#wouterdebroeck

[wouterdebroeck]

De laatste woorden van de stilte

Zegt de stilte tegen de bandopnemer:

'Ik besta niet. Luister goed, er is altijd

wel iets.'

Zegt de bandopnemer: 'Je moet je niet 

laten vangen. Stilte is een uitvinding

van mensen die niets 

beters te doen hadden.'

  'Ze zeggen dat ik heb bestaan, of dat ik

kan bestaan, tussen twee golven, of in

een krater op de maan.'

 'Je bent te klein om waar te nemen,

je bent het korrelige ruis op mijn

onderzoek, marginaal quoi.'

  'Zie je wel; verwaarloosbaar,

onherbergzaam en dus 

niet leefbaar. Filter mij 

maar weg’

[wouterdebroeck]

Ul, dat magische Ul

In het puin van mijn Ul

zie ik het meisje dat 

mij heeft binnengelaten

ze wenkt en roept: ‘deze kant,

we moeten verder, hier is 

niets meer te beleven’

Triest wil ik hurken

om me bij de rest 

van de smeulende as te zetten,

maar ze wenkt opnieuw,

‘voort idioot, hef je hoofd

en je zult weer zien.’

Ik slof en sluit me aan

bij de veilige karavaan

der gehoorzamen.

Als ik haar schaduwloos

nader blijkt ze niet te

hebben bestaan.

Langs de noordkant

verlaat ik Ul en trek

de wijde koude in.