Yani iyilik yapıp bok yememi açık bir şekilde anlatıp sahte gözükmek istemediğim için sustum ama yetti gari. Bazı defterleri kapatma zamanı.
Bir musallatılım vardı, 2 sene istemediğimde bile peşimde dolanan, bana obsesifti. İşin kötüsü bana obsesif iken bana exinide anlatırdı, çünkü hayatının merkezine almıştı ve her şeyi olmamı istiyordu. Anne baba, sevgili, dost arkadaş, koca, kum torbası... Açıkçası arkadaş olarak da sevmezdim, insan olarak da zerre saygın sevgim yoktur. Aşırı yalancı dolancı biri. Adı bile yalan amık. Bana defalarca yavşamış, evlere sex yapmaya çağırmış, arkadaşım dedikçe daha çok sevgili olmaya çalışıp aldattıp, terk etme korkusu yaşadığı zaman bana bakış açısı değişen bir insandı.
En son konuştuğumda o kadar ezik ve kinlenmiştiki, terk etmememi terk etmeye çalışacak kadar şizofreniye kaymıştı. Zaten bu insan gidip sokakta bir kere gördüğü insanlara obsesif olan, kendini kullandırtıp, bunu fark edince ego krizlerine girip milelte saldıran aşağılık kompleskli bir herif. Aynı bok benimde başıma geldi işte. Kendini kullandırtıp gebe bırakmaya çalıştı aq ibnesi. Yemedim siktiri çektim.
Ben neden arkadaşıydım? Arkadaşı olmadım bu bir, acıdığımdan öyle davrandım. İkincidi intihara meyilli ve kimsesi olmayan biri olduğu için insan olarak kendimi suçlu hissettim. Kimsen olmadan ağır şeyler yaşamak ne çok iyi bilirim. Üçüncüsü, açıkçası canım sıkılıyordu kullandım onu. Çünkü depresyon, yalnızlık ve çok iyi bilirim. Tüm dünya sana yalnışsın derken doğru olmak nedir çok iyi biliyorum. Bu yüzden acıdığım için hayatımda durmasına izin verdiğim bir insandı. Hata yaptım, tekmeledim gittim.
Genel olarakda, okumaz, düşünmez, sürekli tramva sızlanan, gelişememiş çomar ama modern insan karakteri oynayan, kıçından tramva sıkan yalancı dolancı özenti borderline karakter bozukluğunda bir insandı. Hayatı boyunca hep kasıntı ve kibirli diye herkesin terk ettiği biri. Exi dediği insanlara, yapışıp kendini kullandırtıp onların arkasından sövdüğü insanlar. Böyle yapardı hep, kendi kalbini kendi kırar sonra victimı oynardı... Kimse onu sevmiyor ve siklemiyor diye iki kolunu boydan boya kesmiş bir insanın benim arkamdan kıskandığı arkadaşıma, “intihara meyilli pis biri” diye beni devüle etmesini bile izledim. Bir köşede hayatan kaçıp tüm gün uyuştrucu çekip tavanı izlerdi, yada sadece tavanı izlerdi. Efemine ve kırılgan biri idi, çok çabuk ağlamaya başlardı. En küçük terk edilme korkusunda direkt gaslight manipülasyon kafayı yiyip krize giren delini tekitdi. Bana asla açıkça karşı çıkamazdı, hep içine atar yada pasif agresif laf sokardı, terk edicem diye. Bazen arada dolup dolup patlardı, yazık onlarda da kendi psikolojik problemleri bendeymiş gibi bana saldırırdı, kendine saldırırdı. Terk ettikçe geri gelirdi. En son kafayı yedi ve beni dünyanın en kötü insanı yaptı, e o kollardaki façaları birleştirmemk için ne gerekiyorsa artık. Ben objektifim, yarak kürek ezik biriydi. Tek arkadaşı bendim, büyük ihtimal hayatı boyunca edindiği tek arkadaş... Bazı insanlarda yaşadığı şeyleri hak eder. Kimse yemiyor kindar bir insanın sevgi pıtırcığı oynamasını. Olamadığın şeyleri kıskanan ve kendini başkalarında görüp nefret ederdi. Üzücü, çok üzücü, kendinden o kadar nefret ediyordu ki, daha adını bile sahiplenemeyen, kendi burcu hakkında bile yalan söyleyecek kadar aşağılık komplesksi çeken, hibçir şeyi yedirip kabullenmeyen akıl hastasının tekiydi. Ne ile başa çıkamazsa, insanlara atardı, çünkü ezik bu insan arkadaşlar.
