Safir

[saturndekalan]

Merhaba...

Açıkçası hep lale hep lale bıktık artık onu özlemek ve anmak bile bana acı veriyor, birazda safiri tanıtmak istedim<3. Bendeniz Safir, aslında anlatacağım çok bir şey yok elimde kalan tek varlığım kırık kalbim. Kalp acımı sadece burada gösterebiliyorum çünkü benim güvenli limanım satırlarım. Yazmayı hep çok sevmişimdir, ama görünmek istemem. Aslında çok gariptir ki insan hep görülmek anlaşılmak isterken bir yandan da saklı kalmak, ulaşılmamak ister. Benimde yollarım kapanalı çok oldu tabii. O yollar en son birine karşı açıldığında yaşadıklarımın haddi hesabı yok çünkü... Bazen diyorum ki 'Safir abartma onun yüzünden böyle olamazsın biraz gururun olsun, kendine saygın olsun' bazen de diyorum ki 'bir insan bu kadar mı kimsesiz kalır? bu kadar mı itilir, unutulur? bu kadar mı sevgiye aç olur?' Kendimi o'ndan sonra, o gittikten sonra o kadar dibe gömdüm ki artık çıkmaya mecalim kalmadı, sorsanız çıkmak istiyor muyum diye ona bile evet diyemem, nasıl çıkacağımı unuttum çünkü karanlıktayım, uzun zamandır o dipte yaşıyorum, oysaki göklere aşıktım...

[saturndekalan]

Merhaba,

açıkçası bugün çok yazasım yok canımın içi. Sana karşı o kadar kırgın ve kızgınım ki, seni sevmek bana çok ağır geliyor artık. İnsan yazdıkça durulmaz mıydı? Ben daha da aşık oldum birtanem. Sana ne kadar kötü duygu beslesem bile -ki buna inanmamalısın canımın içi ben senden vazgeçmiyorum- yine de, her şeye rağmen seni istiyorum. Yine gözlerinin içi gülsün istiyorum, beraber saçma sapan sohbetler etmek, yeni yerler görmek ve yeni tatlar denemek istiyorum. Her anımda sen ol istiyorum, mezuniyetim geçti ama seninle dans etmek, bir nefes uzağında olmak, göz göze, el ele olmak istiyorum...

Çok geç kaldık biriciğim, çok geç kaldık... Ne ben bıraktığın kişiyim ne de sen benim sevdiğim kişisin. Sen o kadar değiştin ki artık karşımdaki kişiyi - ki hiç bir zaman karşımda değilsin- tanıyamıyorum artık. Seninle başka bir evrende hikayemiz mutlu sonsuz olur mu, sevgilim? Klişe bir tanışmamız, muhteşem bir aşkımız var mıdır? Bu evrendeki gibi hatalar yapmamışızdır belki, sen gurur ve kibrine ben ise aşkıma yenilmemişimdir belki. Belki bu sefer bana sırılsıklam aşık olan sen olursun, peşimden koşup gönlümü çelersin, belki de bana laleler verirsin sevgilim, sarı laleleri çok seviyorum ama hayır, başka evrende de karşılıksız bir sevgiye katlanamam birtanem sen bana kırmızı laleler al olur mu? lalelerim solmadan yenilerini alırsın, belki de vazolarım hiç boş kalmaz? Olmaz mı birtanem, bu kadar acı yetmez mi bana, bu kadar feda, gözyaşı, hayal kırıklığı yetmez mi? Biraz da ben mutlu olmayayım mı canımın içi? Eski günleri çok özlüyorum ama bu yaşanmayan günlerin burukluğu daha kötü hissettiriyor...

Lütfen bu evrende olmasa da başka evrenlerde bana aşık ol canımın içi, diğer türlüsüne dayanamam....

Sevgilerle...

[saturndekalan]

Merhaba laleciğim, yine ben geldim.

Eskiden anılar tatlı bir hüzün, bir nostalji hissi veriyordu, artık sadece acı veriyor; Bana olan ihanetini hatırlatıyor ve artık seni sevmek benim için ölüm, birtanem. Bu yüzden içimden yazasımda gelmiyor, affola. Ben hayatı senle tattım; renkleri seninle öğrendim, yeni tatlar denedim, sınırlarımı aştım senin için, ki bilirsin benim köşelerim keskindir, o köşeler bi sen için böyle törpülendi canparem. Gece yolculuklarında beraberdik ve artık otobüslere bile tek binemiyorum lale hepsi anı dolu, hepsi biz dolu canımın içi...

