“ Bu gün oturub ölümü düşündüm. İyirmili yaşlarımda və həyat bu qədər gözəl ikən…”
One Nice Bug Per Day
Not today Justin
noise dept.
YOU ARE THE REASON
NASA
art blog(derogatory)
No title available
Interview Vampire Daily
Doug Jones

gracie abrams
The Stonewall Inn
The Bowery Presents
No title available

blake kathryn
Cosmic Funnies
tumblr dot com
$LAYYYTER
RMH
No title available
KIROKAZE

seen from Malaysia

seen from Sweden

seen from Mexico

seen from United States
seen from United States

seen from France

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Vietnam

seen from Germany

seen from China
@qadiimova
“ Bu gün oturub ölümü düşündüm. İyirmili yaşlarımda və həyat bu qədər gözəl ikən…”
Həyat heç o deyil də yəni
Günlərimi dolu-dolu keçirib yorulmalıyam. Biraz özümdən qaçım, özümü aldadım. Yoxsa bu günlər belə keçmir.
Deyir “ qapını döyən çoxdu amma sən evinin önünü çoxdan hasarlamısan.”
Kəndin havası üçün darıxmışdım. Həzin küləyi, sakitliyi, quş səsləri, təmiz havası yorğunluğumu çıxarır. Nəfəs alan zaman belə yüngülləşdiyimi hiss edirəm. Günəşin şüaları üzümə düşdükcə rahatlayıram. Şəhərin səs-küyündən uzaq ayrı bir dünyadı sanki. Yaşıl otların üstündə ayaqyalın gəzmək, hətta səhər xoruz səsinə oyanmaq belə xoşbəxt edir məni. Bir neçə il bundan əvvələ döndüyümdə kəndi o qədər də sevmədiyimi xatırlayıram. Həmişə buradan qaçıb getmək istəyirdim. Amma indi gəlib aylarla sadəcə dincəlmək istəyirəm, şəhərin yorğunluğundan uzaq. Deyəsən böyüdüyümü daha da hiss edirəm.
Hissizləşmək, hiss edə bilməmək. Sevinci, kədəri, sevgini, sevməyi, sevilməyi.. Boş-boş yaşamaq. Həyatdakı ən bərbad şeylərdən biridi. Hərdən də özümə əsəbləşirəm hiss edə bilmədiyim üçün. Axı necə ola bilər ki insan hiss edə bilməsin? Qəribədi, bir o qədər də qorxulu. Sanki hər zaman belə olacaqmış kimi..
Dünyanın en güzel mesajı budur işte.
Əvvəlki qədər düşünməməyə çalışıram artıq. Əslində hər günüm dolu-dolu keçir düşünməyə vaxt tapmıram. Amma 5 dəqiqə boş vaxtım olan kimi hardan gəldiyini bilmədiyim düşüncələr dolur beynimə. Və səbəbini bilmədiyim üzüntü. Fiziki olaraq o qədər yoruram ki özümü evə gələn kimi də yatım düşünməyə vaxtım olmasın. Yoxsa daha da dibə bataram.
Boyumu aşacaq problemlər olan zamanlarda da Gülayın bir cümləsi ilə həyata yenidən tutunuram.
@qadiimova ⚘️
Hər daim yanındayamm ❤
Nə etsəm də həyatımı qaydasına qoya bilmirəm. Günlərim o qədər qarışıqdı ki.
Necə hiss etdiyimin bir önəmi yoxdu, davam etmək məcburiyyətindəyəm.
Yaşamağa olan həvəsim günü gündən ölür
Bu aralar həyat "another love" kimi hiss etdirir.
Hər daim bu qədər yorğun olmağı necə bacarıram bilmirəm.
Əllərim əvvəlkindən daha çox titrəməyə başlayıb artıq.