#'plot

[eatorama]

Sports minister Vincenzo Spadafora has rubbished ‘ridiculous’ talk of a plot to stop Serie A from his government. Lazio have been heavily critical of the government’s decision to let teams resume training on May 18 at the earliest, when individual sports can start again on May 4. However, Spadafora assured he was working towards a…

[newshare-blog1]

David Simon Discusses Upcoming 'Plot Against America' Adaptation

Taken from /r/television/

Posted by Andi via newshare.

[jqsonwng]

zarezerwowane dla is-gayoon

Wreszcie! Po tylu próbach spotkania się i snucia milionów planów, udało mu się znaleźć czas dla Heo Gayoon. Dziwiło go nawet, że nie zraziła się do niego, a w dalszym ciągu była zdolna odzywać się pomimo, jakby się mogło zdawać - jego mało aktywnej w tym kierunku postawy. Odłożył czapkę na półkę, uznając dzisiejszą pogodę na zbyt upalną, aby dodatkowo jeszcze ocieplać głowę zbędnym materiałem. Wyszedł na korytarz i zamknął za sobą drzwi sprawdzając parę razy, czy może przypadkiem ze swojego roztrzepania nie zapomniał czegoś, bądź nie domknął pokoju. Gdy był już pewien, że wszystko jest w najlepszym porządku, udał się w umówione miejsce - dziedziniec. Będąc już na miejscu, stanął, jak mu się bynajmniej zdawało, w najbardziej widocznym miejscu i chcąc dodać sobie wielkości - stanął na palcach obserwując wszystko co się działo w około i wypatrywał dziewczyny. Nie było trudnością dostrzec, że dzisiejszego wieczoru humor wszystkim sprzyjał. Ze wszystkich stron można było usłyszeć, co jakiś czas wybuchający śmiech, a z głównych drzwi wychodziły grupki uśmiechniętych od ucha do ucha uczniów.

[jqsonwng]

romantic date of wedlock

zarezerwowane dla: is-hayi​

Już minęło trochę czasu od poprzedniego spotkania Jacksona z Hayi, jego małą żonką. Z tego też powodu chłopak wydawał się być bardziej podekscytowany niż zawsze. Prawdopodobnie to było przyczyną oglądających się za nim grupek dziewczyn na chodnikach - nie schodzący z ust uśmiech i prawie skoczny chód, upodabniający go do królika. Właśnie wracał z przystanku autobusowego i zmierzał na dziedziniec, umówione miejsce na spotkanie małżonków. Jeszcze nie wiedział gdzie zabierze dziewczynę, jednak pogoda jak najbardziej sprzyjała wszelkim możliwym aktywnością, więc nie powinni mieć najmniejszego problemu z wyborem zajęcia. A może właśnie ta różnorodność zostanie owym problemem? Taka myśl przeszła mu przez głowę, gdy doszedł do wniosku, że często w takich sytuacjach nie można się zdecydować. W takim razie musiał wybrać jedno miejsce, takie które jako pierwsze przyjdzie mu na myśl. 3, 2, 1. Wesołe miasteczko! Takie miejsce powinno pasować dla ich młodych duchów, którym na myśl przychodziła chyba głównie zabawa. Przeszedł przez ścieżkę prowadzącą w ustalone miejsce i stanął w cieniu wielkiego drzewa, stojącą w samym centrum dziedzińca. Z tego miejsca idealnie powinien dostrzec dziewczynę, niestety jak zwykle miał z tym problemy. Była słoneczna sobota, a uczniowie umiłowali sobie trawnik w około na małe pikniki i kółka zwierzeń. Sprawiało to, że zadanie odszukania tej jednej, drobnej osóbki, było dość kłopotliwe.

[jqsonwng]

The Shrek Couple

zarezerwowane dla: is-irene​

Był to kolejny udany dzień dla Jacksona. Sprawdzian, o którym dowiedział się w ostatniej chwili został napisany w miarę dobrze, jak na osobę która wiedzę pochłonęła wyłącznie przed dzwonkiem. Trening upłynął dość pomyślnie, a nawet zdołał wycisnąć z siebie na bieżni więcej niż zwykle, co powinno być powodem do wielkiej dumy i podniesienia wcale już nie małej, samooceny. Wracając stwierdził, że wcale nie jest jeszcze tak późno, w takim razie może uda mu się jeszcze spotkać z Irene, dziewczyną której już od dawna obiecywał jakiś wypad. Wymienił z nią parę wiadomości i gdy dostał pozytywną odpowiedź, czym prędzej ruszył do pokoju, żeby wziąć prysznic. Po orzeźwieniu, przyodział adekwatny do pogody strój, rezygnując z lubych ciemnych kolorów, a wybierając nieco jaśniejsze odcienie wpasowujące się w panujący za oknem klimat. Przed wyjściem dokonał typowej kontroli sprawdzenia, czy wszystko ma przy sobie, a następnie wyszedł i skierował się do pokoju koleżanki. Nie był pewien czy ją tam znajdzie, w końcu zapomniał umówić się z nią w jakimś specyficznym miejscu, dlatego uznał, że udanie się do jej drzwi będzie najbardziej rozsądne. Będąc już u progu rozejrzał się szybko po korytarzu i zapuka parę razy w drewno. W oczekiwaniu na postać, która stanęła by między framugami, a miał szczerą nadzieję, że będzie to nie kto inny jak Irene, poprawił biały T-shirt i zaczął rozciągać lekko obolałe mięśnie.

