EYLÜL

bu kadar yakınımdan dönmen soğuttu içimi.

[duygusalhikayem]

Cıvıl cıvıl bir kızdım, boynuma astılar hayatımı.”

Eylül Suat ökmen

@çınarsanat

[duygusalhikayem]

Virane olmuş kalbime ne yaptın?

@çınarsanat

[duygusalhikayem]

@siirlerdeki_matematik

Aşkı, doğayı ve insanı en yalın haliyle dizelere döken Karacaoğlan; bir yeşilbaş ördeğin süzülüşünde bile koca bir sevdayı, özlemi ve doğanın ritmini anlatır. Onun şiirlerinde doğa sadece bir arka plan değil; duyguların, ayrılıkların ve kavuşmaların canlı bir şahididir.

Sazının teline her vurduğunda zamanı durduran büyük ustaya minnetle...

#Karacaoğlan

[duygusalhikayem]

Geceleri gönlünde yangın olmuyorsan üzüntü hasret sadece benim kalbimi kemiriyorsa konuşmaya kelimeleri yormaya gerek yok

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

“Yaşamak ağlıyor kapalı kapılar ardında”

Özlemek

Cahil cesaretimi mazur gör,

yaşamak gibi bir hevese gitti gönlüm

sen gelince…

Çok uzaksın.

İçimdesin oysaki,

elim yetişmiyor.

Yaşamak ağlıyor

kapalı kapılar ardında.

Bir ses duyuluyor gece,

zifiri gözyaşları eşliğinde.

Özlemek geliyor aklıma,

başka her şeye cahil kalarak.

İçime oturuyor gülüşün,

özledikçe…

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

Göz mü görür gönül mü?

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

Kırık ahşap kapımız vardı ve paslı demir...

Hangisi tutuyordu diğerini bilmiyorum.

Paramparça kapımı onca ağırlığına karşın,

tutunacak yeri olmamasına rağmen

orada ayakta, dimdik duran parmaklıklar mı tutuyordu?

Ben hangisiyim?

Ruhum ikisi diyor ama

biri olmam lazım benim.

Hep yalnızdım hayatımda;

ya kırık kapı

ya paslı demir.

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

Hayatımdan kaç yaşam çıkardım,

hiçbiri bana ait değildi.

Eylül Suat ökmen

@çınarsanat

[duygusalhikayem]

Doğu'da kızlar , kadın doğar .Ecellerinden önce ölürler

.

Peri ve şan kelimeleri bir araya gelir, bu toprakta perişan adında kızlar yaşar.Dokuz yaşındaki erkek kardeşlerinin ayakta sürdüğü traktörlerin rümorkları devrilince ölür ve bir daha doğarlar.

136

Hakan günday

Ziyan 📖✒️

[duygusalhikayem]

Arada sırada yaşamaya heves ediyorum nedense,

sen ellerini uzatınca

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

Beni içeriye al.

Hislerim üşüyor, kaldım parmak ucunda.

Ey yar, yazdığın ben olayım.

Güzelliğinin karşısında ben fakir.

Çağır beni dilinin ucunda.

Ben kaldı.

Zaman yok, uçurumun kenarındayım yar.

Bir sen edecek hayatım, gerisi zulüm.

Uzak uzak dolanır sesin.

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

Kelimeler belli ki sevmiyordu beni.

Neydi bu yazmaktaki ısrarım?

Eylül Suat ökmen

@cinarsanatder

[duygusalhikayem]

"Anlam yüklediğimiz her şey, yol bulur."

Eylül Suat ökmen

Çınarsanat

[duygusalhikayem]

"Hiçbir kapıya uymayan anahtarım."

Eylül Suat ökmen

#çınarsanat

[duygusalhikayem]

Ne işim vardı benim

ıslak zemin cehenneminde,

kupkuru Ankara'da?

Neden buradayım,

köşe başından sen çıkmayacaksan?

Kalbime oturan yumruk,

sensizliğe kurşun atıyor.

Beynim çatlıyor

seni düşünmekten.

Yüzüstü ölüyor kaldırım,

seni beklerken.

Bağdaş kuruyor yollar,

sana gelişleri kapatmak için.

Bir özlemek geliyor

paramparça...

Sarılmadan

birleşmiyor hiçbir şey.

[duygusalhikayem]

Hayatta olduğumun tek kanıtı,

tüm uzuvlarımın, hücrelerimin sızlamasıydı.

Boş bir çantayla okula gidiyor düşüncelerim.

Buz gibi bir rüzgâr esti.

İçim dondu.

Çatladı duygularım,

dağıldı her yere...

— Eylül Suat Ökmen

Çınar Sanat

[duygusalhikayem]

"Ben doğarken yaşlandı hayatım."

Eylül Suat Ökmen

@cinarsanatdernek