Kendisi gaydi ve benim onu sikmemi istiyordu. İstemediğim halde, pis iğrenç vücudunu atardı, striptiz yapardı bana, yazık kesiklerini falan kapatırdı gömlek ile. Dengesiz kendini kesip kan yalayan biriydi. Hayattan çok sıkıldım diye eğlenceli geliyordu deli hareketleri, ama akıl hastası idi. Buda benim hatam, eğlenmek için yanıma deli almak. Zaten otistiğim diyordu ve asosyal olmasından dolayı bunu ciddiye almamıştım... Hediyeler verirdi, exlerime saldırırdı, bana yavşar dururdu. Otistik, asexual (ayrıca siki kalkmıyormuş) ve asosyal olduğunu söylediği için bunu sadece sosyal kuralları anlamayan, kendini kontrol edemeyen biri olduğu için yaptığını sandığımdan çok üzerinde durmadım. Yoksa çocuksu ve gelişmemiş sığ bir sevgi anlayışı olan, aslında otorite ve stabilite arayan bir insanla asla aynı masada durmam. Aslında çünkü hayatını kontrol edemeyip bir köşede tüm gün ağlayan boş beleş biriydi. Seviyordu böyle akıl hastası kırılmış kız rolü oynamayı, sorumluluktan kaçmak için bir bahanne, hem de yalan... Ben açıkçası bu salağı sevgilim yapıp eximi kıskandırabilridim anca, ama çok çirkindi ve bunun üstüne catfishing yapan, buluştuğumda göz kontağı kuramicak kadar özgüvensiz bir insandı. Şuna bak aq, sırf arkadaşı yok diye canım arkadaşım derdim, bana hoşlandığını söylerdi... Biliyordum da... neyse...
Böyle biriydi, eğer terk edime korkusuna denk gelmezsem, bana telefondan saatlerde ne kadar sevdiğini ve özlediği hakkında ağlardı, beni pofpoflar aşıknı ilan ederdi, fakat ilgi göstermediğim zaman psikolojik saldırıp sinir krizi geçirirdi...
Terk ettiğimde arkadaşlarıma beni ifşa etmekle tehtid edip, arkamdan hikaye yazıp beni rezil etmekle tehtid etip, arkadaşken de intiharla tehtid etmişti. İlk terk ettiğimde ağlayıp, 1 hafta ölü takliti yapıp, gittiğimde tek arkadaşım sensin diye ağlamalar (doğru ama, özel günlerde kimse aramazdı onu)... Yalvardı defalarca, ben otistik ve tramvatik biriyim derdi sinir krizleri geçirdikten sonra... çünkü terk ederdim... Ben hiçbir zaman bu insandan bişi istemedim çünkü verebilecek bir şeyi yok amık boş beleş akıl hastası orospusunun. Açıkçası bu insana bir kötülük de yapmadım. Belki arkadşalığı hemen bitirmem lazımdı, tadını çıkarmaktansa. Eğer bu kadar canı yancaksaydı, yapmasaydı. En son bana sinir krizi geçirip saldırıp yalvardığında beri de sadece kullandım, exlerime saldırttıp, fal baktırarak, duygusal destek olarak zaaa, Sonrada terk ettim artık yetmişti bana delilikleri. Her gün tramva ağlayan bir insan benim modumu maffediyordu gerek yoktu. Çocukluk tramvalarımı anlatmam için baskı kuruldu... Ne yaptı sizce ben tamamen geri dönemeyeceğini söyleyince? Benim en küçük hareketlerimi bile detaylıca inceleyip, her küçük lafımı cımbızlayıp, arkamdan intihara meyilli diye bir hikaye sıktı. Arkadaşıma bile beni şantajlarken “ara verdik” demesi hala midemi bulandırır. Çünkü kendisi böyle idi. Bana bok gibi ihtiyacı vardı. Ben gayet pozitif anlayışı ve problem çözücü biriyim. Ben hiçbir zaman bu insanı sevmedim ama... Neyse... Buna üstün, 1 sene 3 parti uygulamalı ile stalklandım, exlerimden biri ile iletişime girip dedikodum yapıldı, daha çok dedikodum yapıldı. Ben böyle bişi yapmadım, istesem de yapamam, kimsesi yok aq. Çok komik exim onu nude atardı, bana fowardlayıp orospu derdi, kişi kendinden bilir...
Böyle insanları bırakın gebersinler arkadaşlar. 2 sene boyunca uğraştığım insan bakın aq. Resmen sevmedim, sikmedim, istemedim diye zorla sevilmek için kıçını yırttıp, bunun kesinleştiğini görünce de beni terk etmiş gibi arkamdan atıp tutacak kadar aşağılık kompleskli bir bok parçası insan bence yardımı değil, o delik deşik zebra deenli kollu ile noktaları birleştirmeyi oynamayı hak ediyor.
Arkadaşlar, herkes kötü şeyler yaşa ama bu demek değildirki herkesin başına kötü bişi geldi o yüzden bu şekildeler. Bence bir bakın, bazı insanlar yaptıkları bokların ceremesini çekip ağlar, bazıları haksızlığa uğrar. Herkes siizn gibi değildir. Kanmayın, kandırmayın. Şunu demeniz lazım, bazı insanlar gebersin. Bu kadar argümanım.
Samimi fikrim intihar ederse, dicem tek şey, millet kurtuldu derim, çünkü kendi haaytını kurtarabilecek yada düzeltebilecek bir potansiyele sahip düzgün biri değil.
Neyse salın arkadaşlar, bazı insanlar akıl hastasıdır ve yaptıklarının ceremesini çekerken yanız çeksinler. Yapacak bişi yok. Siktir edin, herkes etmiş zaten.
