[ahzann]

Ey kalem, nereye vardık ki ucun kırıldı? Kalbim öyle kırık ki!

[ahzann]

Kıyılarımız duygularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir; ufuklarımızsa sisler içinde... O kıyısız gökyüzü nasıl sığar küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pencereye...

[ahzann]

bekliyorum beklediğim neyse onu.

[ahzann]

bazı varlar var sayılmaz

[ahzann]

gökyüzü, içimde mavi bir boşluk

[ahzann]

şiir ithaf edecektim yerli yersiz herkese, hayatın karşısında ikide bir ayağa kalkması gereken sanıklara..

[ahzann]

ev soğuk. gece. sessizliğin büyülü örtüsü.

[ahzann]

Dağlara bakıp seni hatırlıyorum, yollara bakıp seni! Dünyamı menekşe rengine bürüyüp kayıplara karışmasaydın, dağlar bana acıyarak bakmayacak, yollar gözümün yaşını silmeyecekti..

[ahzann]

ya nasıl ayırırız yıldızları/ kim geçiş izni verecek rüzgâra/ bu tarifsiz ayrılığı güneşe kim/ yağmura kim kuşlara kim öğretecek?..

[ahzann]

oysa eskiden otlar gülümsüyordu sular duruyordu gökyüzü hikâye doluydu kuşlar insana hafiflik veriyordu yaseminler ne güzel kokuyordu sevmek çok güzeldi

[ahzann]

Hep yorgunluk bekler yaşamının anlamını arayan kişiyi gidip arayınca bitkinlik; durup bekleyince, bezginlik.. -Ne de güzeldir ama, aramak - acılı; ama, nasıl da yüce, beklemek..

[ahzann]

Ardımızda bıraktığımızı sandığımız, ikide bir önümüze geçen geçmişimiz. Ayrılıkla beslenen göğsümüzdeki boşluk. Aralık kapılardaki rüzgâr.

[ahzann]

bilmesin beni benden başkası.

[ahzann]

hangi hayal hangi hatıranın yerini tutar

[ahzann]

Sonra sustum. Çok konuşunca olan şey: Konuşmak, anlatmak anlamsız gelmişti birdenbire. Belki de, katlanıp kaldırılması gereken şeyleri buruşturmuştum.

[ahzann]

bulutlar çöküyor anılarımıza

[ahzann]

uyutmayan neyse yola düşüren de o işte, belli.