Ne sen dolup taşarsın, ne benden nuh olur. Sevgilim, hala düzeltemedim kalbimi her şey daha da kötüye gidiyor fakat mutlu rolünü çok iyi oynuyorum hiç itirazım kalmadı hayata dargın bile değilim. Kendime bile aldırmıyorum artık nelerden uzaklaşıyorum nelerden uzaklaştık neler uzak böyle görsen nasıl, biz bile kendimize. Kalbi kesip geçenin bıraktığı kesik kabuk bağlamaz. İnsan bir vakit sonra katılaşır acılara da ağlamaz. Anlam arama bunda dilersen hiç bakma, inan umurumda değil. Aklıma dolanma, karşıma çıkma, beni arama şarjım yüzde bir. Kanımda yürüyen öfke ordusu sen çarpı ikidir tabii ki o mükemmel şiirlerden sonra bu sikik bir şiirdir. Sen de öylesindir belki ben fazla büyütmüşümdür gözümde seni, senin de gözünde fazla büyüttüğün başkaları gibi. Sana kandığım için kendime öyle öfkeliyim ki kurşunlara dizdireyim istiyorum yüreğimi. Öyle hemen yerini arama konu sen değilsin tabii ki konu ne zaman senden geçerse oradan koşar adım kaçacağım çünkü yakışıklı mı benim kaçmam çünkü ben hep bir şeylerden yoksundum şiirlerim bile kalmamıştı ellerim bile yokluk içindeydi. Param yoktu, babam yoktu dünya üzerime geliyordu ama kahrolası gözlerim hala seni arıyordu. Hani bilirsin, sevdiğin kişiyle asla karşı karşıya gelmek istemezsin o değil de ona olan sevgin korkutur içini, öyle bir şey. Ama tabii sen bunlardan anlamazsın, bu yazı instagramdan geçmez senden de geçmez artık çünkü öyle yazıyordu sokaklarda. Hoş günümüz yalan boş günümüzde harcarız, ne büyük laf ama! Harcanan ve sürekli harcanan çocukların cevabı bir cevap niteliğinde hayata. Hiç unutmuyorum bir sokakta da ‘‘trilyon olsanız bir gecede harcarım’’ yazıyordu kim bilir hangi para babası yaktı canını. Alçak dağlarında yalandan yaşama, öyle sokaklar yalan söylemez aslında sokaklar artık bir şey söylemiyor. Tamam, ben de bir şey söylemek istemiyorum tamam. Şekilciliğine kandığımız dünyada dertler bir şekilde hep derya bu ekranlara yansımayacak ama sandalımızda gözü kalmış hayat deryası ve ah. Ama sevin, bir gün her şeyden vazgeçişimi seninle nasıl kutlayamadığımızın şiirini de yazacağım. Kıyıya vuran gemilerden nasıl jilet yapıldığını, ş harfine tam olarak basamayan ağzımı, karanlığın dibini, ölülerin adını, türkülerin tadını, dibe bile vuramamanın ağrısını anlatacağım. Konu yine senden geçmeyecek. Sana neden olmaz diyemediğimi de anlatacağım, çünkü kavmime senden iyi bir felaket bulamam. Fakat ne hikmetse sende bir efsunluk imiş, seni efsunlu gören, galiba kendi içimdi. İnandığım sevgin, hiçbir şeyi iyi etmedi. Son olarak lütfen bir bekleyiş içine girme. Beni itilmiş bir köpek gibi hissettiren şey, beni iyi etti. Sana olan her şeyimi tükettim, biraz da senin sayende bunun için teşekkür ederim. Bu kaydı bir belge diye saklı tutuyorum, belki bir kanıt, bir yerlerde bir gün böyle hissetmiştim derim belki. Sana gelince, hala bir şeyler beklediğini biliyorum. Belki de bekleme listende adım geçmez bulursam iyi. Seni şaşırtmak istemem ama büyük bir hayal kırıklığı olabilirim. Bir müddet kendi yağımda kavrulmayı deneyeceğim. belki şiirleri de yanıma alırım, çok güzel dostlarım var birkaç gün onlarda kalırım. Ama beklenilmenin ağırlığı altında ezilirim, yine sana eğmem yüreğimi. Beni sana bekletmezler gerçi. Doğru. Dilediğin bir hayata, dilediğin arabaya, yanında olana, birlikte kafelerde dolandığına, ve Allah’a emanet ol. Ekmek bölmeyi bilmeyen ellerini kendime dert etmekten caydığımı bir selam gibi iletirim. Ben yanan aşkın renklerine kanacak adam değilim. Her şeye rağmen, hoşça kal.
turnnoffyourmind
snowghoul
jacobvanloon
2087
dailybridgerton
gracieabrams
