Karanfil elden ele.
Game of Thrones Daily
noise dept.
Cosmic Funnies
occasionally subtle
Color Me Curious

Origami Around

No title available
No title available
KIROKAZE

PR's Tumblrdome
No title available
hello vonnie
No title available
Claire Keane
untitled
The Bowery Presents
EXPECTATIONS
Sade Olutola
ojovivo
macklin celebrini has autism
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia

seen from United States
seen from Saudi Arabia
seen from Brazil

seen from Türkiye

seen from Colombia
seen from Iraq

seen from Colombia
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from South Africa

seen from Mexico
seen from Luxembourg

seen from United States
seen from United States
seen from Ukraine

seen from Bangladesh
@benkucukkensarisindim
Karanfil elden ele.
Kanım aksa hallederdim de benim canım akıyordu...
Dağınık bıraktım bu sefer, toplamıyorum. Neresinden tutsam elimde kalıyor, yakıyor. Söndüremiyorum, sönerse diye korkuyorum bile zaman zaman. Acıya mı tutsak? Nefese mi hasret?
Yollar gitmek için değil bazen sadece dinlenmek içindir. Ortasında durup, dinlenip dönmek gerekir. İnsanlar gibi.
"Bir günün sonuna daha geliyoruz. 5 gün olucak ama halen adalet sağlanmadı. Biz kadınlar ve çocuklar halen özgür değiliz. Bugün bile bizim bildiklerimizden hariç kim bilir kaç kadın kaç çocuk zarar gördü. Ben dışarı çıktığımda korka korka çıkmak istemiyorum. Ben otobüse bindiğimde korkmak istemiyorum ben özgür olmak istiyorum biz özgür olmak istiyoruz. Bize özgürlüğümüzü verin dışarıdaki pislikleri içeri alın artık adaleti sağlayın."
Elinizden ne geliyorsa her zaman yapmaya devam edin, sustuğunuz an her şey sıfırlanır bu ülkede. Her kötü olayın ardından 15 gün sonra kimse sesini çıkarmaz oluyor. Herkesin gücü farklı ama susmamak bile bazen sistemi değiştirmek için yeterlidir. Konuşun, bilinçlenin, bilinçlendirin, koruyun.
Sana bişey olmasın diye canımdan vazgeçerim ama desen ki gel bu yolu beraber yürüyelim diğer taraf uçurum olsa uçurumu seçerim...
Bir sürü iz taşıyorum ruhumda. Olmak istemediğim her şeyim şimdi.
Allahım ne yaptık o işi? O da mı yaş?
Dışarıdan gamsız gözüktüğüm günlerin gecelerini bilmiyorsunuz. Ölüme yetişememenin verdiği amansız acele duygusunu da. Yargılarınızla kirlettiğiniz dünyanın içinde yaşarken zorlandığımı da...
Sevgili şeyhim, bilmelisin ki ben çok denedim. Kaderimi yazan kalemin hiç mi hatası yok diyorsun? Yazılar mükemmeldi de bi ben miydim noksan?
Yaşamak gelmiyor içimden değil yaşayamıyorum...
Bana bir masal anlat şimdi başı, sonu olmasın. Öyle hasretim uykuya.
Dönüşüyorum istemsizce belki mecburiyetten belki ihtiyaçtan. Olmak istemediğim yerde görüyorum kendimi, hareket etmeye mecalim olmadan.
Ben yine aynı sokaktan geçerim, aynı yolda yürürüm, aynı bulutlara bakarım ama sen sadece sokağa bakmak için kendini feda etsen kafanı uzatamayacaksın. Öyle bir öfke.
Bir yürüyüş yapıp kendimi mi toplayayım? Yoksa bu evi yakıp küllerine mi dalayım? Her şey unutmaktan uzak geliyor şimdi. Ben iyi bir insandım.
Şeytanlarımla savaşırken tüm meleklerimi feda ettim.