🍀 @siyahaysblog - Tumblr Blog

Bazen kendimi toparlamaya çalışırken daha çok dağılıyorum.

Günler geçiyor, ben hâlâ hangi gün olduğumu karıştırıyorum.

Gece uyumayı, gündüz uyanmayı bilmediğimden, hayat hep biraz yarına kalıyor. O da yarına çıkarsak... kısmet.

Bir yol ararken, kendimi çıkmaz sokaklara emanet etmişim.

Bir gün her şey yoluna girerse, umarım ben hâlâ burada olurum.

Kim olduğumu unutmuyorum da, kim olmak istediğimi yavaş yavaş kaybediyorum.

Kendi yaramız varken, başkasının yarasına sarılmak da aptallıktı.

Bazı kapılar, hikâyenin başka bir manzaraya ihtiyacı olduğu için kapanır.

Bir şeylerin olacakmış gibi olmasındansa, hiç olmamasını tercih ederim.

Daralıyorum; her şeyden, herkesten, bu hayattan. Yaşamaktan da yaşayamamaktan da...

Gelecek için ne düşündüğümü soruyorlar; daha çok gelmemesini düşündüğümü söyleyemiyorum.

Bazı teselliler, hayat herkese adil değilken sokakta yaşayan bir çocuğa yaşamın güzelliğinden bahsetmek gibi gelir...

Bu dünyaya duyduğum öfke, birini sevmeme izin vermiyor.

Hayatımın kaçıncı sezonundayım bilmiyorum ama bir sezon finali ya da direkt final yapabilir miyiz?

İnsan yaş aldığını aynada değil, kendi yarasına değdiğinde anlıyor.

Ki ben, gülüşümün ardına çok şey sakladım.

🍀