..

[kimsesizizmarit]

Hiçbir şeyi sevemedim, hiçbir şeyi isteyemedim, hayalini kuramadım ve herkeste olanı bende yok diye dert edinemedim. Bir çiçeği bile.

[kimsesizizmarit]

Yanık kokan ama dimdik duran bir beden...

[kimsesizizmarit]

'Tek başına mısın' diye sorma bana. Bir başımayım. Etrafımda çokça yüz var ama aklımda bir ben, birde susmayan sesler. Bir başımayım işte 'Tek başına mısın' diye sorma bana.

[kimsesizizmarit]

Keşke diyorum keşke hiç bir şey bilmeseydim. Suya bakıp dursaydım ömrüm boyunca. Bir ırmak kenarında, bir deniz ortasında. Ya da kalbim sınırsızlığın müziğini bulmuş, varlığın şarkısına kendini bırakmış bir okyanusa kansaydı keşke.

[kimsesizizmarit]

Kendi merhametinden yoksun bir kalbin atışları aslında bir bıçakmış, insanı her nefes aldığında diri diri doğrarmış.

[kimsesizizmarit]

Ben öylesine karanlık ve korkutucu bir büyüydüm ki kendi kalbim bile küsmüştü bana. Kendi kalbim bile acımıyordu bana. Atmıyordu adam akıllı, belki o bile öleyim istiyordu.

[kimsesizizmarit]

Senki bir zümrüt yeşili ölümsün, bense bir gece karası yaşam.

[kimsesizizmarit]

Dudakların ölümün adıdır sevgilim. Beni her öptüğünde bir yara açılır tenimde. Şimdi bir iplik al eline, bir iğne. Öptüğün yerlerden yaşamı dik üstüme.

[kimsesizizmarit]

Mum: alıngan.

Kendi ateşiyle kendini yok eden yumuşakça.

Erimek üzere varsın, kaderine inanırsın.

Ölürken fark edilmez, ışığın solduğu zamansın...

[kimsesizizmarit]

Karanlığın içinde bir şarkı çalar, ruhuma eski günlerim dolar. Hiçbir şey yok etrafımda, bir mum ışığı arıyorum her tarafta. Işıksız kimsesiz bir geceydi, nefes alışverişlerim zorlanırdı. Vurunca acımıyordu, kalbim katilini biliyordu. Küçüktüm gidemezdim, kimsesiz olduğumu bilemezdim. Gittiğim yollarda sisli bir hava, kaderim uçuştu bir kâğıt parçasıyla. Fırtınalar kopuyordu içimde, göğsüm yanıyordu deli gibi ateşte. Bir sonbahar kadar soğuktu bedenim, kendini göstermiyordu alevlerim.