May mga oras talaga sa buhay natin na kusa na lang tutulo yung mga luha sa ating mga mata. Nakakapagod din pala. Napapangiti mo sila pero di ka naman nila naaalala. Nakakapagod din pala. Natutulungan mo sila, pero sa oras na kailangan mo sila. Wala na sila. Nakakapagod din pala.



















