Vaka:
Mezun Depresyonitesi
Hasta Özellikleri:
Lise Mezunu, Üniveriste Sınavına Hazırlanıyor
Hastalığın Nedenleri:
YGS-LYS 2016
Başlıca Hastalık Belirtileri:
18 Yaşın ardından tekrar eden II. Ergenlik dönemi
Aileyle ultra geçinememe hali
Üniversiteli olmuş arkadaşları boğazlama dürtüsü
Ders çalışmaya karşı isteksizlik, kitapları görünce baş dönmesi
Ultra negatif düşünce ve enerji yüklemesi
Tedavi Yöntemi:
Bir adet Nini ve tasviyeleri
Okullar açıldı, bu sene üniversiteye geçmiş arkadaşlarınız sizi gıcık etmeye yemin etmişçesine bütün sosyal ağları ’üniversiteli oldum’ temalı gönderilerle doldurmakla meşgul.
Akrabalar sınava tekrar hazırlandığınızı duyunca küçümseyici bakışlar altında yapmacık teselli cümleleri sarf ederken kafasının içinde kendi üniversiteli çocuğuyla sizi aşağılamakla görevlendirilmiş.
Aileniz genel olarak size destekleyici bir imaj veriyor fakat içinizden onların da sizi küçük gördüğünü düşünüyorsunuz.
Haftanın dört-beş günü dershane köşelerinde sürünüyorsunuz, üzerine özel ders yada ek etüt merkezine gidiyorsanız eve enkaz şeklinde düşüyorsunuz. Ama aileniz sanki tüm gün gezmişsiniz de eve gelince ders çalışmanız gerekmiş gibi sizi bakışlarıyla zibilyon kez boğazlayarak iki dakika salonda oturmanıza müsaade etmiyor.
Kardeşiniz varsa hele ki bir de başarılıysa, havada uçuşan karşılaştırma cümleleri, araya karışan ufak çaplı laf sokmalar ve tüm herkesten uzaklaşmak amacıyla tek sığınığınıza kaçıyorsunuz: Odanız.
Ders çalışamayacak kadar yorgun, uyuyamayacak kadar huzursuzsunuz.
Çünkü insanların yaptığı tek şey yargılamak. Boş sözler sarf ederek ve elinizde avucunuzda kalan birkaç parça umut ve hevesi de yok ediyorlar.
‘BEN ZATEN MEZUNA KALDIĞIM İÇİN YETERİNCE MUTSUZUM SİZİ GERİZEKALILAR’ diye bağırma dürtünüzü bastırmak ne kadar zor, inanın sizi anlıyorum.
Çünkü Nini de mezuna kalan ama şuan Hukuk öğrencisi olan bir ablanız. Benimki derslerden değil daha çok kişisel nedenlerden dolayı fakat sonuçta kaldım yani. Neyse konumuza dönelim.
Hayatınızın en yalnız ama size en çok şey katacak senesine hoşgeldiniz, sevgili okurlarım.
Az önce size bu sene yaşamaya başladığınız ve devam edeceğiniz tüm olumsuzlukları sıraladım ve okurken kafa sallayarak biraz da iç çektiniz, değil mi?
Ve şuan buna da kafa sallıyorsunuz.
Peki mezuna kalmış olmanın güzel yanlarını düşündünüz mü hiç? Ne saçmalıyorsun Nini? diyenleri duyuyor gibiyim. Şimdi gelin başka bir taraftan bakalım.
Okul yok. Cümledeki huzuru sezebiliyor musunuz?
Dershane var evet ama not ve devamsızlık gibi zırvalıklar olmadığı için ortada bir zorunluluk yok.
Yazılı, ödev, sözlü gibi sorumluluklar yok.
Çalışacağınız her kelime size sene sonunda yarayacak şeyler, abidik gubidik müfredat dersleri de yok.
Ne kadar çok çalışsanız bile, her türlü kendinize ayıracak zamanınız kalıyor.
