Mike Driver
Game of Thrones Daily
ojovivo
noise dept.

No title available
Cosmic Funnies
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
The Bright Sessions

Love Begins
NASA
KIROKAZE

if i look back, i am lost
🪼
Today's Document

shark vs the universe
hello vonnie

oozey mess

titsay
almost home

Origami Around
seen from Australia

seen from Germany

seen from Portugal
seen from Vietnam
seen from Niger

seen from Australia
seen from Iraq
seen from United States

seen from Germany

seen from Mongolia

seen from Nigeria
seen from Iraq

seen from United States

seen from Australia
seen from Côte d’Ivoire
seen from United States
seen from South Africa
seen from Brazil
seen from Germany
seen from United States
@ilksenbloglari
Bebim pembe bir jbl kulaklığım var kendisi baya eski 2 yıllık falan ve babamla beraber kullanıyoruz sayılır bu yüzden kendisi iyice yıprandı derisi soyuldu baya bi büyüdü ama yine de yeni bir kulaklık almaya içim el vermiyor onunla bi mazimiz yaşanmışlığımız var sonuçta sanki yeni bir kulaklık alırsam onu aldatmış olurum gibi geliyor onun üstüne gül koklamak istemiyorum jsjxjdıxj
Çok güzel bi şarkı
Tam olarak ne zaman olduğunu hatırlayamıyorum ama muhtemelen ilkokula gidiyordum ve okuldan bize Karlar Ülkesi filminin bir tiyatro gösterisi biletini vermişlerdi. Biletin yanında Elsa ve Anna'nın çizimlerini olduğu bir resim de vardı ama renksizdi, bize bu resmi boyamamızı ve biletlerle beraber yanımızda getirmemizi söylediler.
İkizim ve ben yerde oturuyorduk, bu çizimleri boyuyorduk ikimizde. Sonra neden hatırlamıyorum ama kavga etmiştik, sadece o an çok sinirlendiğimi hatırlıyorum. Sonra annem ona banyo yaptırmak için yanına çağırdı, bende onun yokluğundan faydalanıp lacivert boya kalemiye resminin üstüne kocaman bir çizik attım. Açıkçası yaptığım an pişman olmuştum ama artık iş işten geçmişti. Her ne kadar silmeye çalışsam da iz kaldı ve ben kağıtlarımızı değiştirdim galiba ya da bir şekilde üstünü kapattım pek hatırlamıyorum. Nasıl bir tepki vermişti ondan da pek emin değilim açıkçası ama zihnimde bana hayal kırıklığıyla baktığı bir anı dolanıyor. -bu tamamen benim uydurmam olabilir-
Aradan yıllar geçti, onun hatırladığını sanmıyorum hatırlamamasını tercih ederim. Çok büyük bir vukuat değil ama benim bilinçli olarak yaptığım ilk kötülük bu galiba. Bu anıyı ara sıra hatırlayıp kendime kızıyorum. Şu an ikizimle bunu aştık ve Karlar Ülkesi'ni hâlâ çok seviyoruz ama yine de keşke yapmasaydım diyorum.
Aeae cadısı Kirke 🎴
Hayko Cepkin de çok güzel söylemiş tabi ama bu versiyonu daha nostaljik hissettiriyor sanki şarkıya daha çok yakışıyo gibi bilmiyorum
Güzel şeyleri kaybetme korkusu güzelliklerinin önüne geçiyor bazen.
Ben biraz fazla bir insanım.
Yazı yazarken kendimi iki üç cümleyle ifade etmeyi pek beceremem, yazdıkça yazasım gelir. İçimden mutlaka bir iki cümle daha kopar ve bazen anlamın akışını bozarım ama yine de yazmadan duramam.
Hislerde de fazlacıyımdır. Bazen fazla merhametli bazen gereğinden fazla acımasız olurum. İkiside iyi değil biliyorum, itidal aslında olması gereken ama duygularım konusunda da kendime pek söz geçiremiyorum. Bazen kendimi çok ihmal ediyorum, karşımdaki kişinin yerine ben kendimden veriyorum. Bu iyi bir şey değil, insanı yoran ve bunaltan bir şey.
