DitDus.

online dagboek

[ditdus]

ayahuasca welke inzichten wil ik?

De afgelopen twee jaar is veel gebeurd. Ik ben gelukkig met mijn vriend. niet alles is perfect en dat weten we en dat is oke. De kinderwens, daar wordt aan gewerkt, ondanks de angsten die er zijn van beide kanten. Ik heb coaching gehad, dat inzichten heeft gegeven in mijzelf. meer vrijheid en liefde voor mijzelf gekregen en toch gaandeweg ook weer wat van die liefde kwijtgeraakt. er is veel gebeurd, ik heb hele leuke dingen bereikt op werk, te hard gewerkt, ben uitgevallen, weer teruggegaan en heb ontslag genomen en nu... nu is de liefde voor mijzelf gedaald tot een nieuw diepteniveau.

Het is tijd om hiermee aan de slag te gaan. Praten heb ik al veel gedaan, voelen met haptonomie en mindfullsessies ook. mijn hoofd blijft dan een grote rol spelen. Ik wilde altijd al Ayahuasca doen en voel dat dit het moment is, om mogelijk tot in de diepte van mijn eigen wensen en zijn te komen. Mijn diepgewortelde vooroordelen, die naarmate ik ouder wordt sterker lijken te worden.

Er zijn een aantal dingen waar ik graag mee aan de slag zou willen gaan. Of inzichten die ik hoop te krijgen.

mijn intenties

Zelfliefde, Goed genoeg zijn en mijzelf leuk vinden. stoppen met vergelijken: anderen zijn succesvoller, of knapper, of leuker, grappiger, gezelliger, slimmer. Die ladder en vergelijkingen en oordelen over mijzelf wil ik graag overwinnen. Als ik liefde voel voor mijzelf, kan ik ook meer liefde geven aan anderen.

Bewustwording va mijn diepgewortelde vooroordelen, die naarmate ik ouder wordt sterker lijken te worden. Wat zijn deze vooroordelen en kan ik deze loslaten door te begrijpen waar ze vandaan komen?

Vertrouwen op mijzelf en op mijn eigen keuzes. Eerst bedenken en voelen wat ik zelf wil en dan pas delen. Dit zorgt ook voor minder beinvloeding van anderen op mijn keuzes. En het is duidelijker, want voor de ander (vriend) zorgt dit ook voor verwarring. Wat Door te vertrouwen, hoop ik ook meer tevreden te zijn. Tevreden zijn. Omdat ik bewust kies voor wat ik wil en geen angst hoef te voelen of anderen mij leuk vinden, goed vinden, slim vinden dat doet er dan niet meer toe.

Ruimte voor mijzelf. Ruimte geven aan anderen. Wat hopelijk ook resulteert in minder praten, meer luisteren, stiltes verdragen, niet alles hoeven delen. Alles delen, zorgt ook bij de ander voor onzekerheid. Wat je zegt kun je niet meer terugnemen. het blijft altijd rondzingen in het hoofd van de ander.

vragen die ik heb

waarom zou ik kiezen voor een groep- of waarom voor een individuele sessie? Als ik een individuele sessie wil, waneer zou dit dan kunnen is het mogelijk om dit op vrijdag de 28ste of maandag de 31ste? denk dat dit laatste qua tijd het beste is.

hoeveel dagen voor de sessie mag je geen feestdingen hebben gedaan? en is het minimaal 7 dagen of liefst langer?

kan ik na de sessie op vakantie met een vriendin of is het handig om een minimaal aantal dagen op mijzelf te zijn? mijn gevoel zegt dat het niet verstandig is om het te doen voor mijn vakantie met M. als ik het doe voor de vakantie met de familie kan dit prima.

Liefst wil ik drie dagen na de sessie geen externe prikkels, die van het vriendje K zijn prima, maar geen afspraken met anderen dat weekend.

als ik de 29ste terugkom, kan ik de 30ste de sessie doen en 3 augustus reizen.

mijn vriend gaat de 28ste ook een sessie doen. is het verstandig om dit beiden te doen, of nemen we dan erna elkaars ruimte in?

wat ik moet regelen?

Een datum: maandag de 31ste of zondag de 30ste.

