Just smile for me

1996 kid

[abnormalitytothenthpower]

First one on one inuman session with bby 💓💓💓 Kahit bangenge, g lang. 😂 Pag nakainom lang nagiging rosy cheeks. Morena probs lol 😋

[abnormalitytothenthpower]

Consistency is the key

For almost 2yrs and a half... He makes sure that he sends me home, all the time. Kahit na hindi siya kasama sa mga lakad ko, susunduin at susunduin niya ko para ihatid sa bahay namin. Then today, my mom talked to me when i got home from my lakad. "Hinatid ka ba ni EJ?" "Opo." "Hindi ka ba nahihiya?! May pilay sa paa yung tao tapos nagpapahatid ka pa?!" "Hindi ko naman po siya inuobliga. Siya po yung nag-iinsist." Never niya ko pinabayaan umuwi mag-isa. Sa Bataan man or sa Manila. Lalo na sa Manila dahil delikado nga. One time, binisita ko siya sa bahay nila kasi bagong tahi lang yung sugat niya nung pauwi na ko. Kahit mga past 7pm pa lang yun. He insisted na ihahatid niya ko sa tinutuluyan ko sa Manila. I refused his offer, maaga pa naman at kaya ko naman. Pero hindi siya pumayag, hinatid niya pa din ako kahit bagong stitch lang yung sugat niya. Pag dito naman sa Bataan, ang gusto niya pa hatid-sundo ako. Kasi nga may motor siya. Kahit saan gala ko, ganun ang gusto niya. Kahit may gagawin siya or something he makes sure na hatid-sundo talaga ako. I find it so cute kasi kahit ilang bwan na kami. Siya mismo ang may ayaw na umuuwi ako magisa. This thing was different sa una lang nga daw kasi magaling ang mga lalaki di ba. Pero hindi. Consistency is the key. Mema lang ako dyan. Kasi wala siyang palya sa pag hatid sakin sa bahay. Everytime na ginagawa niya sakin yun, dagdag pogi points pa din! Hahaha kahit na ilang bwan na kami. Lol EJ, is so caring. He is so different from anyone else. ❤️

[abnormalitytothenthpower]

happy memory 💓

Mt. Samat 04/25/16

[abnormalitytothenthpower]

I told him to take pictures of me kasi maganda yung background then, bam. Though muka kong sht sa kuha niya, i still find it cute lalo na yung left part ng picture. Ok lang sa kaniya kahit muka kong poop sa ibang picture katulad na lang nung nasa lower right corner ng picture na pag itinabi mo yung picture ng poop eh magkahawig na magkahawig hahaha dapat din pala kasama yung background kaso naglaro lang ang loko 😂

Mt. Samat 04/25/16

[abnormalitytothenthpower]

...

[abnormalitytothenthpower]

Kahit natamaan ng sinag ng araw yung muka natin dito sa picture na to, ok lang cute pa din naman tayo. Hahahahahahaha

I love you so much love. Kahit alam kong paulit ulit at minsan naririndi kana hinding hindi ako magsasawa sabihin sa'yo na mahal na mahal kita 💕

Ang cheesy nanaman pu hahaha 😝

[fuckyeahsterekfeels]

[all-the-time-and-space]

Come to us darling.

[kokorodesiree-deactivated202305]

Reblog it every time

[teenagerposts]

[abnormalitytothenthpower]

Not lucky but blessed

Since I was a kid, pinapasakit ko na ang ulo ng parents ko. Tatlo kaming magkakapatid and I’m the youngest. (Wala ganun ata talaga pag bunso, well cute naman mga bunso. Kaway kaway sa mga bunso dyan oh).

Elementary days, napakagala ko, gusto ko lagi kasama barkada ko kahit nakatambay lang kami sa bahay ng isang barkada dumating sa point na sinasabi ko pa na may practice kami ng play or gagawa ng project para makasama lang sa gala. At sa ginagawa kong yon at sa pagpupumilit sa nanay ko na makalabass, alam na nila na magiging sakit ako sa ulo.

