met het Ensemble Basiani, het nationale mannenkoor van Georgië. Om deze traditionele bariton zangers te horen onder begeleiding van a-rytmische electronica was meteen al een desorienterend begin als je de vierkwartsmaat techno gewend bent die hier normaal gesproken klinkt.
De Zwitser Antoine Schessex koppelde vervolgens bij zijn optreden een tenor saxophoon aan distortion pedalen en feedback loops. Deze "wall of sound" van noise en drones kwam door het contrast met het voorgaande optreden extra hard aan, en zette gelijk de toon voor de rest van de avond.
Het Javaanse duo Raja Kirik bracht een energieke set van zelfgemaakte slag- en blaasinstrumenten met een eclectische mix van electronica stijlen. Ze wisten het publiek goed op te zwepen, en de eerste dansbewegingen werden op de vloer ingezet.
Na wat technische opstart problemen bracht het Keniaanse Grindcore duo Duma de avond pas echt op gang. De typische grunt zangstijl met snoeiharde metal en electronica zorgde door de overtuigingskracht van rauwe energie voor een heuse moshpit voorin in de zaal.
'Mancunian man' Andy Stott begon zijn set met de typische door dub beinvloede duistere electronica waarmee hij bij het grote publiek bekend is geworden. Stott komt binnenkort met een nieuw album en bracht vrijwel alleen nieuw materiaal ten gehore. Berghain bleek de perfecte setting voor deze muziek, en de zaal ging volledig mee op in de set die steeds energieker en afwisselender werd qua tempo en muziekstijlen, met uitstapjes naar dubstep en uiteindelijk zelfs drum 'n bass. Stott wist de zaal op meesterlijke wijze naar zijn hand te zetten en er ontstond een synergie tussen artiest en publiek die je zelden meemaakt. Een absoluut hoogtepunt.
De donderdag nacht in Berghain toonde perfect wat CTM zo speciaal maakt. Artiesten van allerlei komaf met een enorme variatie aan muziekstijlen, die op de een of andere manier toch naadloos op elkaar aansluiten. Een groot applaus voor programmeurs en artiesten. En als het publiek er dan ook nog voor open staat, onstaan er magische momenten.