[jqsonwng]

healing meal

-> chorongis​

Od wczoraj starał się unikać wykonywania jakichkolwiek czynności przez uporczywy ból pleców. Nie był pewien czemu za każdym razem, gdy choćby próbował zmienić bok na którym leżał, przeszywała go błyskawica. Przemierzał tylko drogę od łóżka do łazienki i z powrotem. Nawet nie miał siły zahaczać o lodówkę, która stała niecałe dwa metry dalej! To było chyba najlepszym miernikiem, na to w jakim stopniu Jackson się źle czuł. Mógł jeść cały czas, jednak gdy przytrafiało mu się coś złego, przestawał mieć ochoty nawet na tak naturalną dla niego czynność. Te dwa dni nie były najlepszym czasem dla Jacksona, na szczęście nowa uczennica okazała się bardzo życzliwa i postanowiła coś dla nich ugotować. Myśląc o tym co może przygotować, co chwilę się oblizywał, a burczenie w brzuchu stawało się coraz głośniejsze. Miał wielką nadzieję, że jej zdolności kulinarne go nie zawiodą, chociaż w obecnym stanie, gdyby zobaczył coś choćby wizualnie przypominającego jedzenie, to prawdopodobnie wpakowałby do ust bez zastanowienia. Wystarczyłoby mu tylko zapewnienie, że posiłek jest na poziomie - przynajmniej zjadanym. Wpatrywał się ze skupieniem w litery, które następnie łączył w słowa czytając jedną z książek, jakich jeszcze nie miał przyjemności skończyć przez ciągłe zabieganie, a zaczął już nawet dobre pięć lat temu. Ciągła zmiana szkół skutkowała brakiem wolnego czasu dla siebie, przez co nie mógł sobie pozwolić na dokończenie żadnych noweli. Okno miał szeroko otwarte, pozwalając by rześkie powietrze wpadało do, w jego opinii, zbyt gorącego pokoju, a z radia na biurku - cicho grała jakaś przypadkowo włączona audycja. Ową chwilę spokoju przerwało pukanie do drzwi, które pewnie by niedosłyszał wciągnięty w lekturę, gdyby właśnie nie skończył rozdziału. Podniósł się z pościeli, sprawdzając przez ramie czy leży w porządny sposób i wolnym krokiem ruszył w stronę, z którego dobiegł go dźwięk. Szedł lekko zgięty, bojąc się całkowicie wyprostować. Gdy był już u celu, chwycił za klamkę i z rozmachem pociągnął do siebie. Energia z jaką to wykonał, zmusiła go do szybkiego kroku w tył, równocześnie sprawiając, że zapomniał o swojej dolegliwości. Z grymasem podniósł wzrok do góry i tak, jak oczekiwał, zobaczył Park Chorong. Schylił się głową, nie umiejąc się zdobyć w obecnej sytuacji na nic więcej. “Witaj wybawicielko od głodu. Proszę wejdź.” Przesunął się, robiąc jej tym samym miejsce w korytarzu małego mieszkanka.

[jqsonwng]

spicy duo

zarezerwowane dla: is-amberliu

W lepszym momencie, niż obecnym, chyba nie mógł sobie przypomnieć o obiecanym Amber spotkaniu. Burczenie w jego żołądku było chyba słychać nawet na końcu korytarza, więc nie marnując czasu dał znać dziewczynie. Wiedział, że jest już dość późno na jedzenie, a tym bardziej jedzenie czegoś tak ciężkiego, więc nieco się zdziwił, że była gotowa z nim wyjść. Gdyby nie dodatkowe zajęcia, to pewnie wyrwałby się z nią na lunch, jednak wiedza w tej szkole, była jak królik, mimo że wszyscy w około próbowali wmawiać sobie inaczej. Ciężko byłoby mu nadrobić jedne opuszczone zajęcia, tym bardziej, że miał już ogromne zaległości. Przepisywanie się w środku roku do innej placówki nie było sprytnym posunięciem, ale na pewno lepszym od nauczania domowego, które zapewne na niego czekało, po ostatnim wybryku. Takie rozwiązanie wydało się o dużo mniej kosztowne i wygodniejsze dla samego Jacksona. Znowu mógł nawiązać ciekawe  relacje, nauczyć się myślenia z innej perspektywy, tak jak tutejsi ludzie, urozmaicić dzień różnymi zajęciami. Jak zwykle pochłonięty myślami, nie wiedział nawet jak, ale wylądował przed głównym wejściem. Od razu się rozejrzał i na szczęście był pierwszym, który się pojawił. Jak na prawdziwego dżentelmena przystało - uśmiechnął się sam do siebie na tą myśl i zerknął na swoje odbicie. Poprawił bluzę, widząc, że leży na nim, jak na żulu i ponownie się rozejrzał, jakby obawiając się, że go nie zauważy w tłumie właśnie wychodzących ludzi., więc w ostateczności musiał być gotów, aby zastąpić jej drogę swoim cielskiem.