I have very recently (30 minutes ago, recently) rediscovered this blog. I remember how much of a solace this place was a couple of years ago. Well, a place that the Lord has provided.
Now, though I am just as flawed as that girl a year back, and yet to be unfilled of lament. I am very patiently waiting till my Lord comes, and I am resting in the Joy of knowing Him. In the Joy of Him, and hence,
Minsan sa buhay natin tayo ay nakakaramdam ng kasiyahang hindi maipaliwanag.
Kasiyahang kulang ang maraming ngiti dahil sa iyong kagalakan.
Ngunit paano nga ba ito nagsisimula,
paano ito nangyayari? at
paano ito nararamdaman?
Maaaring ito ay magsimula sa panahong gustong gusto mo ang isang bagay,
at ikaw ay patuloy na dito ay nananatili nang walang kamalay-malay...
Ito ay maaari ring mangyari kung ikaw ay walang kamalay-malay
ngunit patuloy na nararamdaman ang nag-uumapaw sa pusong may kagalakan.
At ito rin at maaaring maramdaman kung itong kagalakan ay hindi mo bibitiwan..
Ito ang reyalidad ng buhay...
maaari nating maipaliwanag, maaari ring hindi.
Ang kagalakan o pagiging masaya ng isang tao ay hindi pilit na isinasagawa.
Ngunit, ito ay mararamdaman...
Inuulit ko ito ay nararamdaman....
At aking masasabi,
Hindi ko maipaliwanag kung gaano ako kasaya,
ganun din ang aking kagalakang nararamdaman..