Fazla olan direkt ben oluyorum bazı anlarda, fazlalık oluyorum daha doğrusu. Öyle anlarda kendimi çok kötü hissediyorum. Sanki şu kocaman dünyada ait olduğum bir yer, bir kimse yokmuş da fazlaymışım bu gezegene. Arada geliyor bu his sonra gidiyor neyse ki.
Ben fazlayım biliyorum ve bundan gocunmuyorum. Aksine böyle olmayı seviyorum çünkü tam tersi insanlığı, duyguları eksik bir insan olmaktansa fazlalığı ya da aşırılığı olan bir insan olmayı tercih ederim.
Erkek ağlaması daha güzel. Çünkü ağlayan bir adam varoluşunun omzuna yüklediği bütün yüklerden arınmış demektir.
Başar Başaran
İyi geceler
İki sene önce benim olduğum durumda bu sefer kardeşim var, sanki aynı filmi tekrar çekiliyor gibi hissediyorum ama bu sefer ben seyirciyim. Çok garip.
Bu şarkıda Ünzile adında bir kız çocuğunun çocukluğunun elinden alınması anlatılıyor. Bugün 23 Nisan Ulussal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, çocukların bayramı. Ama çocukluğunu yaşayamamış onlarca çocuk, erkenden büyümek zorunda kalmış binlerce minik yürek var bu ülkede. Ben en çok onların çocuk bayramını kutlamak istiyorum. Tüm çocukların ve içinde hâlâ çocukluğunu yaşatanların 23 Nisan'ı kutlu olsun.
Neredeyse on sekiz yaşındayım, yaşıtlarıma göre biraz daha olgun biriyim sanıyorum ama bu gençliğin cehaleti de olabilir. Felsefeyi severim ve felsefeyle ilgili kitaplar okumaktan, filmler izlemekten hoşlanırım ama felsefenin içine dalarken adım adım gitmek gerektiğini düşünüyorum. Aslında sadece felsefede değil, bize herhangi bir anlam ifade edebilecek her şeyde böyle olmalı bence. Şimdiye kadar onlarca eser okudum veya izledim ama sanki büyük bir çoğunluğunu hakkıyla sindirememişim onlara hak ettikleri değeri verememişim gibi geliyor. Çünkü bunları yaparken on üç-on altı yaşlarındaydım -hâlâ çok küçüğüm biliyorum-. Bu yüzden de kavrama gücüm yeterince iyi değil belki, yönlendirmeye ihtiyaç duyuyor da olabilirim. Kısacası sanat hakkındaki görüşlerin insanın yaşı ve olgunluğuyla büyük oranda bağlantılı olduğunu düşünüyorum.
Az önce yanlışlıkla yüzümü çizdim ve artık aslan kraldaki Scar karakterine benziyorum.
Buna yani ama benim kesiğim gözümün altında
Hikayeleri ve bir şey kurgulamayı çok severim. Daha önce bir sürü hikaye yazmayı planladım ama içinde en çok vaktimi alan Valyera olmuştu, belki daha sonra ondan bahsederim.
Bu şarkıyı seviyorum çünkü dinlerken bana çok güzel duygular hissettiriyor, içim umut doluyor ve yüzümde bir gülümsemeyle dinliyorum. Belki de bu kadar pozitif hissettirmesinin nedeni hiç üzgünken dinlememiş olmamdır, bilemiyorum.
Bu şarkı benim mutluluk şarkım. Her zaman aklıma gelmeyen ama kendine has bir yeri ve zamanı olan bir şarkı benim için. Özellikle geleceğe dair içimde umut yeşerdiğinde dinliyorum bir de genç olduğumu hatırladığımda.
Açıkçası pek romantik bir bağ kurmadım ben bu şarkıyla. Daha çok çocuksu bir heyecan. Giriş kısmında kuşların cıvıltısını duyduğum andan son notaya kadar aynı çoşkuyu hissediyorum. Aslında coşkudan ziyade huzuru hissediyorum sanırım.
Mutluluk duygusunun en somut tanımı bu şarkı benim için.