Beni niye bu kadar üzdün? Hem de bile bile?? Lalem, herşeyim.. Hayallerim sen dolu biriciğim, öbür türlüsünü hiç düşünmedim ki. Biliyordum, hep yanımda olacaktın.

Biliyorum, bu bir yalandı. Kanmayı seçtim, dedim ki ben ne kadar inanırsam o da inanır.

İnanmazdın sevgilim, biliyorum. İnanmadın da sevgilim... Keşke böyle olmasaydı canımın içi diyorum sana canımı paramparça ettin biriciğim... Ben sevgiyi bu kadar mı hak etmiyordum lale?

Beni sevme tamam ama ihaneti neden tattırdın ki bana? Ben de sevemiyorum seni artık, kendimi de sevemiyorum gerçi. Sana kandığım için zavallı hissediyorum, sevemiyorum ve sevilmeye layık olmadığımı hissediyorum.

Oysa tek isteğim sevmek belki biraz da sevilmekti...

Sevgilerle...

[saturndekalan]

Merhaba sevgili lalem..

Nasılsın acaba bugün, neler yapıyorsun, kimlerlesin? Sen de benim kadar yalnız hissediyor musun mesela? Sanırım bu gibi soruların cevaplarını asla senden duyamayacağım; her zamanki gibi tahmin ederek devam edecek, yalan yanlış cevapları doğru göreceğim.

Ben hep böyleyim, bilirsin. Kendi doğrularım vardır, sonlarım vardır ama bunlara rağmen hayal kurmam, kuramam.

Çünkü benim hayallerim de sende kaldı Lale, giderken yalnızca kendini götürmedin.

Hayallerimi çaldın, beni de kendine mahkum ettin. Senden sonra ben diye bir şey kalmadı, artık aynada gördüğüm yüz bile bana yabancı.

Ama zaten sen bunu bile bile beni terk ettin, dönüp bir kere bile bakmak gelmedi içinden. Biliyorum sen hep acımasızdın ama belki kıyamadığın ben olurum diye düşünmüştüm...

Yine zavallıca bir hayal değil mi? Sen sadece kendini seversin çünkü.

[saturndekalan]

Merhaba sevgili lalem..

yine ben geldim. Sana hiç lalem diyemedim bu bile başlı başına koca bir pişmanlık benim için. Ama tepkini hayal edebiliyorum; Yine ne saçmaladığımı düşünür kızardın... Sana en son canım demek istediğimde böyle olmuştu çünkü; ne canı demiştin, saçmaladığımı söylemiştin ve bir ton zırvalık... oysa sana önceden hep canımın en içi derdim, öyleydin de

Tabi bir zamanlar... Çok kısa bir zaman dilimi..

Belki de acımıştın bana bunu da bilmiyorum ama o kısa zaman benim için bir ömürdü sevgili sevgilim...

Ben hep kimsesiz bir çocuktum, bir 𝑠𝑒𝑛𝑖𝑚 olmuştu, onu da kaybettim her şey gibi...

Evet sevgilim, sen elimden kaydın gittin ve bense her zamanki gibi sadece izledim.

kendimle baş başa kaldım,

Bir başıma, kimsesiz.

Acınası biriydim belki bir zavallıydım senin için. Zaaflar insanı güçsüz kılardı, sende bundan bir süre keyif aldın ve sıkıldın belki de...

Evet sevgilim şu hayatımda tek zaafım sendin ve sende beni bırakıp gitmiştin... Keşke böyle olmasaydı lale, neden böyle oldu? ben hala sana sarıldığım anıları hatırlayarak ayakta durmaya çalışıyorum, sense...

her neyse Lale, her neyse. Sen hep bencildin zaten öyle değil mi?

Sana rağmen senden vazgeçemiyorum bana öğretir misin sevgili sevgilim; nasıl unutulur, nasıl silinir, nasıl yeniden başlanır? Sen de özlüyor musun eski günlerimizi?

...

Yine aptalca konuşuyorum, değil mi? Sen neyi özleyeceksin ki, benim gibi bir zavallıyı mı?

işte bu gerçekten komikti.

Sevgilerle.

[saturndekalan]

Merhaba sevgili lalem..

Artık dayanamıyorum beni görmemene, duymamana.. Belki de istememene? Bilmiyorum.

Tek bildiğim sana anlatmaktansa satırlara dökmek daha kolay, belki de daha acısız bunu da bilmiyorum.

Her neyse bugün yine seni seviyorum, senin aksine.

Sana rağmen...

Sevgilerle.