anlamadım da neyse anlamış gibi yapayım bari : D
tamam düzgün değil ama açıklıyım kimseyi unutmam diyorum kısacası sana kimsin demicem kim olduğunu belli etmek istesen anonim yazmazdın neyse merak etme seni unutmamışımdır :)
I'd rather be in outer space 🛸
AnasAbdin

JBB: An Artblog!
Mike Driver
Show & Tell
TVSTRANGERTHINGS
tumblr dot com

tannertan36
One Nice Bug Per Day
almost home
sheepfilms
DEAR READER
hello vonnie
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
art blog(derogatory)
No title available

祝日 / Permanent Vacation

#extradirty
styofa doing anything
Sade Olutola

seen from Croatia
seen from United States
seen from Germany

seen from United States
seen from Türkiye
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States
seen from South Africa

seen from Australia
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Netherlands

seen from United States

seen from South Africa
seen from United States

seen from United States

seen from Germany
@limerence-roses
anlamadım da neyse anlamış gibi yapayım bari : D
tamam düzgün değil ama açıklıyım kimseyi unutmam diyorum kısacası sana kimsin demicem kim olduğunu belli etmek istesen anonim yazmazdın neyse merak etme seni unutmamışımdır :)
Bana kalırsa unuttuğun birisi var :(
sana şöyle söyliyim yaptığım şeyleri veya konuştuğum kişiler unutmam sadece bazen hatırlamam b12 eksikliğim varda :/
bak şimdi cümlelerim uyuşmuyor olabilir ama türkçeyi bu kadar kullanabiliyorum
bizim sınıf kapanıcak ama halen kapatmıyorlar
Hiç unutulan oldun mu
Evet oldum ama biri beni unutmuşsa ben de unutmak istemişimdir ama unutmak bir insanı tanımak kadar zordur. Ben bu zamana kadar pek bir kimseyi unutamadım yani istemekle kaldı unutmaklar.
artık sap olmak istemiyorum :)
yakın zamanda aile içinde bir konuda uyarı aldım bu konuyla ilgili konuşmak çok canımı sıksada bana iyi geldi kendimi biraz iyi hissetim gözardı ettiğimden beri kendimi bencil hissetim bu yüzden bazı kararlar aldım yani yada ben aldığımı sanıyorum şöyle oda benim gücümü artık o kadar çok sömürdülerki yaptığım ödün vermler birtek beni yordu önmeli bir şeyde değil oysaki bu ödün verdiğim konular tek bir konuya değil her seferinde tek başıma kendi sorunkarımı çözmek zor oluyor şimdi ne dğişti hiç bir şey burdan asla görmeyecek o kişiye bir şey söylemek istiyorum benim sana karşı sevgim hep var hep olucak sana yalandan sevgi göstermedim seni hep seviyorum senin beni üzmen en çok yıkan sen oluyuorsun haytımı size bağladıkça sen ve eşin beni üzüyorsunuz size söylemiyorum beni artık görmek istmemeniz benim savşımda eksi olarak yazılıyor söylüceklerim bu kadar değil ama yeter buraya yazarken kendimi zorlamıyorum kendinden geliyor kimseyede gösterme derdim yok ancak böyle rahatlayabiliyorum bunu paylaşmam muhtemlen paylaşıyorsam hesabım kötü düşüncelerin altında geçmiştir yada bu konuda savaşım bitmişitir ondan pek ümidim yokta neyse ne bu notda burda bitsin
Bu düşüncede ki savşım bitti ondan paylaşıyorum jfadbuıdc
14.00 ders çalışmak için ideal saat bye bye little butterfly
Hıağ 15.00 i kaçırdım artik 16.00 da başlarım kdbskzjjsks
Cidden 16.00 beklemem hakkında kdbsjzhskzhjzj
Bu şey değil mi tüm öğrencilerin özeti dkdkdkrkr
takılı kaldığım geçmişim en sevdiğim oyuncağımdı ama ben hiçbir zaman oyuncaklarla oynamadım hep oynamak istedim yada hep zarar verdim bebeğimin saçını kesmiştim uzar diye uzamadı geçmiş güzel gelir sanmıştım gelmedi ben bu sefer o zarar verdi bende onu kırdım çöpe attım hiç acımadan
Sevilmek istiyorum,yağmurda ıslanmış gibi sırılsıklam aşık olmakta.O da beni öyle sevsin istiyorum.Karşılıksız aşk meşk olayları insanı yıpratıyor canını çok fazla acıtıyor dayanılmıyor belki en doğrusu sevilmemeyi öğrenmektir çünkü hiçbir zaman öğrenemeyceğim :)
uzun zaman sonra girdim uzun süre girmedim diye hesabım silindi diye korktum başta öyle bir hesap yok diyince neyse biraz saçmalayıp gidicem bu ara gönderi olsun yazdığım bir kaç yazı var onları düzenliyip atıcam have a nice day ;) <3
