[ahzann]

ne eksik, ne de fazla

[ahzann]

gün eksilmesin penceremden

[ahzann]

öyle bir güldün ki, sustu karanlık

[ahzann]

Yaşamın sürekliliği içinde, Bir dağ, bir dağ ile tanışabilir mi? Bir dağ, bir dağ ile çarpışabilir mi? Bir dağ, bir dağ ile kavuşabilir mi?

[ahzann]

varla yok arasındayım.

[ahzann]

Buralar hatıralarla doluydu. İnsan böyle şeylere nasıl dayanır? Yılların geçip gitmesine ve her şeyin belleğin bir oyunuymuş gibi bir belirsizliğin içine batmış olmasına... Bu ben miyim? Peki o ben miydim? Bütün bunları yaşayan. Hayır seyreden. Karar ver, yaşayan mı, seyreden mi? Yaşayan değilmiş gibi. Geçmişte başka biri, ama şimdi ben. Geçmiş olunca başka biri.

[ahzann]

Zamanında söyleyemedi, zamanında susamadı.

[ahzann]

Vazgeçerek yaşıyorum. Vazgeçe vazgeçe ilerliyorum.

[ahzann]

Yoruldum. Bütün yaşları çocukluğa taşımaktan.

[ahzann]

gitti işte. herkesin gittiği gibi.

[ahzann]

senden geliyorum, sana gelirken

[ahzann]

annesiz babasız lambasız

[ahzann]

her şey anlamını yitirmiş gibi

[ahzann]

Yemyeşil bir yalnızlığı / İçim dışım uzaklık / Kimseye anı olmadan geçtim. / Taşı bile severdim / Birisi tüy kadar dokunsaydı bana.

[ahzann]

şimdi yol benim yeniden.

[ahzann]

Senin de yüreğin çarpıyor mu? Çarpıyormuş. Herkesinki çarparmış. Ama kimininki aydınlık olurmuş, kimininki karanlık.

[ahzann]

Bize olanaksız gibi gelen onlarca şey, başkalarının günlük hayatının bir parçası değil mi?