Gökyüzü kadar uzak hayat kadar gerçekti oysa beni öpüşün....

tannertan36
ojovivo
Sade Olutola

★
No title available
will byers stan first human second
Not today Justin

Kiana Khansmith
$LAYYYTER
taylor price
YOU ARE THE REASON

izzy's playlists!

Kaledo Art
hello vonnie
art blog(derogatory)
🪼

Origami Around

titsay

if i look back, i am lost
Alisa U Zemlji Chuda
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@seydabek
Gökyüzü kadar uzak hayat kadar gerçekti oysa beni öpüşün....
Ne bekliyordun ki aq hayat bu kime gülmüş ki sanki
karanlığa düştüğümde beni hiç görmeyen bir kalabalığın içine atıldım yine
Evet doğru duydunuz insan sadece somut kalabalıkta değil sosyal kalabalığın içinde de yalnız kalıyor. Bizlerce hayat binlerce ruh tek bir şeyin arayışı içindeyken çok şanslı olanlar bu arayışı unutup kendi bomboş ama yoğun bir kalabalıkta kaybediyor. Benim gibi şansı yaver gitmeyenlerde kendi için kendine yazıyor işte... Hayat adil olsaydı herkes mutlu olurdu zaten dimi...
Ellerimi tut ve bırak her şey hallolsun.
Onca şeye rağmen imkansıza koşuyorum. Olmayacak bir hikayede korkarak da olsa koşuyorum ona... Biz daha olma yolunu aşmayı denerken bir anda her şeyi unutup kopmama savaşı verirken bulduk kendimizi...
Tanıyamıyorum kendimi...
Çaresizliğimin içinde kayboluşumu en yoğun hissetiğim gecelerdeyim sanırım. Tam içimde ki karanlığı yok edecek bir aydınlık görmüştüm hatta sevmiştim o aydınlığı ama sanırım karanlığım beni çok seviyor.
Her şeyi affedebilirim ama vazgeçmeye mecbur bırakılışımı affedemiyorum
Ailen ise vazgeçmeye mecbur bırakılışının sebebi affedememeyi bile denemeye hakkın kalmıyor...
Öyle tatlı bela ki başıma...
Sıcak bir duş aldım. Ve kahvemi yaptım soğuk havayı içime çekerek sigaramın her nefesinin buz gibi havayla birleşmesini hissediyorum. Hatta her o soğuk hava ve sigaranın ciğerime inen sıcak dumanın birleşmesi ilk nefesini hissetiğim hissi yaşatıyor bana...
Doğrusu burada neden olduğumu bende bilmiyorum hatta belki kimse gelmez bile ama insan kalbinde ve aklında susturamadığı düşüncelerini ya çizerek ya yazarak atabilirmiş ya. Ben hem çizip hem yazıyorum
Bir hikayem vardı sonunu ben dahi görmezken birileri bu hikayemi sonlandırmak zorunda bıraktı...
imkansızlık
Hayat içinde her zamanlar birileri vardır ve gidip kalmalarına bizler karar verirken. Bazen elimizde olmadan gitmek zorunda kalırız. Bazı şeyler vardır ki imkansıza yakındır ve hep merak ederiz neden imkansız diye. Sebebi mi bu sebebi daha kimse keşfedemedi belki de. Aslında herkesin imkansızlığı da kendisine göre değişken değil mi çünkü?