7 dagen voor de sessie opschonen en liefst minimaal 3 dagen erna ook: geen seks paar dagen voor de sessie, geen risico op zwangerschap voor de sessie., geen roddelpraat, geen negatieve mensen, geen nieuws/social media en andere negatieve invoeden, een vlees en zuivel, met name plantaardige producten, geen drugs en alcohol.

idee: vanaf nu even geen alcohol meer drinken en gezond leven, ter voorbereiding van de sessie ergens komende maand.

onderzoek naar plekken

Om-mij (via vriendin) groepscermonie (kan wel tot 18 mensen zijn) 275,-, inclusief overnachting. Dit kan ook op een vrijdag of zaterdag (bijvoorbeeld de 28ste of de 29ste). Een individuele sessie kan alleen op maandag en is 575,-

Sungaya, privesessie is 450,-. kan ook groepssessie avondceremonie doen met overnachting, dat voelt eigenlijk het beste. dat is 245,-

wat mag ik wel eten

kwark en jonge kaas, vers vlees en vis (wat is vers?), brood, roomkaas, rijst, ceackers, kruidenthee

wat niet

oude kaas, bananen, vijgen, pruimen, rozijnen, advocadosm pinda's en andere noten (geen amandel meer), tuinbonen, erwten, zuurkool, linzen, sojasaus, nootmuskaat, chocolade, cafeine: koffie, thee, cola, energiedranken, varkensvlees, geen alcohol en geen drugs, zo min mogelijk gerafineerde suikers,

[ditdus]

Jaloezie is echt een kutgevoel. Hij geeft mij zoveel bevestiging en nul redenen om jaloers te zijn. Hij kijkt naar andere vrouwen en dat vind ik kennelijk erg lastig

Bij Mwas ik ook heel jaloers. Alrijd als het ging om vrouwen. Dacht dat het kwam omdat hij geen seks wilde, wel naar andere vrouwen keek. Maar bij J had ik het soms. Ook in het begin. Van die rare streken omdat ik mij niet wilde binden. Dat voel ik weer.

Ok die jaloezie daar moet ik toch echt zelf wat mee doen. Probeer eens niet vanuit je ego en trots dingen te zeggen. Maar gewoon wat je voelt.

[ditdus]

Ik zit te dubben tussen wat jaloezie gedreven is en waar mijn grens zit. Waar ik moet aangeven wat ik fijn vind en waar ik de ander ruimte en vertrouwen moet geven.

Met maten op vakantie. Of met een vriendin en andere vrouwen in een huisje. Met 20 mensen los. Waarvan hij er met 1 heeft lopen zoenen. Het idee vind ik niet fijn.

Is hij zo een flirt? Vind ik ook niet fijn. Waar ben ik bang voor? Dat er iets gebeurt waar ik dan niet van weet. Dat hij zoent of vrijt met een andere vrouw. Wat zou mij rust geven? Dat hij mij dat altijd zou vertellen. En het niet op zou zoeken. Hoewel. Mag hij dan niet met een aantrekkelijke vrouw praten. Dat is toch een onmogelijke vraag. Ik had dat niet geboekt, als hij het weekend niet had geboekt.

Ik ben bang voor de komende maanden. Dat alle feesten eraan komen en hij misschien elk weekend weg is. Of om het weekend. Bang omdat ik mijn hart nu weg geef en zeg dat ik een toekomst met hem zie. Ik voel mij daar niet fijn bij. Vind het dus serieus heel leuk om veel dingen samen te doen.

Ik wil voorspellen hoe dingen gaan lopen, maar ik moet gewoon gaan voelen. En niet bang zijn dat ik tijd verspil. Als dingen zover zijn, weet ik wel wat ik voel en kan ik kijken wat ik ervan vindt.

Moet ik wel een vakantie boeken over twee maanden... als ik nu onzeker ben hoe ik mij voel over zijn feestdrang.

[ditdus]

In een week smoorverliefd de toekomst zien en dan ineens niet meer. Weg willen rennen, pijn, angst. Twijfel. Afstand willen nemen van een leven als dit. Ik wil geen concessies doen. Dit voelt te vaak zo. Ik moet beslissen en voelen wat ik hiermee ga en wil doen.

Vorige week was ik hotel de botel. Superverliefd. Na dat weekend met vrienden en na de verjaardag bij zijn familie. Dat rustige daar word ik kennelijk gelukkig van of samen dingen doen.

