Vissenkom.
Een oude man zit in zijn leren fauteuil, gehuld in een donkere jas die de kou slechts half uit zijn botten houdt. Zijn blik rust op een vissenkom die wankel staat op een houten krukje, het water daarin stil, slechts af en toe verstoord door de traagheid van een goudvis die zich beweegt alsof ook hij weet dat alles hier vertraagd is. Naast de man staat een schemerlamp, onnatuurlijk opgericht op…











