#catsun

[cornfields-and-lightning-bugs]

cat sun by nancy marie davis

[writingindian]

#thecozydance #catsun #catstagram #catmagic #catnap #catsofinstagram

[writingindian]

These two enjoying sunshine and being cuties #cat #catSun #islandlife #catnap #catears #catstagram #catsofinstagram #cute #face #catface

[writingindian]

#catsun #snoring #snoozing #sleeping #adorable #catnap #cat #catsagram

[monotyperec]

TER (na zdjęciu razem z Mirtem) artystka zafascynowana analogową muzyką elektroniczną, jedna z niewielu kobiet w Polsce, które regularnie grającą na żywo na syntezatorach modularnych. Przez szereg lat występowała w zespole Brasil and the Gallowbrothers Band. Jej zeszłoroczny solowy debiut "Fingerprints" spotkał się z ciepłym przyjęciem tak w Polsce jak i poza nią. Występowała na prestiżowych imprezach w kraju (np. krakowski Unsound), jak i za granicą (m.in. w londyńskim klubie Cafe OTO)

1.Początek   Dawne czasy.... Jeszcze w liceum zaczęłam przychodzić na próby One Inch of Shadow, zespołu Tomka i Rafała, spodobało mi się granie na pianinie, czasami też udzielałam się wokalnie (!) . Z czasem jakoś tak naturalnie wyszło, że chłopaki zaprosili mnie do tworzenia zespołu. Wtedy jeszcze nie wyobrażałam sobie żadnych solowych projektów, trwałam w przekonaniu,że granie w zespole daje siłę i chęć do eksperymentowania z własnymi muzycznymi możliwościami (ale tak bezpiecznie, bez konieczności przyjmowania krytyki na własne barki), otwiera drogę do poznawania technicznej strony grania. Minęło kilka lat, zmieniły się gusta muzyczne i choć nadal świetnie się rozumiemy, każde z nas ma trochę inną wrażliwość, podejście do grania-komponowania muzyki. Od One Inch of Shadow, przez Brasil and The Gallowbrothers Band, do wspólnych występów z Mirtem, pytania: kiedy nagrasz coś swojego... Zaczynałam kilka razy, a to powstał jakiś ambient, ścieżka wokalna, ale zawsze autokrytyka gasiła zapał...

2. Sprzęt Najbliższe są mi syntezatory analogowe, w czasach Brasil moimi ulubionymi były monofoniczne syntezatory Korg MS10 i Yamaha CS5. Były proste w użyciu i idealnie nadawały się do zespołowych improwizacji. Zważywszy na fakt, że dzielę studio z Mirtem, a jego opanowało modularne szaleństwo, w pewnym momencie zaczęło mi się to udzielać... Do grania solo - idealne, wszystko w jednym miejscu i w zasięgu dwóch rąk. Ale Korg pozostał pod postacią nowego MS20. Kiedy myślę o solowych koncertach, przed oczami mam plątaninę kabli, wolałabym uprościć setup.

3. Debiut “Fingerprints” to nie jest concept album. Zaczęło się od jednego utworu i wiedziałam, że tym razem nie mogę tego zmarnować. Kolejne utwory powstawały szybko i naturalnie, potem przyszedł pomysł dogrania żywej perkusji (zawsze bardzo lubiłam jej brzmienie - zwłaszcza to brudne i połamane ale ciągle w rytmie). Andrzej Załęski i jego swobodny styl gry wydał mi się dobrym dopełnieniem moich dość poukładanych kompozycji. Tradycyjnie sama łapałam się wszelkich co ciekawiej wyglądających przeszkadzajek i dogrywałam część partii. Najbardziej podoba mi się fakt, że płyta w końcu powstała

[skeleton-sweetheart-blog]

Carson is the biggest fucking loser homo on the face of the planet but hey. He's cute and like my little fetus.

Go follow him.