#greece quotes

[klapsamono]

Ένα σούρουπο ένιωσες τον ήλιο μέσα σου να αντριώνει.

Ένα βράδυ ολόκληρο βαυκαλίζεις.

Ένα μεσημέρι τα δάκρυα σου τρέχουν στα μάγουλα κάποιου.

Εκείνο το απόγευμα στο γρασίδι γέλασες με την καρδιά σου στα χείλη να τρέμει.

Το πρωί η γη τρέμει από ένα τρένο που ίσως θα σε σώσει.

[kittywaffles97]

Try not to elongate your baby's skull, you'll create dumb children.

My history teacher

[klapsamono]

Κι εκείνοι που τρελάθηκαν,δεν το διάλεξαν

Μια σκέψη φυτεμένη ,τώρα ένα ποτιστήρι ζωγραφισμένο με άγριο λουλούδα, προσεκτικά χύνει τα δάκρυα που μαζεύτηκαν μέσα του.

Μέρες και νύχτες αδιάκοπης βροχής,

έπρεπε να αδειάσει,

ήταν πολύ βαρύ

και κάπως φθαρμένο.

Τα λουλουδάκια του είχαν ξυθεί και μικρά μικρά κομματάκια βαφής τα έπαιρνε ο αέρας και τα πετούσε στο παλιό μωσαϊκό .

[klapsamono]

Σεπτέμβρης

Νύχτες του Σεπτεμβρη ,μια πόλη ακόμα μουδιασμενη

Αγγιγματα πλέον ασήμαντα.

Νύχτες του Σεπτεμβρη χωρίς συναυλίες μονάχα στις παραλίες κουτάκια διπλώνουν και σκεπάζουν τις μέρες που δεν ξέραμε ποιοι ήμασταν.

και γιατί να είμαστε εδώ όταν στο παγκάκι δεν είναι καποιος να δούμε μαζί τα ηλιοβασιλέματα αυτού του Σεπτεμβρη που δεν έμοιασε σε κανέναν .

Νύχτες Σεπτεμβρη ζήτησα κουράγιο να κάτσεις δίπλα μου έστω για λίγο να δούμε όσα δεν μας αφήσαμε να δούμε ,μέχρι να βαρεθουμε και απλά να χαθούμε ,

Νύχτες Σεπτεμβρη ζητάω χαμόγελα δίπλα στην θάλασσα ξημερώματα με μια ψύχρα να εξαναγκάζει αγκαλιές αληθινές η όχι .

Πως να σταματήσω ότι δεν έχει τελειωμό

Τελευταία νύχτα του Σεπτεμβρη

Ας είναι τουλάχιστον ήρεμος αυτος ο αποχαιρετισμός.

Για ποιον επόμενο Σεπτεμβρη Περιμένω τώρα ξανά;

Πόσους ακόμα αποχαιρετισμους μπορώ να κουβαλήσω , συγχώρεση δίχως κανέναν εγωισμό δεν ξέρω εάν έχω άλλο κουράγιο να σου προσφέρω.

Νύχτες Σεπτεμβρη νιώθω τα μάγουλα μου να καίνε και την καρδιά μου να τρέμει .

Μια μπύρα τώρα έχει ξεθυμανει,πονάω ακόμα μέσα στα χρόνια,ο πόνος εύχομαι να σταματήσει τώρα πια , βαρέθηκα να πονάω για έναν Σεπτέμβρη που δεν είδα ποτέ.

[klapsamono]

Πάλι στα ίδια, απέναντι σε μια πόρτα που πια αδιαφορώ να ανοιξω°

[klapsamono]

Τα φωτάκια της πόλης τρεμοπαίζουν, εγώ μέσα από μια θολή τζαμάρια χάνομαι και ταξιδεύω κοιτώντας τα. Με ζαλίζουν όμως με απομάκρυνουν από εκεί που βρίσκομαι γι αυτό μέσα μου τα ευχαριστώ. Περιμένω την ώρα που θα μπορέσω να τα σβήσω, τόσο όμορφα και με κρατάνε εδώ, πίσω από αυτή τη τζαμάρια που δεν μ αφήνει να ζήσω. Μέχρι τότε θα τα κοιτάω*