Ne diye benim ruhumun ahengini bozdun?
ojovivo

No title available

bliss lane
No title available
noise dept.
Game of Thrones Daily

Kiana Khansmith

if i look back, i am lost
h
Doug Jones
KIROKAZE
NASA

Love Begins
The Stonewall Inn
d e v o n

tannertan36

titsay

PR's Tumblrdome
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
The Bright Sessions

seen from Saudi Arabia

seen from Argentina
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Canada
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from United States

seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Uruguay
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Türkiye

seen from Thailand
@renkligokyuzumsun
Ne diye benim ruhumun ahengini bozdun?
Ne diye benim ruhumun ahengini bozdun?
Ağlıyorum
Yüksek Kaldırım'da bir akşam tanır felaketim seni.
tam olarak bu
Biz yaz tatili için köye gitmiştik. Orada bir amca vardı sessiz sakin bir amcaydı bu. Her öğlen 12 sıralarında caminin önünde kuşlara yem veriyordu. Evi köyün çıkışındaydı ve kendisi çok yalnız birisiydi. Köyede ki söylentilere göre bu amcamızın eşi terkedip gitmiş amcamızı. Giderken de son sözü “inan geri geleceğim” olmuş. Yaklaşık 39 yıldır eşinin gelmesini bekliyormuş bu amca. Bana anlattı küçükken mektep'de tanışmışlar. Teyzeyi istemeye gittiklerinde babası vermeyince bu amcamızda teyzeyle ne kadar gün görüşürse, o kadar gün yakalanmış ve teyzemizin babasından hep dayak yemiş. Sırtında ki kemer izleri kabuk bağlamayan yaralarını tekrar kanatıyormuş. Bir gün oturdum yanına bana nasihat verdi: “Bak oğlum, bu hayatta her zaman umutla yaşayacaksın. Umut olmazsa senin o güzel yaşamının bir anlamı kalmaz. Nasıl şuan hayallerini gerçekleştirmek için yaşıyorsan öyle yaşayacaksın. Gerekirse yıllar boyu bekleyeceksin. Beklediğin zaman umuduna ulaşacaksın. Eğer ulaşamazsan emin ol yakın olduğun başka uzaklar vardır.” dedi. O tezat kelimelerinden sonra sordum soruşturdum mahalleye bu teyze kim diye. İsmi Esma şuan İstanbul'da huzur evlerinde kalıyormuş. Ertesi gün yola koyuldum ve İstanbul'da ki o huzur evine gittim. O teyzeyi buldum. Eski güzelliği belki tebessümlerinde saklıdır bilemem ama herşeyi anlattım. Oda amcamızı hatırladı, gittiği için yıllardır çok pişman kaldığını ve benimle birlikte gelmek istediğini söyledi. Köye geri döndüğümüzde amcamızın evinin önünde nedenini bilmediğimiz bir kalabalık vardı. Tabutu görünce anladım amcamızın umudun bittiği uzaklara gittiğini ve teyzemizin son pişmanlık ağlayışlarının hiçbir işe yaramadığını…
ben senden gelen iletilerin fışt fışt sesini duymayacaksam niye var bu kulak
Trabzon/Vira Mekan
Benim de çocukluğum yarıda kaldı ama yaşadığım her şeyden ders aldım.
Olan yine ben hariç kediye bile teklif gelmiş
"Ezberimden çıkmayan bir şiir gibisin..."