Τα παρελθόντα, αγαπημένα
Στάθηκα μια στιγμή να χαζέψω τις πρώτες και τις τελευταίες στιγμές της χρονιάς που πέρασε.
Ναι κυρίες και κύριοι στα κρύα του χειμώνα, εγώ βρίσκω ζεστασιά στα παρελθόντα τελειωμένα.
Γυρνάω πίσω στις στιγμές που ένιωθα τα αισθήματα μου δυνατά, ξυπνάνε μέσα μου πάλι όλα- υπέροχα γέλια και φαντασμαγορικές σπίθες έρωτα, βάναυσα κλάματα και η απύθμενη μοναξιά. Γιατί πιστεύω, και τιμώ τα αισθήματα μου και κάθε μέρα τρέμω πως μια μέρα δε θα νιώθω (δε θα έχω χρόνο, δε θα έχω πόνο, δε θα έχω λόγο)
Και με είδα να γελάω, να μεθάω και να πιστεύω. Να ξεχνάω για λίγο και να ξαναθυμάμαι, να αναπολώ. Να απολογούμαι και να βγάζω τη σούμα της χρόνιας. Να κλαίω στα κρυφά και να φοβάμαι.
Και άλλαξε η χρονιά.
Και όλα μοιάζουν λίγο πιο παλιά. Αλλά όχι πιο μακρινά.