Hij is rupsje nooit genoeg. Gaat door en door. Ik voelde mij gisteren en vandaag ongelukkig. Hij wist dat en koos er toch voor om er niks mee te doen. Hij vroeg niet wat ik nodig had. Koos voor zijn vrienden. Hij weet hoe slecht ik mij voel maar stelt toch voor om elkaar zondag te zien.

[ditdus]

Ik kwam vrolijk binnen. Lekkere dingetjes mee. Een beetje spanning. Zij ik heb uitgepakt, moet indruk maken. Ik bedoel het over de top. Hij reageert heel rationeel "waarom dan, hoezo?" Vervolgens hebben we het erover of hij ook wat mee moet nemen voor mijn ouders en wat dan. Later als niet duidelijk wordt wat, dan zegt hij regel jij maar iets, dat is toch meer jouw taak als dochter. Hij legt pas later uit hoe hij dat bedoelt. Als je even niet langs bent geweest dat je wat meeneemt. Ik reageer hier heel heftig op. Ben beledigd, niet meer vrolijk. Merk dat ik hem irritant vind. De manier en toon waarop hij dan dingen zegt. Dit komt eigenlijk best veel terug. Later op de avond ook een paar keer. Toen ik mijn angst uitsprak over het vertellen aan mijn ouders... dat hij dan gelijk met oplossingen komt, zonder echt te vragen waar ik bang voor ben. " wat ga je dan doen als ze nee zeggen" ik raakte ervan van slag. Ik heb nog geen plan. Hij vertelde vervolgens dat ik geen zielig verhaal moet vertellen. Dat ben ik met hem eens, wel 1 die raakt. Hij vertelde mij vervolgens wat ik niet moest vertellen en wat niet. Daar ging het mis. Niet over de psychoses van mijn ma en dat ik er naast zat te bidden. Het raakt dat hij dit zo bam random noemt in een gesprek.

Vertel ik teveel shit dat mij kan raken. Had ik dingen niet moeten vertellen. Waarom voel ik mij dan ineens op dat soort momenten niet veilig. Het geeft mij het gevoel dom te zijn. Hij vertelt mij hoe ik het moet doen in plaats van mij te vragen hoe ik het wil doen.

Valt hier iets aan te veranderen? Vervolgens ben ik gepikeerd en twijfel ik weer. Omdat het mij pijn doet. Elke keer als het pijn doet wil ik weg. Wegrennen.

[ditdus]

Het heeft te maken met vandaag, had graag samen vandaag gevierd. Erg aantrekkelijk was het alleen niet als mannen en vrouwen gescheiden waren. Dacht ja, dan heb je mannendag. Alleen bleek dat volgens mij al snel niet te zo zijn. Misschien had ik graag gewild, net als gisteren dat het niet zo vrijblijvend voelde bij jou en niet zo opdringerig van mij. Dit vibed al meerdere keren dus niet zo de lekker. Het voelt als levens die langs elkaar heen lopen. Logisch, maar dit soort sociale momenten die er bijna niet zijn, zijn momenten om onderdeel te worden van elkaars leven. Momenten met zijn tweeën hebben we genoeg. Ik weet dat ik actie had kunnen ondernemen, maar kennelijk voelde het ook niet veilig voor mij en voel ik mij wat buitengesloten.

Er is iets waar ik mij vervelend over voel. Ik merk dat ik boos ben. Dat ik denk fuck you, laten we elkaar maar even niet zien. Hij gaf mij vrij snel het idee, moeilijk, moeilijk paste niet in de plannen. Zei hij niet, maar gevoel gaf hij wel. In plaats van dat hij graag wil dat ik in het groepje pas, sluit hij mij niet binnen. Die meiden horen er al bij, dus dat hoort gewoon. Gaf zo het idee ja, mannen en vrouwen. Het voelt helemaal niet veilig. Sluit mij buiten. Geeft mij helemaal niet het gevoel dat ik bij hem hoor. Ik wil het gevoel hebben dat ik bij hem hoor. En dat gevoel geeft hij mij niet. Het voelt daardoor niet veilig. Schermt dat stukje af, maakt het moeilijk. Voelde mij niet welkom. Zegt hij het wel... kom langs, maar eerst zo van jaaa mannen en vrouwen gescheiden. Allemaal dingen die waardoor ik het gevoel kreeg dat het niet zo uitkwam. En uiteindelijk bleek dat niet eens het geval te zijn, waardoor ik mij eigenlijk best kut voelde. Ik wil dit ook niet zeggen, omdat dit al de zoveelste keer is, maar kennelijk komt dat gevoel steeds terug.