Küçükken diktiğim her bitkinin çicek açacağını sanıyordum.
Karanlık bir odada, ranzanın üst katında, kulağımda kulaklıkla yazıyorum bu mektubu...
Bu hesabı geçen sene hangi tarihte açtım tam hatırlamıyorum aslında. Sadece ruhuma dokunabilecek yazılar olduğunu düşündüğüm için açmıştım açıkçası. Okumak, en büyük tutkularımdan biri olmuştu çünkü. Okudukça kendimi buluyorum, kendimi buldukça değişiyordum... Hani derler ya" bazen zamanla, bazen bir insanla değişirsin" diye? Yeri geldi zamanla, yeri geldi hayatıma girip çıkan insanlarla değiştim. Değiştikçe geliştim. Geliştikçe sanki daha çok "ben" oldum. Kendi içimde kendimi buldum. Bazen okuduğum satırlarla, bazen dinlediğim müziklerle kendimden bir parça buldum. Bir çok alışkanlığımı bıraktım. Çünkü anladım; "çok istediğin bir şeye ulaşmak istiyorsan eğer, istediğin şey kadar fedakarlık yapmak zorundasın." Mesela hep gittiğin yol yerine değiştirmelisin yönünü, hep izlediğin bir filmi veya kitabı bırakıp başka şeyler de denemelisin. Yeni bir filme başlayıp yeni bir kitabın satırlarında gezmek gibi. Yeni insanlarla tanışıp seni üzenlerden uzaklaşmak gibi. Kaybetmekten korkmak yerine elinde tutmak için daha çok çabalamak gibi. Ve en çokta herkese ve her şeye rağmen ayakta kalmak gibi...
Deneyerek öğrendim hepsini. Yeri geldi vazgeçemem dediğim şeylerden vazgeçtim. Yeri geldi hiç yapmam dediğim şeyleri yaptım. Düştüm. Kalktım. Güldüm. Ağladım. Uyudum. Uyandım. Milyarlarca insan arasında yalnız kalmayı başardım. Bunu bir çok insan başardı. Ama içimde bir şeyler ruhuma hep yalnız olmadığımı fısıldadı. "Sen yalnız değilsin" dedi ve ekledi; hâla ayaktaysan bir umut var... Umut, zamanı gelince doğar...
Şimdi mektubumu daha fazla uzatmadan asıl konuya gelmek istiyorum. Burada, bu blogta birilerine iyi gelmek istiyorum. Bu mektubum; birisine özel değil, birçok kişiye özel olsun istiyorum. Birisi okusun değil, bir çok kişi okusun istiyorum. Birisinin ruhuna dokunmak değil, birçok kişinin ruhuna dokunmak istiyorum. Bunu ne zaman, nerede, ne şekilde başarırım bilmiyorum. Yapabilir miyim, yapamaz mıyım onu da bilmiyorum. Ama hissediyorum. Bir yerlerde; birinin kendini iyi hissetmeye, hâlâ umut etmeye ve yalnız olmadığını bilmeye ihtiyacı var. Buna hepimizin ihtiyacı var. Bu ihtiyacı gidermek ve birbirimize iyi gelmek için sizleri her zaman buraya bekliyorum. Kim olduğumuzun veya ne yaşadığımızın bir önemi yok. Önemli olan birilerinin ruhuna dokunmak. Bu gezegendende iyi bir iz bırakmak. Kendi izinizi bulmanız dileğiyle... Hoşgeldiniz, yeni bir sayfanın ilk satırlarlarına!💙
NOT: Katıldığınız tarih ve saati yazmayı unutmayınız!🌹
Tarih: 04.04.2020
Saat: 00:00
Sanırım duygulandım... :'))
#1. yıl
<3 Bilmem beni hatırlar mısın geçen sene senle konuşmak bana en iyi gelen şeydi bana destek oluyordun iyi ki bloğunu görmüşüm ve senle tanışmışım ;)
Bu bölüm ayrı güzel
Çooook güzelsiniz
en iyisi uyumak
en iyisi ölmek
Birileri değilim ama bende umutsuz ve gencim
Model degilim ama ben de çok istedim bu gece kendimi asmak
Tuğkan değilim ama kusura bakma
Dktt değilim ama siz bana aldırmayın
Serdar Ortaç değilim ama ben adam olmam
mavi gri değilim ama hayatım leş
pilli bebek değilim ama haram geceler
meg değilim ama bağışla
Yüzyüzeyken konuşuruz değilim ama sesimi duyun
Perdenin ardındakiler değilim ama beni kendinden kurtar
Gökşin Derin değilim ama bu akşamda aklımdasın
Manga değilim ama dünyanın sonuna doğmuşum
Severler yazı eğlendikleri için,
Atlarlar baharları oysaki baharlar kendilerindeki en sevdiğini birleştirir,
Sonuçta yaza kavuşturan ilkbahardır.
Sevmezler sonbaharı ayrılık olduğu için fakat her ayrılık bir kavuşmanın habercisidir
Bana sorsalar "Neden sonbahar?"
Çünkü ilkler ve sonlar unutulmazdır ilk senin hataların son ise seni o hatalarını göze alarak seni yaşar.
Limrence
Sevgi dilemek en güzel şeylerden en acı vericisidir.