yusuf. kimsesizliğimde boğuluyorum ben. gecenin bir yarısı anıların zihnimi onlarca yerinden bıçaklarken dayanamıyorum özlemine. yapamıyorum gidişinle boğazıma bıraktığın şu yumruyla, anla. yusuf ben sensiz yaşamak ne demek bilmiyorum ki. gel, ne olur gel.
yusuf. sırtımı soğuk duvara yaslayıp yazdığım kaçıncı mektup bu, bilmiyorum. aldığım nefes bile ciğerlerimi yakarken kaçıncı keşkem, bilmiyorum. aynalar böylesine paramparçayken yere düşen kaçıncı damla, onu da bilmiyorum. ben bugünlerde kendimi de bilmiyorum pek, biliyor musun? adına yaşamak dedikleri bu zindanda katlanamıyorum kendime. yusuf ben sensiz yaşamak ne demek bilmiyorum ki. gel, ne olur gel.
yusuf. ben bugün sınava gireceğim, biliyor musun? senelerce hayalini kurduğumuz o dünyayı yaratabilmeme çok az kaldı. ben o dünyayı elbet yaratacağım ama sen de geleceğine söz verir misin?
