Today, it must have been our 47th month. By next month it would be our 4th yr pero wala eh. Di na umabot, tumigil na sa 39th last Feb. Almost 7 months na din at di na mabilang ng pagtry ko na ayusin, pero bakit ayaw mong makicooperate. Naaalala ko pa dati, worries ko nung nasa barko ka pa ay stress ka lang at pagod at baka sa kali na kapag nandito kana, di man maging maayos lahat ay may magandang mangyayari. Pero it turned out na wala namang nangyayari. Paulit ulit lang akong nagpapakatanga sa pagtry at pag assume na pwede pa. Paulit ulit kong kinakain ang pride ko kasi sa bawat salita mo na may laman, umaasa ako na may direksyon. Siguro naman sa haba na din ng landas na ang gulo gulo natin kahit papaano dapat alam mo na ang choice mo sa buhay. Napakaduwag mo para harapin ano man yang gusto mong mangyari. Hindi ko naman kailangan na marinig na gusto mo pa, ang kailangan kong marinig ay kung ano ba talaga ang gusto mo. And since sinabi ko na sayo na ayoko lang ng parang landian lang. Ayoko ng usapang nakatago lang. Kasi ang hirap paniwalaan. Dalang dala na ako sa nakaraan. Sobrang labo at napakaduwag mo para hindi maharap ang mga katotohanang gusto mong mangyari. Tang ina, kaya kitang ipaglaban pero hindi ko kayang ubusin ang pagkatao ko sayo. Sagad na ang kaya kong itira sa sarili ko. Mahal na mahal kita pero hindi ko naman dapat sigurong kalimutang irespeto ang sarili ko. Siguro naman, karapatan ko din na ipaglaban ako. Hindi yung pagiging duwag nalang palagi yung ipapakita mo sakin. Sobrang hindi na rin siguro mabilang yung mga beses na pag attempt ko na makausap ka kasi yun lang yung way na naiisip ko na makita ko talaga at maramdaman ano ba talaga yung katotohanan na gustong kong malaman mula sa nararamdaman mo. Pero wala, kahit yun man lang, ipinagkait mo pa rin sa akin. At sa huling attempt ko ay ipinaramdam mo pa rin sakin na option lang ako. Siguro nag assume lang ako sa mga pinakita mo na pagkausap sakin. Pero ang totoo siguro, ginagawa mo lang yun kapag wala kang magawa at wala kang makausap. Siguro hindi lang ako yung option mo na ganun kapag gusto mo ng kausap. Siguro nga sa limang pagpipilian ako pa yung huli. Napakagago mo para pumasok sa buhay ko at napakagaga ko na nabulag ako sa mga pangakong magiging pangako lang pala. Hindi ko alam hanggang san ako dadalhin ng nararamdaman ko pero sana paggising ko isang araw, wala na lahat ng sakit. Wala na lahat ng alaala na sisilid sa isip ko para umasa pa rin. Sana maging malinis na ang isip at puso ko para magsimula muli.
germansingergirl
discoholicmusic
ellievsbear
amandla
stormborns
