Ang daming naganap over a span of two weeks.
Remember the last time I posted a long post? (Syempre dedma kayo kasi di naman kayo nagbabasa ng mga posts ko LOL) It’s entitled Challenge Accepted. That was 3 weeks ago. Tungkol siya sa pagtanggap ko ng hamon sa work. One week after that post, tinext ako ng EP ko and she gave me pieces of advice na talaga namang isinapuso ko.
Yan yung tumatak sa isip ko. Literal. After nun, every time na magkakaroon ako ng panibagong workload, paulit-ulit kong sinasabi yan sa sarili ko.
Sinimula kong itayo yung Christmas episode namin. Nag-occular ako, nagtawag-tawag ako ng mga possible x-deals.
Na-pack up yung taping. Gabi na nung ma-confirm na may backpack shoot kinabukasan para sa dalawang location: Las Piñas and Makati.
Backpack shoot. As expected gabi na siya natapos.
Pahinga. Nag-shopping ako sa warehouse sale ng Penshoppe. (Syempre unwind unwind din)
May staff meeting ng hapon kasi wala pa ring final line up ng mga guests for Monday Live which is ako yung Researcher. Around 7pm, napag-desisyunan na papuntahin ako ng PAGCOR Grand Theater para kuhanan ng pre-interview yung grand finalists (KZ, Gab, Daddy’s Home).
Agad-agad, walang pagaaatubili, pumunta ako mag-isa sa Grand Finals ng X-Factor. Wala akong dalang crew, dahil kung mag-emergency request kami sa TV Prod Operations, hindi rin aabot.
Nung gabing yun, one-man crew ako. Ako ang researcher, ako ang segment producer, ako na rin ang cameraman. Ang tanging dala ko, notebook, high-res na olympus cam, at ang sariling punong-puno ng kaba dahil hindi ko alam kung ano mangyayari sakin.
Hindi ko alam kung paano ko sya na-pull off ng maayos pero basta ang sinasabi ko lang sa sarili ko ng gabing yun “Go getter ka dapat”.
Lahat ng requirements na hiningi sakin ng mga producers ko at mga writers ko, nabigay ko naman:
Ma-interview sila KZ, Gab, at Daddy’s Home.
Ma-interview ang mga fans at pamilya ng bawat grand finalists
Makuhanan ng VTR capsule yung pastor at mga magulang ni KZ
Last minute sabi nila, manghiram daw ako sa crew ng X-Factor, edi hala lahat na ng pagpapakapal ng mukha ginawa ko na para lang matapos na lahat.
Laking pasasalamat ko talaga sa mga tumulong sakin na hindi ko man kilala at least tinulungan pa rin nila ko.
1AM na nang makabalik ako ng ABS-CBN. Hindi pa tapos ang kangaragan ko, actually may continuation pa siya.
Nag-provide pa ko ng research and video materials para sa lahat ng mga VTRs na kailangan para sa live episode namin. Dahil tumataginting lang naman na 7 VTRs ang kailangan namin i-produce. Buti na lang may kasama pa kong isa pang researcher.
6AM na hindi pa rin kami nakakapag-dub out ng kahit na anong VTR.
6:30AM na ng dumating yung tape kung saan kailangan yung interview ni Charice na galing sa crew ng X Factor na hinila ko lang nung gabi.
8AM na, ume-ere na kami, nagdu-dubout pa rin kami ng mga video inserts.
9AM na. Akala ko makakatulog na ko, may staff meeting pa pala. Dahil siguradong aantukin lang ako sa meeting, nag-presenta na lang din ako na sumamang ihatid ang pamilya ni KZ sa airport at i-book sila ng panibagong flight.
Nakauwi na ko ng mga 5PM sa bahay kasi bumalik pa ko ng ABS dahil hindi pa tapos yung meeting. Patay ako hanggang kinabukasan. Ang sarap ng tulog ko - 16 hours. Pero bitin pa din.
Staff meeting ulit kasi hindi pa tatayo yung mga episode for Taping kinabukasan. Pagpasok ko sa meeting room:
EP: O ano na Gian? Magaling ka ba talaga magsulat?
EP: O sige nga. Kunwari confirmed na tong guests na to (sabay turo sa whiteboard). Gawan mo ng sequence guide to ngayon din
Everybody else in the room: Dalian mo na Gian! Bilis! Go!
Edi ako naman sunod. Sabi ko sa sarili ko: SHET ano nanaman kayang mangyayari today. So after 2 hours binigyan ko siya ng sequence guide na kahit alam kong pangit kasi kulang sa research, tinanggap niya at narinig ko na ang pinaka-most shocking announcement sa tanang buhay ko:
EP (Talking to our Associate Producer): O Dianne, tanggalin mo na tong si Gian sa mga researchers mo ha, magt-train na siya ngayon as writer.
Imagine how speechless I was. As in blanko pa rin yung utak ko. Hindi ko ma-absorb yung mga narinig ko.
Everybody was congratulating me, yung mga APs ko. Yung ibang writers sa show. But wait there’s more!
EP (Talking to one of our writers): O Aicah, tutulong si Gian sa taping mo bukas, sya pagsulatin mo ng sequence guide.
I was supposed to celebrate pa man din today, OCT11, yung 4th monthsary ko as a researcher trainee. Oh well, God has his plans and I have been very grateful to Him ever since for whatever it is that He has in store for me.
So ayun nga, kanina yung debut ko as a writer. Although hindi ko sya technically masabing akin kasi nga support lang ako sa episode writer, pero still masasabing I played a big part in it. Kanina, officially na rin akong pinakilala kay Kris as a new writer trainee. Nakaka-high blood yung kaba ko kanina. So parang every week may defense ako kay Kris ng kung anumang script yung ipe-present ko sa kanya.
So ayun na nga, ang bottomline lang ng lahat ng kwento ko is one, para ma-share ko lang naman yung mga na-experience ko over the past weeks, and two, para maibahagi ko din yung mantra ko from now on:
tangentwithtanner
stormborns