Özlem için, Nazım var Mavi için, Edip Cansever Rakı içmek için, Can Yücel Sevmek için, Cemal Süreya Sevda için, Ahmed Arif Hepsi için de Ahmet Kaya.
🪼

Origami Around
YOU ARE THE REASON
Show & Tell
d e v o n

@theartofmadeline
will byers stan first human second

⁂

oozey mess
Three Goblin Art
Sade Olutola
I'd rather be in outer space 🛸
Not today Justin
sheepfilms
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

No title available
Peter Solarz

shark vs the universe

Andulka
tumblr dot com

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Argentina

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from Jordan
seen from United States

seen from Jordan

seen from Jordan

seen from Jordan

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Venezuela

seen from United States
seen from United States
@anoitiantropi
Özlem için, Nazım var Mavi için, Edip Cansever Rakı içmek için, Can Yücel Sevmek için, Cemal Süreya Sevda için, Ahmed Arif Hepsi için de Ahmet Kaya.
Ben seninle hiç yağmurda yürümedim Islanınca neye benzer tüylerin Görmedim Ben seninle hiç rakı içmedim Açık saçık küfürler edermişsin sarhoşken Duymadım Ben seninle hiç trene binmedim Pencere kenarını mı seversin koridor tarafını mı Bilmedim Ben senin ellerini hiç tutmadım Soğuk mudur sıcak mıdır hayal ettim sadece Değmedim Ben senin gözlerine hiç bakmadım Ama öyle buğuluydu ki rüyalarımda Aklımdan çıkarmadım.. Ali Lidar
Ya bütün şairler seni sevmiş, ya da ben her mısrada seni buluyorum.
Satılmış burjuva basını varsın bizim devrimimizin her yaptığı yanlışı büyüterek dünyaya duyursun. Biz hatalarımızdan korkmuyoruz. Devrimin patlamasıyla insanlar azizlere dönüşmüyor. Yüzyıllardır ezilmiş, korkutulmuş, sefalet ve cehalet içinde tutulmuş, vahşileştirilmiş olarak yaşamış olan emekçi sınıflar devrimi, hatalar da yapmadan gerçekleştiremezler. Ve benim daha önce de söylediğim gibi, burjuva toplumunun cesedi ve tabut içinde çivilenip mezara gömülüp bitmez. Hal edilmiş kapitalizmin cesedi bizim içimizde, ortamızda çürümeye başlar, havayı zehirler, varlığımızı zehirler ve yeni olanı, taze, genç, canlı olanı eskinin, çürümüşlüğün ve ölümün binlerce bağıyla bağlayıp boğmaya çalışır. Vladimir İlyiç Ulyanov Lenin
benim hiç amacım olmadı. isteğim şeyler vardı ama amaç edinemedim. bu yüzden çabalayamadım. ne zaman çabalasam başka bir şey çıktı çünkü karşıma. kısa süreli çabalarım çok kez suya düştü yani. hayaller değil de, çabalar suya düşünce daha zor geliyo biliyo musun? zaten hayal kurmayı çok uzun süre önce bırakmış biri olarak, hayal kurmayı saçma buluyorum. küçükken, hayal kurasım geldiğinde yatağıma girerdim ben. yatağıma girdiğim için hayal kurmazdım. gözlerimi kapardım. gelecek hayalleri falan değil tabii, o zaman ufak tefek hayaller kurardım. ama işte 'şu hayalim gerçek oldu' diyeceğim hiçbir şey yaşamadım. yaşasaydım hayal kurmak adına daha güzel cümleler kurabilirdim. ama çok gereksiz ve bir o kadar boktan bir şey.