Gisteren was dat ook zo. Hij stelt mij niet eens echt voor. Zo van dit is mijn vriendin. Trots, En dan even iemand anders voorstellen. Ipv rug naar mij toezitten. Sluit mij helemaal niet in die groep.

Wat is het nut het nu te zeggen. Nu kan hij er niets meer aan veranderen. Vanmiddag was het moment. Alleen had ik mij dan voor de tweede keer opgedrongen. Gisteren vroeg hij mij specifiek mee. Haakte ook weer bijna af.

Het is leuk als we samen zijn, zonder druk van werk, studie, zonder afspraken met zijn vrienden. Het is leuk bij hem thuis of samen buiten en ons weekend weg.

[ditdus]

bang om saai te zijn.

bang om mij op te dringen

ik wil dat hij zegt “ik wil heeeeeel graag dat je erbij bent”. maar hij heeft gewoon wat meer zijn eigen ding, met zijn eigen vrienden. ik merk dat ik twijfel of hij zelf wel wil dat ik erbij ben als hij dat soort opmerkingen maakt of mij een uitweg geeft om mee te gaan. Hij blijft zo lekker in het midden zitten en spreek eigenlijk ook niet echt uit wat hij wil. Wil hij dat ik mee ga of niet... Is hij teleurgesteld als ik het dan niet doe? hij vraagt mij mee volgens mij vind hij het dan ook echt leuk als ik wel mee ga. maar vervolgens krabbelt hij terug....

bij opschrijven van mijn gedachten merk ik dat ik weer focus op wat hij wil. het gaat erom wat ik wil. waar ik mij comfi bij voel. ik keek eigenlijk wel uit naar vanmiddag. dus lijkt mij wel leuk drankjes doen vandaag in het park met zijn vrienden. 

[ditdus]

bewustwording over wat ik wil

Nu ik meer bezig ben met wat ik wil en wat ik voel, merk ik dat ik het lastiger vind om steeds mee te bewegen. Bewoog ik dan zo veel mee met de ander? Ik ben mij ineens bewust van het feit dat anderen minder moeite lijken te hebben met het zeggen wat zij willen en er dan ook makkelijk van uitgaan dat de ander zich daaraan aanpast. 

Omdat ik andere niet wil verstikken of niet perse dingen van hen verwacht, zou ik het ook fijn vinden als dit andersom zo is. Want als een ander dingen van je verwacht, moet je je aanpassen. En ik heb niet zoveel zin om mij steeds aan te passen. Ik wil juist wat meer luisteren naar wat ik wil. 

Ik probeer te voelen en merk dat er irritatie zit. behoefte aan plannen, waar ik wat impulsiever ben. dat is eigenlijk elk jaar met oudjaar, kerst, nu met koningsdag. Ik ga wat meer met de flow. Maar dat kan ook als je opties hebt. Een optie zou zijn MA of K of gewoon helemaal niks en lekker naar de Osteopaat en chillen. kan alle drie. En hetzelfde geldt eigenlijk ook voor haar, wat mij betreft kan ze met mij mee als ik iets ga doen. Of ik nou thuis blijf, door de stad ga banjeren of naar K of MA ga. Alleen dit is mijn plan: geen plan. 

Daarnaast, voelde het vervelend weer gisteren. “huh heb je dan nog niet genoeg”. “moet het weer meer zijn?” “je moet wel gaan zo”. Hij gaf zijn grens aan. Alleen vroeg ik niet eens echt om te blijven. Ik zei “ik mis je, vind het zo lastig je los te laten”.  Dit nam hij letterlijk. En zou ik dit wel gevraagd hebben dan was dit op geen enkele manier een fijn gevoel als iemand dat tegen je zegt. Hij gaf ook zelf aan dat hij onaardig deed. Dit soort uitspraken geven mij het gevoel alsof ik aan hem trek. Mijzelf opdring. De reden waarom het ook zo voelt is omdat ik helemaal niet voorstelde om hem nog langer te zien.  Wat voel ik nu. Ik ben en was gisteren ook weer een paar keer aan het nadenken over dat ik niet te teveel was. te lang bleef hangen. of hij het wel leuk vind dat ik er dan nog ben. het gaat erom dat ik nadenk wat ik wil. ik vind het fijn om er te blijven, maar niet op de momenten dat hij eigenlijk geen ruimte voor mij heeft. misschien volgende keer duidelijk afspreken wat en hoe en hoe lang. Dan is er ook geen ruimte om te blijven hangen / over elkaar grenzen heen te gaan. 

