varoluşumun sırrını buldum sayende; gözlerim kamaştı, kalbim hızlandı, ruhum dinlendi gülüşünle ve birden bana da yayıldı o sıcaklık. gülümsedim hafifçe sana, hiçbir zorlama olmaksızın. galaksilerim olan gözlerine baktım uzun uzun, özlem böyle bir şeymiş dedim kendi kendime, özlem böyle bir şeymiş. ama hiç görmediğin birine nasıl özlem duyarsın? nasıl hep yakınmış gibi davranabilirsin? bunu bana sen öğrettin işte, yıldız güzeli.