rastgele yaşıyorum. çünkü planlarım, hayallerim, çabalarım çoğu zaman yerle bir oldu. en azından rastgele yaşayınca isyan etmiyor insan bir şeylere. zaten her şeye hazırlıklısın. ama aslında hiçbir şeye hazırlıklı değilsin. yani bu paradokstayken başına gelen şeye gülüp geçebilme ihtimalin oluyor. bu yüzden belki rastgele yaşam tarzı daha katlanılır.
sürekli bir şeyleri kendine amaç edinip, tuttuğunu koparan insanlara herkes hayran hayran bakarken benim için hiçbir şey ifade etmedi o insanlar. çünkü çalışıp çabalayıp sadece bir cümlenin noktasını koymaktansa, birden fazla cümlenin noktasını fark etmeden koymak daha yeğdir.
deniz'e
”huzurlu odamda, kederler içinde yazıyorum, şimdiye kadar olduğum, bundan sonra da olacağım gibi yapayalnızım.” diyen huzursuz pessoa’dan mülhemle yazıya başlamak istiyorum. şayet içinde bulunduğum durumu çok güzel özetlemiş.
selda bağcan da açtım şimdi, ‘üşür ölüm bile’ çalıyor. sigaramı da yakayım tam olsun. -yandı. geçen hafta yeğenim oldu. çok sevimli. küçücük elleriyle anca başparmağımı kavrayabiliyor. sımsıkı tutuyor ama. bırakmayacak gibi. kardeşim olmadığı için benden sonra ailedeki tek ufaklık. bugün ellerimi öyle sıkıca tuttuğu gibi, ilerde de ben hep tutacağım öyle sıkı, hiç bırakmayacağım o elleri. adını 'deniz' koyduk. adı gibi yaşasın. adı gibi yaşasın ki denizler, mahirler, ulaşlar, sinanlar, taylanlar gibi mine gibi, sibel gibi var olsun bu ülkede. öyle bir düzenin içinde doğdu ki, etrafında olana bitene aldırmadan yaşasa bir duvar daha yıkılacak sanki. çünkü biz bugün öyleyiz, biz her şeyin farkına vararak yaşıyoruz. hiçbir acıyı görüp geçemiyoruz. ki bu yüzden mutsuzuz. bu yüzden bu hüzün. ama bir o kadar inatçıyız. bir o kadar inanıyoruz. içimiz yandıkça daha çok inanıyoruz biliyor musun? sanıyorlar ki biteceğiz. hayır bitmeyecek. başka türlüsü mümkün değil. kayıp veren, acı çeken biz de olsak; vicdanımız temiz, vicdanımız rahat olduğundan hiç sendelemeyeceğiz. hayatımızı kendi mutluluğumuzdan ziyade; yoksayılan, haksızlığa uğrayan insanların mutluluğuna adayacağımız için, onlar mutlu oldukça biz içimizde bir umut fidanı daha dikeceğiz. gözaltına, işkencelere, cezalara mahkum edilsek de birlikte türküler söylediğimizde hepsini unutacağız.
mücadelesine sevdalı insanlar bu düzenin çarkına çomağı sokacak. üşüyecek ölüm bile. ve bir gün ‘deniz’ler mutlu bir dünyaya doğacak.
murathan mungan’ın dediği gibi; “kar ne kadar yağabilir bir denizin derinliklerine o kadar üşür deniz gibi ölüm bile…”
Yani konuşmaya devam edebiliriz ama bence sarılsak çok daha iyi olur..
sürekli ne istediğini bilmeyen insanlarla karşılaşmaktan çok sıkıldım.
işimi ikinci şansa bırakmadan bir şeyi kazandığım gün kendimi olmuş ilan edicem. fiziksel sağlığım ve dahi ruhsal sağlığımın sınırlarını zorlatarak bana ders çalışmayı dayatan bu sisteme lanet olsun.
anlayacaksınız. bir çocuğun, bayraktan daha önemli olduğunu anlayacaksınız.
sen boş koltuğuna bakadur. şimdi sigarayı bırakmanın vakti mi? az daha sür, bu gece son sigaranı karadeniz'e söndür.
bir acı dinmeden, diğeri... bir çocuk daha babasız kaldı. bir hayat daha yok yere çöpe atıldı.
teşekkürler katil hükümet, teşekkürler katil polis ve teşekkürler bunlara destek verip kendine hala müslüman diyen güruh.
Van Gogh Shadow - The artist’s painting brought to life