Umiiyak kong puso'y nananawagan
Pwede niyo ba siyang tulungan?
Lugmok na naman sa putikan
Dahil nabiktima ng mga salitang "di kita iiwan"

seen from Saudi Arabia
seen from United States
seen from Morocco
seen from China
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from South Korea
seen from Russia
seen from India
seen from Canada

seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from Germany
seen from China

seen from Malaysia
Umiiyak kong puso'y nananawagan
Pwede niyo ba siyang tulungan?
Lugmok na naman sa putikan
Dahil nabiktima ng mga salitang "di kita iiwan"
Dear Diary: 4月22日
こんにちわ!Hello !
So it’s been already 4 weeks since I started my internship in Mito Plaza Hotel in Mito, Ibaraki. For a while I’ve been wondering what to write about in this blog. What would my readers wanna know the most? Are the people checking out this blog more interested in my internship or in me and my story, or maybe in the differences of the Finnish and Japanese culture? Or maybe just interested in Japan in general? For all that I know the only reader I have is the next Fin, who is aiming to go to Japan as the next intern of Hanako project. And by the way if that’s YOU then hello friend! You’ve come to the right place and if you’re still thinking whether you should or shouldn’t apply for Hanako, just DO IT. If you’re a little bit nervous or afraid or unsure whether moving to a foreign country for 2 months an living by yourself in an environment where practically no one speaks English language, DO IT. Get out of your comfort zone and enter the void. In Japanese, the verb 成長する (seichou suru) means ‘to grow up’ and the Japanese tend to say that you should always keep on growing and improving yourself and your skills, no matter what. Here a Japanese proverb: 為せば成る なせばなる (Naseba naru) その気になってがんばりさえすれば、できないことはないということ。 [Trans:] Where there is will, there is a way It is said that there is nothing that you can’t do, just as long as you are interested in it.
Panimula
Ginawa ko yung tumblr account ko sa isang rason: Umaasa ako na dito, mailalabas ko lahat ng hinanakit na hindi ko masabi sa mga tao na tinuturing kong kaibagan. Mga problema na kahit sa sarili kong pamilya di ko ma-open up.
Umaasa ako na dito, hindi ko na kailangan magtago. Umaasa ako na dito, pwede kong ibukas yung sarili ko. Umaasa ako na dito, merong makikinig sa mga kwento na matagal ko nang kinikimkim. Umaasa ako na dito wala akong matatanggap na panlalait kung hindi supporta at lakas ng loob upang magpatuloy araw-araw.
Higit sa lahat...
Umaasa ako na dito, kahit dito lang, e makahanap ako ng totoong tao na napagdadaanan o napagdaanan na din lahat ng bagay na nadanas ko.
Palagi kong hinihintay yung umaga na gigising akong masaya, at wala ng kasamang pagluha pa.
Belittled.ev
FEELING BLAH –
Ang tagal ko nang naghihintay sayo.. naghihintay na kusa mong pansinin at kausapin, pero anong nangyare? wala :) Ang hirap pag babae ka, tapos katulad kong mataas ang ego. kahit gaano ko kagusto ang isang tao, hindi ko ginagawa yung ginagawa ng karamihan sa ngayon. Marami na rin ang nagsasabing aminin ko na, na kunin ko daw number mo sa facebook, na ako daw yung mag message sayo kapag nagdadrama akong "kelan kaya nya ako papansinin?" pero ayoko talaga e. Oo, nasa 21st Century na tayo, I know. Pero, mas mataas parin yung ego ko kesa sa feelings ko. Pasasaan pa't lilipas din naman to. Ano ba naman yung 3 taon kang naghintay na kusa kang pansinin at kausapin, diba? Tipong lahat ng facebook friends mo nag tatag sayo ng pictures and status dahil birthday mo tapos sya online ni HBD wala lol ayoko na, tama na yon! Baka di talaga tinakdang pansinin mo 'ko kahit isang beses!! Hahahaha wag na sana kita makita sa school. ayoko naaa. Grabe, December 2012 kita unang nakita and since then, di ka na nawala sa isip ko lol 3 years na sa December 11 yung kalokohang to pero wala ka paring idea about dito. Tama na 'yon. Hahaha woooo!!
Paglimot
Minsan nakakainis din ano? Kasi yung tipong gusto mo na siya kalimutan, tapos yung mga kaibigan mo hala siya pa yung topic. Tapos sila pa yung magagalit, kasi ikaw tatahimik nanaman, yung masasaktan ka nanaman sa isang gilid. Ang hirap kasi eh. Minsan sa pag sabi pa nga lang ng pangalan niya, naalala mo na yung sakit na naranasan mo noon eh. Yung pag-usapan niyo pa kaya? Hindi ito makatarungan!
Hindi ko na alam.
Haaayyy. Nakita ng kapatid ko na may kasama ng ibang babae ang crush ko :( tas nag holding hands pa daw. Huhuh. By the way, bahala na.. Ganyan tlga eh. Masaya nalang ako para sa kanya.