Ik merk dat ik weer uit balans ben.... ben er nog even niet uit hoe dit te fixen. 

[ditdus]

Ik had het gevoel ineens weer. Emotioneel. Wilde wegrennen. Teveel voelen. Als dat zo is, dan ga ik zelf wel. Zo voelde het. Je kan gewoon zeggen dat je ruimte nodig hebt op een vriendelijke manier. Dat voelde niet zo. Hij had stress en die stress nam ik persoonlijk. Hij had geen ruimte om het te hebben over vrijdag en wat kan. En dat had ik moeten laten, maar dat lukte even niet.

Ik vind het lastig om aan te geven wat ik wil. Overal rekening mee houden. Ik wil met hem koningsdag vieren. En dan komt de bestie. Wil ook graag mee. Ze mag mee. Maar vindt het dan teveel mensen, en moet weer extra reizen en bla en bla en bla. Ze denkt op dit moment vooral in onmogelijkheden. Dat vind ik lastig. Ze lijkt verbitterd. Weet niet wat ik hiermee moet want daar voelt ze zich nog kutter over.

Ik moet kijken wat dingen met mij doen. Mijn onderbuik zegt wat ik moet doen.

Mijn gevoel zegt ga dinsdag met de flow. Kijk waar je zin in hebt. Je kan altijd nog naar Arnhem of whatever you want met de laptop. Ontbijt om 8 uur kan. Wat lijkt er minder leuk?

Ik ken ze niet. Ze gaan splitsen in mannen en vrouwen. Hij is met de mannen. Wil toch liever met de mannen zijn dan? Misschien moet ik hem zijn ding laten doen en dan dinsdag kijken waar ik zin in heb. Misschien ga ik wel naar de osteopaat en haak daarna ergens aan. Bel ik rond 17.00 waar zij zijn voor een drankje.

[ditdus]

Ongelijkheid

Ineens had ik een inzicht. Ik keek in de spiegel en zag een Indiaas vrouwtje. En het viel mij op dat ik anders ben. Ik kijk daar niet altijd naar. Ik zie dat anderen anders zijn. Ik doe dat zelf en dat is precies wat ik daarom niet wil dat anderen doen. Is dit het stukje dissociatie dat bedoeld wordt in het boek?

[ditdus]

Angst om in nieuwe groepen te komen. of nieuwe mensen te ontmoeten. 

Ik wil gelijk leuk zijn, niet te stil over komen. Op een of andere manier ben ik vooraf altijd bang en is het moment altijd chill. toch heb ik sociale angst. de angst dat ik er niet bij pas. ze mij niet interessant vinden om mee te praten. en dan ga ik lullig over ze praten in plaats van dichtbij mijzelf te blijven. blijf jezelf. vraag dingen die je oprecht wil weten. vertel

Vanavond niet teveel alcohol drinken. Ook een beetje fris tussendoor. wat voor fris? Ik ga vanavond niet roken. ik ben een niet-roker. Het is hooguit 7 minuten zwaar. 

[ditdus]

ik ben een hele moooooooood. een moodwing. het is lastig om in het midden te bewegen. ik maak enorme sprongen naar boven en beneden.

Vanavond is hier feest. Ik heb er nog geen zin in. Kijk er tegenop. Eigenlijk kijk ik er ook tegen op dat hij komt. Hij doet waarschijnlijk toch wel zijn eigen ding. Ik zoek de genegenheid, het zoete. hij zoekt het feesten, lol, sociale. Ik heb geen zin om eindeloos door te gaan. Ik wil kunnen stoppen als ik dat wil, en eigenlijk heb ik ook best zin in een avond alleen. vroeg naar bed. lezen. 

en dan ineens kijk ik er weer naar uit. of laat ik het zijn, het laten gebeuren.  ik wil zeggen “hij kijkt ernaar uit om vanavond te komen!”  ik heb zin om vanavond naar Harderwijk te gaan. even het weekend weg. 

waar ben ik bang voor. waar wil ik van wegrennen?  waarom ben ik het ene moment heel gek op hem en wil ik het andere moment dat het stopt? 

