Cihat Tezcan

Iclockworkorange🍊 Cунахьовеза >E. Y.🍅

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

[cahittiesammlungen]

VSCO® ile oluşturuldu

[cahittiesammlungen]

Cascando / Samuel Beckett

Neden sadece halinden ümit kesilsin sözcük barınaklarının düşük yapmak kısır olmaktan daha iyi değil mi sen gittikten sonra saatler öyle ağır ki hemen hep sürüklemeye başlayacak arzunun yatağını kör gibi tırmalayan pençeler eski aşklar büyütünce kemikleri seninkiler gibi gözlerle dolmaya görsün yuvalar hemen olması hiç olmamasından daha iyi değil mi yüzlerine sıçrayan karanlık arzu tekrar söylüyor dokuz gün asla yüzdüremedi batan aşkı ne de dokuz ay ne de dokuz ömür....

[cahittiesammlungen]

Umut Kavramları 

        Matematiği formüllere dayattığı tırnağı ile öğrenmiş, kimyayı kıvıra kıvıra çözmüş, fiziği hep bulutlar üstünde iken görmüş, felsefe ile varoşun paslı sokaklarında tanışmış çocukların hikayesiydi bu! Düşe düşe yürümeyi unutan umutlara sarılmış bir gencin, gecenin pis karanlığında harladığı cigarasıydı tek Güneş'i...

[cahittiesammlungen]

ARA GÜLER

           Üstad Ara güler’in açıklamasından biri olarak; Fotoğraf sanat değildir göndermesine hitaben...

Sanatçının evindeki klozeti bile uygun bir bağlamda eser olarak sunabildiği post modern bir çağda bile karşımıza çıkmakta sakınca görmemiş ziyadesiyle haddini bilmez, insanların nitekim değersizleştirdiği olgularda biri daha Fotoğraf. Büyük bir samimi hususa ve gözlemlerimi size yansıtacak olursak ‘’her fotoğraf sanat değildir’’ demek daha yapıcı duruyor. 

[cahittiesammlungen]

Tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir… seni, kendinde tekrarlayarak, çiçeklenmenin ve yeşermenin sonsuz seherine götürecek… Ben bu ayette sana ah çektim, ah, ben bu ayette seni, ağaca ve suya ve ateşe aşıladım..

Furuğ Ferruhzad/ Yeniden Doğuş

Sevgilim;

               Tanrı’nın bana sunduğu en güzel hediyeydi o! derler ya insanlar birini sevince, biri onu her kelimesi her hareketi ile mutlu edince.. Seninle konuşma fırsatı bulduğum ilk anlarda ilah mahvedecek bir huzur lazımdı hayatın mahvoluşuna tanık olduğum zamanlarda, görmüştüm seni şuracıkta.. Anlat! anlat dedim sana, kuşlar ve böcekler gibi değil bu dünya ya ait olmayan bir melek misali ağaç dalların da Dünya’ya sunduğun güzelliklerle anlattın bana. Esengül derlerdi ona,  Esengül ‘dü adı Annesi yakıştırmış ona bu adı. Tanrı meleklerine özenle koyarken isimlerini Annesi de özenle koymuştu Esengül’e ismini. Uzak diyarlardan gelmişti yabancısıydı belliydi, dedim ya; bu Dünya ya ait olmayışıydı belki de onu bu kadar  güzel kılan..