Hoe een marslanding gefake’t kan worden
Bij deze film vraag ik me oprecht af of er sprake is van een samenzwering. Totdat de naam van Capricorn One opdook in een vaag YouTube-videootje over de Flat Eart Society, ook een behoorlijk leuk conspiracy-onderwerp. Ik houd van samenzweringen. Niet zozeer om er heilig van overtuigd te zijn dat niets is wat het lijkt dat het is, maar meer omdat het de fantasie prikkelt en je wereldbeeld zoals je dat denkt te kennen ondersteboven komt te staan. Daarbij, ze kunnen toch niet allemaal onwaar zijn?
Capricorn One is gebaseerd op een populaire samenzweringstheorie, namelijk dat de maanlanding nooit zo hebben plaatsgevonden. In deze, naar mijn smaak ondergewaardeerde film uit 1978, gaat het verhaal over een missie naar Mars die op het laatste moment wordt afgeblazen. Tegen hun zin in moeten de betrokken astronauten vervolgens meespelen in een verzonnen ruimteverhaal dat wordt opgenomen in een loods in de middle of nowhere.
Bij het bekijken van de film zat ik op het puntje van mijn stoel. Hoewel ik van tevoren had gedacht dat de film in zijn geheel over het faken van televisieuitzendingen zou zijn, ontvouwde dit spektakel zich eerder dan verwacht in een kat-en-muisspel tussen overheid en mensen die te veel weten. Hoewel het acteerwerk wat broos is (hallo OJ Simpson!) en sommige effecten gedateerd, doet het je echt geloven dat een samenzwering als deze zou kunnen slagen. En dat is toch best wel beangstigend moet ik zeggen.
(Na het bekijken van de film, vond ik de volledige versie zomaar op YouTube. Geniet ervan.)