[ditdus]

het moment dat je je realiseert dat je bij hem wil zijn. elke dag. we zien elkaar al 5 maanden, bijna. en tussen de afgelopen weken en nu ben ik nog verliefder op hem aan het worden. Het is fijn om bij hem te zijn. Elkaar steeds beter te leren kennen. Bij meer verliefdheid komt ook meer onzekerheid kijken. Ik merk dat ik bang ben om hem te verliezen. Nog meer van hem te gaan houden. Hij is een vogeltje. zoals ik ook was. Vliegt uit en komt terug. Ik ben bang, bang dat het mij onzeker maakt. Hij heeft al allemaal plannen voor als dit allemaal over is. festivals waar hij naartoe gaat. Ik merk dat ik dingen graag met hem onderneem. Heb kaarten voor hem gehaald. Hij heeft ook veel kaarten, alleen merk ik dat hij dan toch liever zonder mij gaat. Hij is een mega flirt, zou hij trouw blijven en alleen van mij? Het maakt mij onzeker. 

niet in de toekomst kunnen kijken en wel voelen dat ik verlang naar een leven samen met hem. Ik wil de hele tijd tegen hem zeggen dat ik zo gek ben op hem. Bij hem wil zijn, maar ik wil hem niet afschrikken. 

Ik word er emotioneel van. bang en tegelijkertijd is het zo fijn om zoiets voor iemand te voelen. 

[ditdus]

k ben verdrietig. ik heb een gebroken hart. deze gouden boy. ik kan hem niet geven wat hij verdient. mijn hart is er misschien wel nooit klaar voor. zonder moeite zeg ik tegen hem dat hij de liefde van mijn leven is. en stik ik als ik moet zeggen tegen de ander ‘ik hou van jou’ het komt mijn strot niet uit. 

[ditdus]

The factor of the X

Ik heb hem weer gezien. Gisteren. Mijn ex. Hij zag er supergoed uit. Zijn vibe, zijn lach, zijn stem. Het was onwijs fijn om hem weer te zien en vast te houden. Te praten over de dingen van vandaag en terug te kijken naar wat we hadden. Het voelde veilig en natuurlijk alsof er niets was veranderd. Of we gewoon een middag samen liepen langs de grachten zoals vroeger op de mooie dagen. het voelde eigenlijk 4 uur lang comfortabel. nog een rondje, nog een kopje koffie, nog eenzelfde rondje. Samen stelde we het afscheid uit, hoe koud het ook was. Afscheid nemen wilde we beiden niet. Het voelde als de dag van gisteren, alsof we opnieuw afscheid namen. Ik wil hem graag knuffelen met hem mee naar huis en in zijn armen liggen. 

zoals hij nu is, is hij perfect. Hij is zoals ik het al die laatste jaren had gewild. Rustig, we kunnen praten. Hij sport veel, leest veel, spreekt zich uit tegen onrecht. Hij is de man waar ik 9 jaar geleden verliefd op werd, die man waarvan ik dacht “wij gaan samen de wereld mooier maken”. 

en dan nu, ben ik te vroeg verliefd geworden op een andere man. Ik heb het hem verteld. Verliefd op een man die mij ziet. Mij leest. Vragen stelt. Gek op mij is en zegt dat hij van mij houdt. Deze man heeft wilde haren, wil minimaal 2 keer per week met vrienden leuke dingen doen. vind het leven en vroeg naar bed gaan saai. Is een echt nacht- en soms drugsuiltje en heeft deze vrijheid nodig. Ik wil die vrijheid geven als deze relatie mij iets anders geeft. en wat geeft het mij? Het geeft mij vertrouwen, gezelligheid, ik voel mij niet eenzaam, hij geeft mij een veilig en geborgen gevoel. ik heb niet het gevoel dat ik met hem de wereld ga veranderen wel mogelijk een mooi gezinnetje op ga bouwen. hoe ziet dat eruit. hij gaat met vrienden stappen en ik blijf thuis, we gaan samen op vakantie, hij wil stappen nieuwe mensen ontmoeten, los en hij nodigt altijd mensen uit bij ons thuis. Ik vond het leuk om te zien dat hij lekker kletst met iedereen. zelfstandig, zijn eigen ding doet en sociaal is. maar dat vond ik leuk omdat ik dat had gemist. Iemand die altijd mee gaat. 

