Just take the risk.

No title available
tumblr dot com

祝日 / Permanent Vacation
Claire Keane
RMH

Origami Around
No title available
styofa doing anything
Stranger Things
we're not kids anymore.
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Misplaced Lens Cap
TVSTRANGERTHINGS
DEAR READER

pixel skylines

❣ Chile in a Photography ❣
Peter Solarz
I'd rather be in outer space 🛸
Cosmic Funnies
Sweet Seals For You, Always

seen from Malaysia

seen from Türkiye

seen from United States

seen from South Korea

seen from United States

seen from Germany

seen from United States
seen from Türkiye
seen from Hong Kong SAR China

seen from South Korea

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Argentina

seen from Malaysia
@marwindlrsrio
Just take the risk.
To the person who you were before Aloy,
I know you have been struggling ever since while growing up with an abusive father. You have been always felt less, unloved, compared to everyone, beaten up so badly several times, oppressed, getting yelled always, pina di-dipa, you always cry, getting pressured, needs to be perfect all the time, didn't get appreciated, and all the bad things that you have experience when you were just a kid up until growing up. I know how it was hard for you to accept and move on from all those bad things has happened. You always question yourself why did you have to live like this with your father.
But you know i'm still proud of how you still manage to be a good person. You showed everyone that despite of what has happened to you and those traumas that haunts you everytime, you showed them you are a good person. But the most unbelievable thing you showed to yourself is that, you truly loved someone unconditionally and accepted that person of who they are and embraced them as whole. I'm so proud of you for treating them the they were supposed to and loved every bit and single piece of them and you loved them with all your heart and loved them unconditionally. You showed them that someone out there like you can love them unconditionally even if you didn't get the love you deserve. You loved them despite of their past, traumas, flaws, imperfections, attitude, i mean all of it. You embraced and accepted them as whole and loved every single piece of that person. Thank you, Aloy. For always choosing to be kind and a good man. I hope you get the love that you deserve one day. Be kind and understanding as always okay? You are a great person always remember that Aloy okay? You are loved and enough ❤️
“I’m not everything I want to be, but I’m more than I was, and I’m still learning.”
— Charlotte Eriksson, Everything Changed When I Forgave Myself
Napapagod na ako.
Mahirap maging mag-isa lalo na kapag naabutan ka ng lockdown sa condo mo kaya hindi ka nakauwi sa bahay ninyo. Gosh, nababaliw na ako dito. Part of me, kinakaya pero most of myself, parang sabog na.
Nakalutang ako pero nalulunod ako sa lungkot. Alam ko yung mga dapat kong gawin pero hinihila ako ng kama. Pinapatay ako ng unan ng pagiging mag-isa. Niyayakap ako ng kumot na akala kong poprotekta sa akin.
Habang lumilipas ang bawat araw, unti-untia kong napapagod. Ilang araw na akong ganito. Nilalabanan ko naman pero mahirap kapag araw-araw mo ‘tong ginagawa - you know, the ‘fighting’ part.
Gusto ko nang lumabas. Gusto ko nang makatakas. Gusto ko nang maarawan. Gusto ko nang mainitan. Wala akong magawa… wala akong magagawa.
Hindi na ako makahinga. Gusto ko nang umuwi. Gusto ko nang lumipad. Gusto kong makarinig ng hampas ng alon ng dagat. Gusto ko ulit makakita ng alitaptap… kahit nakakatakot sa dilim, maglalakad ako.
Gusto kong may yumakap sa akin mula sa likod tapos bubulong siya na “okay lang yan, nandito ako.” Sana may humawak na ng kamay ko. Sana marinig ko yung paghinga niya habang nakatitig sa mga mata niyang nakapikit.
Nakakalimutan ko na ang lasa ng pag-ibig. Nauuhaw na ako sa salitang mahal kita at mahalaga ka.
Gutom. Uhaw. Mag-isa.
Sa pagkakataong ito, ayoko munang makarinig ng magiging okay din ang lahat. Gusto ko munang maging malungkot, gusto kong umiyak, gusto ko munang damhin ang lungkot hanggang sa maging manhid ako at doon… doon ako magiging handa.
Sabi ko nga, napapagod na ako. Totoo yun. Ilan taon na akong bigay nang bigay sa mga taong hindi ko naman kilala ng sagot pero yung sarili kong tanong, bumibingi na sa pagkatao ko.
Mabigat. Sobra.
Ayoko sa madilim pero natatakot ako. Ayoko naman sa liwanag kasi nasisilaw ako. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Nakakapagod magsalita. Nakakasawang maging malakas.
Gusto ko munang maging mahina - doon naman ako magaling eh. Lalamunin ako ng kama sa lungkot. Sisigaw ako sa unan na tanging yumayakap sa akin.
