.
Yeter ,demek istedim halim olsaydı. Biraz gücüm olsaydı. Yeter çek ellerini artık,çoktan öldüm ben,demek istedim. Bu kaçıncı savaştı yenildiğim? Artık kaçırmaya bir adım kalmış aklım ve gitgide benden uzaklaşan mantığımı ele geçirirken karanlık, aklın ve mantığın almadığı bir ıstırabın içindeydim. Yaptığını düşünmemeye çalışarak ileriye doğru yürümek istiyordum. Aklım onda da kalsa,koşarak ondan kaçmak istiyordum. Ölmüş bir kalbin sabırla atmasını bekliyordum. Güneş çoktan batmış ama ben umarsızca gün ışığının yolumu aydınlatmasını bekliyordum. Oysa,karanlık bir kere içine aldığında seni… Mümkünü yok,bırakmıyormuş.












