Sevgili Dost, Sevginin sözden fiile geçmesi midir yoksa dostluk? Gerçek sevgi, İnsanın ‘Ben’ sınırlarını aşıp bir başka insanın hayatından da sorumlu olduğunu düşünmesi midir? “Birbirlerini sevenler, birbirlerine duydukları sevgi nispetinde diğerinin iyiliğini isterler,”diyen Aristo’dan, “Sevmek, sevilen kişinin en iyi taraflarını desteklemek, keşfetmek ve teşvik etmek demektir,” diyen Alain’e bir çok filozofun sevgiyi sevilenin gelişiminden duyulan ‘Haz’ olarak algılaması bize yardımcı olabilir mi ? Bu gelişimin faydacılıktan çok feragatle mümkün olacağını düşünmek bir anahtar verebilir mi elimize? Anahtar varsa kapının arkasında yada önünde olmanın ne önemi var!