m.

hi. i'm the problem, it's me.

[iamsuper-your]

i want to share my life with u oh baby won't u please 🎶

[iamsuper-your]

pagod na talaga ako kay n. eto na naman ako, pagod sa kanya. ayoko magreply, magseen ng messages niya. ayoko na muna makatanggap ng notifs mula sa kanya. pwede na ba akong umalis sa buhay niya?

[iamsuper-your]

hi namiss ko here ♡ bawi ulit ako :))

[iamsuper-your]

pagod na pagod na ako.

[iamsuper-your]

Akala ko makakabalik na ako. Sa squadmates ko at sa work ko. Hindi pa pala. Nag-positive pa nga ako.

[iamsuper-your]

siguro ito yung kapalit. blessed and cursed at the same time.

[quotefeeling]

“I’m going to tell you a secret: You don’t have to believe every thought that pops into your head.”

— B. Dave Walters

[lylylylylylylylyly]

[iamsuper-your]

Here’s a song for you… NEGASTAR by BABY BLUE

[iamsuper-your]

Just thinking of the future makes me sad sometimes

When you're unmotivated in the present time.. it makes you doubt if you'll have a good future and it suckssss tbh

[willingtobe]

when Charles Bukowski said "and when nobody wakes you up in the morning, and when nobody waits for you at night, and when you can do whatever you want. what do you call it, freedom or loneliness?"

[iamsuper-your]

im just doing u a favor, u don't want to get attached to people, so im basically ignoring u

[iamsuper-your]

102420 8:10

Good morning! Good nga ba? Last night I was a bit emotional eh. Idagdag pa talaga na hindi maganda pakiramdam ko kahapon. Kaya pagkakain ng dinner at pagkainom ng gamot, diretso kwarto na agad ako. Yun naman yung time na narinig ko ang ate na tumawag at kausap ni kuya (kasama ko dito sa Makati). Then dun na nagstart ako maging emotional. Kasi ang pinaguusapan nila ay ang sakit ng nanay. Nanghina ako kahit wala naman akon ideya kung malala ba or hindi ang sakit. Basta ang alam ko related yun sa puso.

Thursday nalaman ang resulta sa hospital. Eh thursday afternoon, tumawag pa ako out of the blue sa nanay kahit nasa work ako nun! Something urged me to call eomma. Wala akong idea on what's coming my way kinabukasan (friday). Eto naman, friday evening, tumawag si bunso thru vc, I was not feeling well pero sinagot ko pa rin. And then nakita ko ang nanay (still, wala akong idea that time on what is happening). Very short talk kasi di ako nakikipag-engage dahil sa nararamdaman ko. I was only showing my eyes sa video. Naiiyak na ako nun nung nakita ko si eomma, ayoko kasi makita niya ako at my weakest tapos magwowory siya. Kaya nagpaalam agad ako at ibinaba ang tawag.

That's where I had my regrets. Occupied ako sa pagself-pity dahil nga I don't feel well. Na hindi ko narealize na some people, especially those around me, ay may pinagdadaanan din. I should have been gentle. I should have entertained eomma sa vc kahit kaunting kumustahan lang. I should have went with her last sunday nung umalis siya ng bahay. I should have said I love you nung tinawagan ko siya bigla nung thursday afternoon (i usually do say ily to eomma sa bawat phonecall, nung time lang na yun ako naghesitate and im so mad at myself!!)

And then last night, nasabi ko rin sa sarili ko na "ahh eto na yung time na tinetest kami ni Lord." All I know is hindi talaga pinapabayaan ni Lord ang family ko. In my 23 years of existence, wala akong nawitness na tragic/traumatic or basta heavy challenges para sa pamilya ko (kahit naman may pagka-chaotic and complicated and not perfect, blessed pa rin kami). Ang alam ko lang ay inilalayo palagi ni Lord sila sa lahat ng kapamahakan (with that I relly feel grateful). Then ayun na, kagabi, naisip ko bigla na start na ng pagtest samin ni Lord. For a moment, I lost my faith. Iba na kasi kapag ang usapan ay si eomma. Nanghihina agad ako. Siya yung kahinaan ko pero siya din naman ang lakas ko. Please, not her...

This morning, I woke up feeling a bit better. Bigla rin naman akong nabuhayan ng loob, ng courage na ipaglaban ang pamilya ko. And I'm also choosing to be stronger para sa pamilya ko. Hindi ako pwedeng panghinaan ng loob. Narealize ko rin na hindi ako kailanman pababayaan ni Lord. Alam kong kakayanin namin ito. Kakayanin ito ng nanay. Magiging maayos din ang kalagayan niya....

[iamsuper-your]

bakit kaya ako lang yung naiipit sa sitwasyon, ako lang yung nagsusuffer, ako lang yung nasasaktan. bakit? bakit ako palagi sa... pamilyang ito? </3

[0sculum-inf4me]

every tumblr user: despite the fact that no one views or cares about my blog, i will continue to spend the majority of my life updating it

[iamsuper-your]

Yung feeling ko kahapon,

Sana hindi ko na maramdaman ngayon.

[iamsuper-your]

me wanting to prove myself: ipipilit kong gawin ang mga bagay na pwede at kaya kong diskartehan