8/5/2018, 23:50
Και τι γίνεται όταν οι άλλοι υποκρίνονται; Όταν οι περισσότεροι προσποιούνται και παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι είναι?
Όταν η κολλητή σου προσποιείται τι κάνεις; Είτε της το λες και ετοιμάζεσαι να υποστείς συνέπειες όπως τα μούτρα ή αλλιώς “η σιωπηλή αντιμετώπιση” κατά τους φίλους μας τους Αμερικανούς, η συνεχής άρνηση των γεγονότων και άλλα, είτε υπομένεις την κατάσταση και αφήνεις τα πράγματα να εξελιχθούν, περιμένοντας κάποιον άλλο να αναλάβει το ρόλο του κακού. Άραγε είναι ο πραγματικός της εαυτός αυτός που φαίνεται όταν δεν τη διορθώνεις;
Είναι δύσκολο να καταλάβεις τι είναι πραγματικό και τι όχι, ποιος είναι αληθινός και ποιος όχι, όταν όλοι φάσκουν και αντιφάσκουν διαρκώς. Από τη μία δεν ενδιαφέρεται για την αξιολόγηση, αλλά από την άλλη ψοφάει να την μάθει. Λέει πως μισεί αυτούς που παινεύονται όταν παίρνουν βαθμούς, αλλά όταν πάρει καλό βαθμό φροντίζει να ανακοινώνει σε κάθε θέμα το τέλειο ποσοστό που έχει.
Όλοι τελικά υποκρίνονται. Και εγώ, και εσύ, και ο γείτονάς σου, ανάλογα πάντα με τα συμφέροντα της εποχής. Άλλοι λένε πως ενδιαφέρονται ενώ δεν νοιάζονται ούτε λίγο, ρουφώντας κάθε ίχνος ενοχοποιητικών στοιχείων για διάφορα ζητήματα μπορούν να συλλέξουν από κάποιον. Όλοι ξέρουμε έναν τέτοιου είδους “ψυχοπονιάρη”. Άλλοι πάλι λένε πως δεν ενδιαφέρονται ούτε λίγο , αλλά νοιάζονται πραγματικά και πολύ. Οφείλω να δηλώσω ένοχος. Ανήκω στην τελευταία κατηγορία. Έραβα ένα κάλυμμα για τον εαυτό μου για χρόνια, για να μην με βλέπουν, για να μην ακούω - και με κόπο. Μου είναι δύσκολο να το σχίσω τώρα....
Κρίνοντας αυτούς κατέληξα να κρίνω τον εαυτό μου. Τους καταλαβαίνω, δεν έχουν απόλυτο άδικο. Για δες, είναι δύσκολο τελικά να αποχωριστείς το προσωπείο σου.