Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... 'Üşüme' diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... 'Özledim' deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya... Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi bilirim. Kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı... Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarının kokusundan öpmek, içime çekmek ve serin soluğundan içmek, sana sarılmak, kucaklamak, uçmak isterdim… Ama nafile, aramızdaki bütün yollar kapalı... Bütün dallar kesik... Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum... Yüreğim de donmuş sanki, gözlerim de... Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık. Bütün uzuvlarım uyuşmuş. Ezip geçiyor ruhumu acılar... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi. Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde ağrılı şiirler topluyorum gecelere... Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır; yakmaktır yüreğini yangınlarda. Ama ben üşüyorum. Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok… Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım… Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara… Bakakalıyorum ardından çaresiz… Ah! bir el olsan dokunsan alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle.. Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya... Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla... Yüreğim kanrevan, dikenler acımasız, ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara, menzil uzak... Gel, yalnızlığıma arkadaş olsun sevgin, umut olsun... Gel ağlayan gözlerimi sil, ki, hesapsızca,sınırsızca, sevsin yüreğim. Bir adımız Aşk, bir adımız hayat olsun... Gel, yüreğim ol, bedenim ol, her ölümümde yeniden hayat ver. Elim, ayağım, canım ol... Gecem - gündüzüm ol... Ağlayan gözlerim ol ve her damlada yeniden doğur umudu... Yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım dünyaya, ne kadar çok sevdiğimi... Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, şiirler sislenmeden... İslenmeden geceler... Sonra ölüm gelsin... Sonra ölüm gelsin... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.... (ŞÜKRÜ ERBAŞ) Yüreklerin soğumaya başladığı bir güz mevsiminde, derinlere akmış yaşların durduğu bir hazan günü aydınlatmıştın kalbimin ta derinlerinde yılarca beklettiğim kimsesizliği, doldurmuştun öylece gülen yüzünle , masum ve narin incecik bakışlarınla. Hissetmiştim seni taa o geçmişten gelen belki de tanrının armağanıydın kim bilir yüreğime. Ansızın işlemiş duygularıma , apansızca sinmiş yüreğime, gülüşündü belki de sarıp sarmalayan bu hazan mevsiminde , soğumuş yüreğimi ısıtandı belki de içinde boğulduğum gözlerin. Şimdi dalından ayrılmış bir yaprak gibi savruluyorum acımasız kış ayazlarında, karlar düşüyor senden geriye kalan yüreğime, buz tutuyor duygularım senli düşüncelerime inat. Her şarkı her nota artık sana dair hatırlatıyor o günü , öyle mahsun öyle kırgın hayalin acıtıyor düşlerimi , öyle masum tutmak istedim yeniden gitme istedim tüm yanan benliğimle, almak istedim sendeki tüm o duyguları yeniden hayat vermek istedim onlar arkalarına bakmadan acıtarak benden uzaklaşırken.Sonra çok seversin , sonra, olmaz işte olmaz , o gider sadece sızısı kalır , anlatmaya çabalarsın olmaz anlatamazsın , kalbindekini sen bilirsin sadece, seninle kalır, o gider acısı kalır anlatamazsın kimseye , ona da anlatamazsın, o olarak kalır .. yüreğinde kalır sadece sızısı , göz yaşlarından akar acısı , o gider yüreğinin sızısı kalır.. yabancısındır onun için , kötüsündür onun için ,oysa bilmez ki yüreğinin en güzel yerinde saklarsın onu , o bilmez yüreğinde kalır sızısı..nereye anlatsan bitmez sızısı, kimse bilmez yüreğindekini, o bilmez kalbindekini, gecelere kalırsın, duvarlara kalırsın sadece , anlatırsın kimse duymaz, acır yüreğin kimse bilmez, ağlarsın belki tanrı bile duymaz, öylece kalırsın, yaşlar akar ve akar yanaklarına, oradan kalbine akar sonra yüreğine akar, acıtır sızısı kimse bilmez.
turnnoffyourmind
discoholicmusic
gracieabrams
origamiaround
jimmyeatworldofficial
stormborns