Gusto ko nang makakita ng bituwin. Ayoko nang marinig yung mga sigaw nila. Nakakapagod umintindi. Nakakapagod ang mundo. Gusto ko lang munang magpahinga. Sandali lang o hanggang sa mapagod akong maging pagod.
Kasi kailangan nating maniwala, kailangan nating magpakatatag, hindi lang para sa sarili natin kundi sa mga taong umaasa sa atin. Lilipas din ang lahat. Magiging okay rin ang lahat.
Kaya please wag kang susuko saten. Alam kong napapagod ka sa pulit ulit na nangyayare. Alam kong nagihirapan ka at naiintindihan kita. Hayaan mo lang muna na ayusin ko ang aking nakaraan kase mas napapagod na ako paulit ulit na gantong sitwasyon namen. Lagi akong sobrang naapektuhan neto habang nalaki ako. Don't give up please okay? Ayaw kitang mawala kaya sana give me time to heal and fix myself and you don't have to worry about it anymore. Alam kong nahihirapan ka sa mga nangyayare kaya mag pahinga ka lang and wag sumuko. I love you, always.
puro mamaya, puro teka, puro sa susunod at kapag okay ka na. puro isip, puro plano, puro ganito gagawin mo, pero paano? wala na, nilamon na ng katamaran. kinain na ng paniniwalang darating ang tamang orasan, na tayo ang may hawak ng noon at kinabukasan… tapos nakahiga lang tayo sa kama, nag-aabang. makakarating ba tayo nang hindi tumatayo? matutupad ba ang gusto kung di ka lalayo mula sa lumang ugaling pumipigil sa ‘yo, mula sa sakit ng teka, mamaya at pero. sige na. kilos na. bahala ka. baka huli na.
Daily struggle ko talaga ‘to. Lagi kasi akong nagmumultitask kung kaya ko naman. Kumbaga, ayoko ng idle time pero ang nangyayari, yung energy na i-spend ko sa isang task, nahahati sa marami kaya sa dulo, wala akong natatapos kasi pagod na ako, inaantok na ako… dito na papasok yung “bukas na lang.”
Lagpas one month na ako dito sa condo na nilipatan ko, pero wala pa rin akong nashu-shoot na vlog. Maraming plano pero hindi ko naman nagagawa. Marami rin kasing distractions - TV series, online games, social media.
Ito ang struggle ko pero I’m trying naman. And like any other struggles in life, kailangang labanan kahit hindi madali. No choice but to move forward.
“May grace period na binigay ang universe sa atin para maipagpag pa ang mga bagay na kailangang iwanan sa nakaraang taon tulad ng maling tao, hindi magandang pag-uugali, pekeng relationship, toxic people at lahat ng negative vibes na humila sa atin pababa. Until today na lang po.”
— Marcelo Santos III
fight it.
bitaw sa mga pekeng tao, maling relasyon, di tamang paniniwala, at mabibigat na damdamin. palayain mo ang sarili mo mula sa mga negatibong bagay na ‘yon.
Bitaw habang maaga pa. Bitaw hanggang kaya pa.
Learn to say “no”
This year, ipa-practice ko na ‘to. No more “yes, kasi nakakahiya” “yes, baka may masabi pa” kasi kung totoong tao sila sa buhay mo, maiintindihan nila yung “no” mo. Say “no” kung hindi ka komportable. Say “no” kung labas naman talaga sa loob mo. Gagawin ko ‘to. Sisimulan ko na. Isa kasi ‘to para maprotektahan ang peace and joy sa puso ko. Less hassle na rin.
“live a little”
—
I know things aren't getting better for me lately. I know at some point of my life i change into a person i once were before. I thought i already got moved on from that problem were it's just keeps on repeating again and again. It's like the trauma's hunting me over and over again. I hope you'll never get of me, understanding why i was being haunted by the past. But i can assure you na once i fix and got over my trauma's i will be back being normal and won't overthink or ask about stupid things to you. I know you're getting tired and i want to help but please don't give up okay? You're the only reason why i got this far. I love you so much
Kaya tandaan mo na i'll never get tired of understanding, loving you, be ther for you, believing in you, show how much i love you, show how much I appreciate you, and will never ever get tired of you. Kapit lang tayo okay? This are just some of the challenges we will face along the way. I know we can conquer this all kase we have each other. I love yo so much
Ikaw yung pahinga ko sa mundong nakakapagod. Ikaw yung taong naniniwala saken. Ikaw yung taong alam kong may pinagdadaanan at sobrang tibay mo dahil nalalagpasan mo lahat lahat ito nang ikaw lang. sobrang tibay and pursigido and naniniwala ako sayo na kaya mo lagpasan ito dahil ikaw lang ang nakilala kong sobrang tatag. Mahal na mahal kita
Sa mundong nakakapagod, ikaw lang yung taong naniniwala saken. Ikaw lang yung taong nandiyan para saken para sabihan ako "nandito lang kami na naninilwang makakaya mo lahat yan and malalagpasan mo lahat iyan" i love you
This kind of pain i just hope what ever happens i won't lose myself again