KARMAKARIŞIK :/ :/--09.01.2013--
Şimdi sinir oluyorum ben..
Kendime de,başkasına da,hep oluyorum ama sonra geçiyor..
Zaten şükür ki o sinirleri saklayabilen bir insan değilim:)
Bak daha neye sinirlendiğimi söyleyemeden geçti bile:)
Aslında en çok kendime sinir oluyorum;bir şeyleri bulamıyorum,yetmiyor aklım...
Abiciğim,ciğerimin köşesi,her akşam beni düzenli azarlar-tersler bir hale geldi..
Biraz önce de oldu,niyetimin kötü olmadığını bildiğine de eminim sorduğum sorularda veya terslediği konularda <-ki işin kötüsü o mu beni tersliyor,yoksa ben mi alınganlık yapıyorum onu da bilemiyorum ki>
Zaten sinir olduğum asıl kısımda bu.Karar veremem.Sürekli olunca ben bu kadar alıngan olamam diyorum,benden bir parça gibi zaten,kime alınıyorum ki,hatta neye alınıyorum,bunlardan çok daha fazlasını zamanında söylemiştir bana..<ama biraz da bu aralar ilgiden yoksun kaldım,acaba ondan mı alınıyor olabilirim de diyorum>
Sonra sinirleniyorum,alınıyorum,sabah oluyor uyanıyorum,benim alınganlığım diyorum. Hiçbir şey yok gibi aynen devam hayatımıza.Aslında kayda değer de bir şey olduğu da yok ya hani.Ya belki de insan zaman zaman ilgi bekliyor karşısındakinden,ondan belki de,yoksa abicimin beni ne kadar sevdiğini biliyorum taa içimden :)
Küçük kardeş şımarıklığı yapasım gelmiştir belki de,bende kardeşim yani,bizimki de can :P <Biraz da tabi abi tarafından sevilmenin özlemi:/>
Sonra başka bir arkadaşım bir şey anlatıyor veya başka bir şey düşünüyorum,ya kızım milletin ne dertleri var senin canını sıktığın şeye bak diyorum.Hep böyle manyak gibiyim, bir yandan kendi içimde bir şey düşünüyorum,sonra ona zıt bir şey buluyorum,sonra o bulduğuma da zıt bir şey buluyorum,sonra ona da...derken bir bakıyorum ki hiç bir şeyi çözememişim. Öyle düşünüyorum anca kendi kendime,olsun geliştirir zihni diyenler de var.Öyle işte acayip bir hâllerdeyim ama şükrolsun eski hallerimden çok daha iyiyim :)
<<Şimdi bu abi sevgisini kime anlatsam inanmıyor,inandıramıyorum -ki artık inandırma gibi bir kaygım da yok,kalmadı..Öylece seviyorum,özlüyorum..>>