High School days, nagboyfriend ako agad. Sakit na talaga sa ulo. Wala eh, I want some attention lalo na sa parents ko na walang bukang-bibig kundi si ate na cum laude. (Yah, I know it’s too childish, what do you expect from a 12 yr old girl, pero nagbago na ko love ko na sila ngayon, ok? so don’t judge me)

College days (present), fortunately, I was admitted at a prestigious university, not only in our country but also in Asia. 2 yrs lang tinagal ko dun kasi napunta ko sa “Debarment Capital” of the university which is ang College of Accountacy. In that college, they have a strict policy na once na 9 units na ang bagsak, deads kana, wala ng conditional-conditional. Hindi katulad ng ibang colleges sa university na yun. When I heard about the news na wala ako sa list ng magtetake ng qualifying exam, I don’t know what to do. Feeling ko, sobrang tanga ko, sobrang bobo. After ilang days, labasan na ng grades then boom, bagsak din ako sa isang minor na hindi ko alam baki ako ang binagsak niya. Debarred na ko. Wala akong nararamdamang iba kundi kahihiyan. Feeling ko ako yung disappontment ng pamilya that time. 2 weeks akong hindi makausap at hindi matigi sa kakaiyak. Kahit na ngayon na ttinatype ko to umiiyak pa din ako. Kasi I consider it as one of the wprst thing that ever happened to me.

Yung feeling ko na lahat na lang ng makakaalam ng story ko na yun, bababa ang tingin sakin. Kahit parents ko hindi ko matignan sa mata dahil nahihiya ako. Wala na kong tiwala sa sarili ko, binalak ko na magshift noon sa ibang course, naisip ko na din na magstop na lang ako kasi ayoko na.

But my family, my close friends and EJ, they believe in me. Ituloy ko lang daw ang laban, it is not the school ang mahalaga makagraduate ako. They made me believe again that I can. That what happened can’t judge me and my future. And know I am currently studying at a well known College. Pursuing my dream course, pursuing my dream to be a CPA. Wapakels kung delay na ko, as long as matapos ko ‘to, aja! I am beyond grateful and blessed for having them as my wind beneath my wings to support me in this journey.  ❤️‍

[octopussoir-]

[teenagerposts]

[abnormalitytothenthpower]

Strangers again

To the boy I met and now to the man I do not know,

Hello there, usually ang response mo dyan is "the angel from my nightmare". But this time, di ko na malalaman response mo. I just lost one of my closest friend when you decided to stop all the communication between us. Wala naman na ko nasabi sa'yo kasi wala ng chance na mag-usap tayo.

Sabi mo dati, friends pa din, kasi no one knows you more than I do. So we remain friends after that thing happened to us. Di lang naman ikaw nakaramdam nun, ako din. Sa twing mabigat ang nararamdaman ko, sa twing mag-uumaga na at di pa ko makatulog dahil sa kung ano-anong naiisip ko, ikaw ang tinetext ko. Anything under the sun napag-uusapan natin, wala ng hiya hiya. Kasi nga open ka sakin and open din ako sa'yo.

But now, everything's different. Feel ko blocked ako sa fb mo kahit sa twitter mo. I don't know what to feel. Pero I'll just accept it. It's your decision and I respect it and I know it's... For her.

So don't do the shits you did in the past. Lalong lalo na yung pakikipag-text/chat/dm sa babae lalo na pagkasama mo siya. And by the way, that's the reason why I gave up on us, just so you know. I know you're doing your best to make that last, keep it up!

Goodbye my NS.

"And those times were buried in the past, And who were we to think they'd last cause, I just lost a friend"

Your, Non existing friend.

[abnormalitytothenthpower]

Sepanx

2yrs ago, I met a lot of new people. 2yrs ago, wala sa isip ko na sobrang malalapit sila sa puso ko. That was 2yrs ago. Every now and then, lagi ko pa din naiisip na wala na sa kanila, ni isa man sa kanila ang makakasama ko sa araw araw na pagsubok na ibibigay ng buhay sakin. Hindi pa magsink-in sa utak ko o sadyang hindi ko lang talaga tanggap na ang mga nakasanayan ko na ay alam kong wala na. Para sa limang tao na sobrang mamimiss ko, goodluck sa inyo at alam kong kayang kaya niyo yan. Magkakaiba man tayo ng landas na tinatahak pero iisa lang ang destinasyon na pupuntahan natin at alam ko na makakarating tayong anim doon. I love u 5 and thank you! 06/18/15 (just saw this on my notes)

[abnormalitytothenthpower]

💕

[abnormalitytothenthpower]

Beyond grateful 💕

[abnormalitytothenthpower]

your smile is my ecstasy 💕

[abnormalitytothenthpower]

I just want to be your shoulder if you need one in your dark days.