hayattan tek beklentim sen ben ve minik kedimiz

oozey mess

izzy's playlists!

@theartofmadeline
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Today's Document
I'd rather be in outer space 🛸
styofa doing anything
No title available
tumblr dot com

pixel skylines

Kaledo Art

Discoholic 🪩
Jules of Nature
Alisa U Zemlji Chuda
Misplaced Lens Cap

祝日 / Permanent Vacation

Andulka
we're not kids anymore.
taylor price

tannertan36
seen from Russia
seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from Italy
seen from Palestinian Territories

seen from Norway
seen from Germany

seen from Chile
seen from Indonesia
seen from Nepal
seen from Tajikistan
seen from United States
seen from Venezuela
seen from Venezuela
seen from United States

seen from United States

seen from Georgia

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
@kedilervesaarkilaar
hayattan tek beklentim sen ben ve minik kedimiz
buraya biraz icimi dokmek istiyorum
o kadar cok deger verdim ki 8 aydir her gunum onla gecti benim her gunum sakasiz her gun konustuk 8 ayin sevgili de degildik arkadas da o kadar cok yoruldum ki hani kavga ediyoruz bazen, bazen tartisiyoruz evet ama ben onu o kadar cok seviyordum ki her seyden herkesten cok seviyordum ama o kadar cok yoruldum ki hani yolun sonuna gelmisim hibi hissediyorum en dibe gelmisim gibi hissediyorum cok yoruyo beni bazen ettigi sozler beni cok uzuyo aglatiyo aglamaktan baska hicbir sey yapamaz oldum kendimi uzuyorum ama cok seviyorum bu boyle nasil gidecek nasil devam edecek gercekten bilmiyorum
bana soruyor bazen neyimi bu kadar seviyorsun diye
bana karsi guzel davranislarini, soyledigi sozleri, bana kendimi degerli hissettirmesi o kadar cok hosuma gidiyor ki tekrardan asik oluyorum ona tekrardan sevmeye basliyorum
ama yazmiyo bazen kendimi yalniz hissettigimde yanimda yoktu mesela en kotu gunumde yanimda yoktu agladim yoktu
ama ben onu hala cok seviyorum ve sevmeye de devam edecegim
seni seviyorum 505
hayat çok kısa insanlar tek tek gidiyor resmen ettiğimiz sözler yaptığımız davranışlar artık bir anlam ifade etmiyor ağlıyorsun için çıkana kadar ağlıyorsun ama yapacağın hiçbir şey yok elin kolun bağlı resmen yapabileceğin tek şey ağlamak sonra ayağa kalkıyorsun elini yüzünü yıkıyorsun aynanın karşısında kendine bakıyorsun ölmüşsün bedenen değil belki de ruhen ölmüşsün içindekiler o kadar çok birikmiş ki anlatamıyorsun kimseye derdini kimse de anlamıyor zaten seni ölmek istiyorsun yaşamak istemiyorsun çünkü yaşamak için sebebin yok ölmeye çalışıyorsun olmuyor yapamıyorsun ağlıyorsun yine bir banyo fayansına çökmüş hüngür hüngür ağlıyorsun gözyaşların akıp giderken gözünden anlıyorsun hayatı sana hep acıları gösterecek acının her yanını hissetmeye başlıyorsun ayağa kalkıyorsun annenin yanına gidiyorsun hiçbir şey olmamış gibi davranıyorsun onu da üzmek istemiyorsun aslında anlamıyor seni görmüyor nasıl bir acı da olduğunu
insanlar o kadar çok değişik bir varlıklar ki kızarsın bağırırsın ama bir toprağın içinde olduğu zaman kendini suçlu buluyorsun işte insanlar bu kadar acımasız
"Bulutlar zaten yıldızlara intihar ipi takmış ölüler."
"Efendim?"
"Bulutlar, ölü"
"Nerden çıkardın bunu?"
"Tavan benim. Ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte..."
"Peki...Gri bulutlar?"
"Ölürken pişman olanlar."
"Yağmur?"
"Ölürken pişman olan bulutların ağlaması."
Kendime ait minik bir evde kedimle birlikte yaşasam her şey düzelecekmiş gibi
gunaydin bebitolar
edebiyat dersinden nefret ediyorum gercekten
0 güven devam gercekten
gelecek manitamla böyle olmak icin günleri iple cekiyorum