Futbol Konuşmaları

[futbolizma]

  Felipe Melo’nun sözleşmesi uzatıldı, herkes ne bekliyordu ama kısa bir değerlendirmem var.   Türkiye şartlarında kalitesi tartışılmaz ve Galatasaray da kendince doğru bir hamle yapıyor. Seneye bitecek olan sözleşmeyi uzatıyor ama Melo'nun her sene yaptığı cıvıklıktan kurtarıyor. Sözleşmeyi iki taraftan biri feshedip yoluna bakabilir. Kimse bu parayı Melo'ya vermez ama Türkiye'de Melo kalibresinde hiçbir yabancı oyuncu da bu paraların çok aşağısına oynamaz. Burada hem Melo takımda kalıp iyi para kazanacak hem de Galatasaray Şampiyonlar Ligi'nde güvenebileceği, oyunun iki yönünü de oynayabilen bir oyuncudan faydalanacak. Umarım Sneijder'in de sözleşmesini uzatırlar.   Kimse kusura bakmasın, Melo, iyi oyuncu kötü karakter. Sırtında Galatasaray forması varken desteklemekten başka bir çare de ufukta gözükmüyor.   

[futbolizma]

Fotoğrafı gördüm bir beş dakika öyle seyrettim.

Düşüncem şudur; bu ülkede futbol için bir çıkış varsa Alman modelinin izinden olacaktır. Halihazırda bu ülkede zaten futbolun modern anlamda gelişmesini Piontek - Derwall ikilisi sağlamışken, Bundesliga'nın devrimi gibi stadların yenilenip modernizasyonunun tamamlanmasının ardından ülke futbolu seviye atlayacaktır.

Derwall'e dönemin Galatasaray yönetimi hangi oyuncunun transferini istediğini sorduğunda kum olan antrenman sahasının transfer yerine çime çevrilmesini söylemişti. Piontek üst üste beraberlikler alınırken eleştirilmişti ve fakat ardından Türkiye Milli Takım olarak bir karakter kazanmış ve 90'ların sonu 2000'lerin başında ülke tarihinin en büyük futbol başarıları gelmişti.

İşte bu iki bağlamın ardından; Almanya'da yenilenen stad ve tesisler sonrası futboldaki gelişme aynı şekliyle Türkiye'de de görülebilir. Tam da içinde bulunduğumuz modernizasyon sürecinin hikayelerinden birinin resmi tam da buradadır. Bir dizi tamamlanan stad ve proje, bir dizi yolda olan projeler bu sürecin sonuna geldiğimizi gösteriyor.

Son olarak denilebilir ki; stadlarda şiddet olaylarının bir şekilde azalmasının zamanın geçmesiyle çoğalmaması, ve katılımın yani seyirci/taraftarın stadlardaki yerini tekrar almasıyla önemli bir husus da tamamlanmış olacaktır. İkinci husus ise büyük tartışma konusu durumundaki şike bahsidir ki; bir fikir belirtmeden söylüyorum; şike söylentisinin bile yer almadığı bir ortamda ancak ve ancak temiz futbol izleyebiliriz.

Umudum o yöndedir ki; futbolumuza bahar geliyor.

[futbolizma]

Ivan Ergic

80'lerin ortasındaki muhteşem Dinamo Kiev takımının bilimsel dayanaklı antrenmanlarını açıklayan Profesör Zelentsov; Glenn Hoddle, Ray Wilkins ve Graeme Sounness gibi pas yüzdesi yüksek orta saha oynayan futbolcuların entelektüel çalışmalara daha eğilimli olduğunu söylüyordu. Buna hem muhteşem kitap "Futbol Asla Sadece Futbol Değildir"de hem de FIFA'nın resmi belgeseli "Football Mundial"de rastlayabilirsiniz.

Bursaspor şampiyon olduğu zamanlar, takımın saha lideri olan Sırp Ivan Ergic'in bir marksist olduğunu bir demecinden öğrenmiştim. Ergic, bir Sırp ve marksist olarak Bursa için hayli radikal kalıyordu. Peki . ne diyordu "hayatında hep ikinci el otomobile binmiş olan" Ergic;

"Sartre, Camus, Heideger ve Nietzsche okumaktan hiçbir zaman sıkılmadım. Felsefe okumaları yapmaya futbolcu olmadan önce başlamıştım. Futbolu bıraktığımda da devam edeceğim."

Saha içinde her şeyin üzerine centilmenliği koyan Ergic, babasının eski Yugoslavya'da Sosyalist parti üyesi olduğunu anlatıyordu. Marx, bir futbolcu için rol model olabilir miydi?

FourFourTwo'da harika röportajlar gerçekleştiren Hilal Gülyurt'u en çok etkileyen futbolcu olmuş Ergic. Gülyurt, Ergic'in burs veren, maçlara bilet alıp kendi dağıtan birisi olduğunu bir başka arkadaşından duyduğunu söylüyordu.

Ergic, 2011'de futbolu bıraktı. Verdiği bir röportajda artık futbolun olmadığını, futbolla ilgilenmediğini akıcı olan Türkçe'siyle anlatıyor Ivan Ergic. 2008'den beri düzensiz olarak Sırbistan'daki Poetika gazetesinde yazan Ergic'in kısa süre önce bir de şiir kitabı yayınlandı. Henüz Türkçe çevirisi yok. Solculuğun her şeyine meraklı yayınevlerinden birisi umarım kısa süre içinde bu kitabı Türkçe'ye kazandırır.

Ergic, daha doğrusuyla; Ergić, komformist bir futbolcu olmayı seçmedi. Bursaspor'da oynadığı dönemde taraftar ona şöyle derdi: "Filozof"

[futbolizma]

Milli Sancılar

Ülke futbolu zevk ve kalite olarak en alt seviyesinde. Şu başlıkta bir yazının üzerindeyim: "Türk futbolu yeni rönesansını ararken..."

Çıkış olacak elbet çünkü hep bir düşüş var elimizde. Nasıl olur, ne zaman olur bilinmez. Bildiğim şudur; Volkan Demirel'le bu çıkış olmayacak. Fenerbahçe'de Emre Belözoğlu'yla, Galatasaray'da Felipe Melo'yla nasıl çıkış olmayacaksa Volkan Demirel'le de olmayacak. Belirteyim, bunu unutalım, söylediklerimi taraftarlığımı tenzih ederek söylüyorum.

Çünkü ahlâki anlamda sıkıntılı oyuncular mevcut statükoyu kırıp, yeni bir mentalite yeni bir paradigma ortaya çıkaramayacak. Evet, performans anlamında yetersiz oyuncular var derseniz, -ki tabii ki var- bu gelip geçici bir şeydir. Ahlâki açmaz ise vahşi batı usulü katran üzerine tavuk tüyü gibi yapışır kalır. Karakter, ahlâksızlık üzerine kurulamaz.

Beyler ve konuyla ilgili hanımlar! Elbette yönetimsel sorunlar da var ve hep olacak. Benim elimde olsa Teknik Sorumlu Eduardo Galeano, yardımcısı da Simon Kuper olurdu, diğer yardımcı da Önder Özen. Ama bilirim, bana kalmaz.

Milli takımı destekliyor musun, diye sorarsanız eh işte, derim. Uluslararası futbol anlamında, hangi takımı tutuyorsun diye sorarsanız cevabım hazır:

-Tabii ki İzlanda'yı tutuyorum.