Bu süreleri olumsuz düşüncelerde kendinizi boğmak, aileyle bilmem kaçıncı kavgayı etmek yada boş boş yatmak yerine birkaç yararlı ve keyifli faaliyetlerle doldurabilirsiniz.
(Boş zamanları değerlendirmeniz için önerilerimi ileriki günlerde yapacağım)
Çalışacağınız her şeyi önceden en az bir kez gördünüz, aşinalığınız var.
Hazırlıksız değilsiniz.
Ve, tecrübe sahibisiniz. Sınava girdiğiniz an ne yapacağınızı biliyorsunuz, nasıl bir sınavla karşılaşacağınızı da biliyorsunuz.
Özellikle YGS'de çoğu insanı başarısızlığa iten şey: Stres ve heyecan. Bunu biliyorsunuz ve rahat olacaksınız.
Bu yönden bakınca, biraz daha çekilir duruyor, değil mi?
Durmuyorsa başa sarıp tekrar tekrar okuyun ve iyi hissedene kadar bunu yapın.
NOT: Her şey yoluna girecek.
Bu sene gözünüze sonsuz gün sürecek gibi geliyor fakat hayatınızın en hızlı senesi olacak.
Yapmanız gereken şeyler aslında gözünüzde büyütülecek kadar değil.
Öncelikle;
Ders çalışın. (Ha ha ve ha Nini.) Hayır, gerçekten. Çalışın. Yapacak başka neyiniz var ki?
Geçen sene YGS ve LYS'de o kitapçık önünüze geldiğinde duyduğunuz pişmanlığın içinizi ikinci kez sızlatmaması için, çalışın. Çünkü bir ikinci şansınız daha olmayacak.
Günlük tutun. Her gün yazmak zorunda değilsiniz. Boğulacak gibi hissettiğiniz anlarda lütfen açıp bir şeyler yazın. Ailenizle kavga etmeyin, arkadaşlarınızı terslemeyin, kendinizi aşağılamayın.
Lütfen, kendinizi 'sınavı kazanamadın’ diye aşağılamayın.
Siz sınavı kazanamadınız, değil.
Sizin bir hedefiniz var. Ve siz bu hedefe varabilmek için bir sonraki otobüs durağına yürüyorsunuz. Ve ilerideki durakta sizi bekleyen otobüs, kaçandan çok daha güzel. Buna inanın.
Kendinizi keşfedin. Şu zamana kadar zaman bulamamış, ilgi alanlarınızı seçememiş olabilirsiniz. Bu sene sizin için bir altın değerinde.
Herkesin sözlerine kulak asmayın. Hatta kimseyi dinlemeyin. (Nini hariç)
Çünkü insanlar şuan ne yaşadığınız hakkında en ufak bir fikre sahip değiller. Ancak yaşayan biri sizi anlayabilir ve yol gösterebilir. (İşte Nini'yi dinleme sebebiniz)
Bu sene o sınavı kazanacaksınız.
Benim şuan yaptığım gibi, istediğim yerde olduğum gibi, siz de seneye bu satırlar aklınıza gelince gülümseyeceksiniz. (
Nini diyor ki beni unutmayın.)
Okulun kapısından girerken, elinizdeki öğrenci kartına baktığınız zaman derin bir nefes alabileceksiniz. Geç kalırsanız karta bakmaya vaktiniz olmadan turnikeden fırlayarak geçmek zorunda kalabilirsiniz o yüzden geç kalmayın.
Düşüncesi bile güzel şeyler, değil mi?
Bu hayat sizin. Ve o hayat için güzel bir adım atmaya şimdi başlayın,
Masaya oturun ve kendiniz için çalışın.
Çünkü biliyorsunuz, bunu yapabilirsiniz.
Ve yapacaksınız.
Not: Kendinizi kötü hissettiğiniz zaman bu yazıyı açıp okuyun yada bana yazın. Çözüm yolu olmadığını sanmanız, aslında çözüm yolu olmadığı anlamına gelmez.
http://ninigunlugu.tumblr.com/
2087
stormborns
yousharknotpass
