"Iemand rukte een kuipstoeltje van de balk en gooide het over de gracht. Even later vlogen de stoeltjes met tientallen door de lucht. Ik was bang en razend tegelijk. Een van de stoeltjes die weer teruggegooid werden, viel voor mijn voeten. Ik pakte het op en slingerde het over het hek. Ik zag hoe het iemand in de rug raakte. Ik keek om me heen om te zien of er nog meer te gooien viel. Er lagen een paar losse brokken steen."
Titel van het boek: De eerste steen
Schrijver: Rom Molemaker
Wanneer verschenen: 2002
Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf
Marten houdt helemaal niet zo van sporten of voetbal, totdat hij voor het eerst naar een wedstrijd gaat van de plaatselijke voetbalclub FC Robur. Onder de indruk van het fanatieke publiek neemt hij een seizoenkaart in het vak van de harde kern. Zij zijn niet vies van rellen met het publiek van de tegenpartij en ook Marten raakt betrokken in dit gedoe. Zelfs zijn strenge ouders en de ‘relatie’ met zijn knappe buurmeisje kunnen hem daar niet voor behoeden..
Rom Molemaker
Deze schrijver is niet erg bekend, maar heeft toch behoorlijk wat boeken schrijven. Hij is voornamelijk jeugdboekenschrijver. Soms schrijft hij tussendoor een literaire thriller voor volwassenen of een serie. Zijn series zijn nooit lang, halverwege vindt hij het saai worden en dan houdt hij ermee op. De locaties die hij in zijn boeken gebruikt zijn vaak plaatsen die hij goed kent of waar hij ooit is geweest. Meestal is dat dus altijd dezelfde soort omgeving.
Schrijfwijze
De schrijver gebruikt eenvoudige woorden en zinnen. Soms is het wel eens een beetje kinderachtig, maar dat is niet vervelend om te lezen. Het is in de ik-vorm geschreven, dat zorgt ervoor dat je echt met Marten meeleeft. Hij moet thuis ‘u’ tegen zijn ouders zeggen, thuis hoef ik dat zelf niet, maar door het lezen van dit boek zei ik dat per ongeluk toch. Je kunt niets met deze informatie, het is alleen om aan te geven hoe meeslepend het is.
Ik vind het vooral een jongensboek omdat het grotendeels over voetbal gaat. Voor meisjes is het echter ook leuk, niet het hele boek gaat over voetbal. De vriendschap met Johnny en zijn verkering met Dana komen ook uitgebreid ter sprake. Omdat ik een sportliefhebber ben vond ik het leuk om te lezen.
Voor jongens die niet van lezen houden is dit goed om te doen, niet te dik en ook niet saai. Bovendien is het geen standaard verhaal over voetbal, zoals Snelle Jelle en Koen Kampioen. Het gaat meer over hooligans dan over het voetballen zelf. Dit komt omdat Marten zelf blijkbaar niet kan voetballen. Kortom, je raakt niet snel verveeld. Leeftijd vanaf ongeveer 12 jaar.