Ik vind het heerlijk om samen een heel weekend te verdrinken in elkaar. alleen wij. Ik wil wij tegen de wereld, samen alles, altijd bij elkaar knus, met vrienden maar ook met zijn tweeën dingen doen, samen op de bank Netflixen en knuffelen, samen reizen en samen op avontuur.  

Ik was vaak verdrietig. Voelde mij alleen. Had het gevoel dat ik dingen niet kon delen. Niet kon bespreken. Ik kon niet alles bespreken met hem. Moest altijd het juiste moment afwachten. 

Het voelt alsof het nooit goed is. Ik had het knusse en wilde meer goede gesprekken. Nu heb ik goede gesprekken en mis ik het knusse. 

[ditdus]

vertrouwen

Ik wilde mij ziekmelden vanochtend. spijbelen. sowieso was dat helemaal geen goed idee geweest want ik moet shit regelen vandaag.  Het is verschuiven van de stress. Hij zei dat ik mij niet moet ziekmelden dat het niet eerlijk is tegenover mijn baas. dat ik verveelt ben op werk niet moet lijden tot het niet nakomen van mijn afspraken. Ik vond het lastig om daarnaar te luisteren. terwijl hij precies zegt wat ik nodig heb. 

Ik vind het fijn om bij hem te zijn. als ik niet bij hem ben dan mis ik hem. wil ik hem knuffelen en zoenen en in zijn armen liggen. maar als ik bij hem ben, voel ik mij met vlagen heel onzeker. Soms gaat het niet vanzelf en voelt het niet natuurlijk. dan voel ik afstand. maar zo realistisch is dat niet. want hij zou niets kunnen doen om te zorgen dat ik die afstand niet voel. het zit namelijk allemaal in mijn hoofd. 

Geeft hij mij vertrouwen of maakt hij mij onzeker? 

Het is juist heel fijn dat hij zichzelf is. Dat geeft mij de eerlijke kans om te zien of we bij elkaar passen met leuke eigenschappen en nukken. en het natuurlijk aan mij om te bepalen wat ik leuk vind. en ook aan mij om net zo goed mijn volledige zelf te zijn in plaatst van mij in te houden of perfect voor te doen. 

Ik vind het leuk dat hij overal mee naar toe gaat en enthousiast is. makkelijk praat met anderen en sociaal is. ik vind het leuk dat hij zo’n bikkel is die zich aan zijn afspraken houdt en mij stimuleert om dat ook te doen als ik er even geen zin in heb. dan voel ik mij wel zwak in het moment maar het is fijn dat hij mij die schop onder mijn reet gaf. enige risico is dat hij wellicht bazig gaat doen, maar daar ben ik dan ook zelf bij he. heeft niet zoveel zin om daar nu al bang voor te zijn. tot nu gaan we eigenlijk heel lekker samen! 

Ik hou van knuffelen en als het regent sneeuwt of koud is buiten, liggen op de bank met thee en een filmpje te kijken met de deken om ons heen. dat vind ik leuk om samen te doen. beetje kneuterig wel. 

[ditdus]

tijd nemen, snelheid verminderen, ezel en niet drie keer dezelfde steen.

Het voelt fijn en veilig om eerlijk te zijn in onze gesprekken. Hij veroordeelt niet wat ik voel. Geeft mij de ruimte om dingen voor mijzelf op een rij te zetten. Hij zegt ook bang te zijn. als reactie op mijn angsten. Bang dat wij voorbij gaan. Hij wil het risico wel nemen. Dit laten duren voor zolang het duurt en hopelijk heel lang. 

Hij zegt dat ik mijn grenzen aan moet geven. Dat hij er is als ik hem nodig heb. hij stimuleert mij om dingen aan te pakken en laat het aanpakken wel bij mij. 

Ik wil er ook zijn als hij mij nodig heeft. Ik wil de tijd nemen om elkaar te leren kennen. we hebben alle tijd, laten we die tijd ook nemen.