#age-

[lrviolet]

hi! i came across your tumblog when i searched #Bar2018. Please do tell me about your law school journey. If prolly that would help me recover.

Hi! I haven't taken the bar yet though hehe. What part of my l.s. journey do you want to hear though? :)

[magisaiyanmagica]

Why is it that certain adults think that there's only one way to be an adult? That you have to give up everything that could be seen as "juvenile" before you can consider yourself a Fully Fledged Adult©. And if you don't, you're "scared of growing up" or "don't want to grow up"? Because apparently being in your twenties and playing video games and boardgames in your spare time, reading comics and watching cartoons, all somehow negates any other responsibilities you may have because you're not actually an adult, you're " pretending to be a kid"

[shadowsuicune]

......

Alucard~Do not weep for what is lost sier:

 imglad<3

you be safe--

Dearly Beloved Alicia sier:

 youtoo o;

Alucard~Do not weep for what is lost sier:

 you be soft 8D?

[vintagewonderland]

365. Adieu or au revoir?

Dahil 'di ko na mabubuo yung 365 days thing ko, let me number my last post as such. Hihi. 

I started blogging here in Tumblr late December 2009. May nagawa na akong account dati early 2008 pero wala ako magets so I abandoned the account. Hahaha. Since then, ang dami ko na naging friends from Tumblr. Si Mark, AJ, Nicky, Jie, Kuya Theo, Jam, Kuya Jod, Troy, Stephen, Aldren, Thorr, Fross, Ace, Karen, Kaloy, K, among others. I've been to two meetups (Diliman Meetup 2010 and White Day 2011) at nastarstruck ako sa mga finafollow ko na nakita ko na (finally!) in person -- PLARIDEL OMG, Kath, Aaron, Andy, Bea, Merv, Ate G, Ate Kat, and so many others na nalimot ko na dahil kinilig lang talaga ako na makita sila. HAHA. :)) Yung mga kasabayan ko sa dash lagi, kahit sa dati ko pang blog (na putang ina bakit ko ba dinelete yun) -- DJ, Chen, Lara, Iyay, Bangs & James, Sam, Kenneth, Ela, Allen, Cenon, Kevin, Jiriku, Cheska, Kuya Chen, Ate Piya, Julius, at maraming marami din. XD Yung friends ko in real life, you know who you are. Pero special mention kay Adgie, Gundy, Ranel, Karen, Ate Mara, Ate Nat at Ate Lian. 

For a year and God-knows-how-many-months-more, naging outlet ko ang Tumblr sa maraming bagay -- problema/good news sa acads, sa family, sa humanity hahaha, at syempre sa lovelife. Basta lahat ng adventures at misadventures. XD Sa mga followers ko simula pa lang dun sa una, siguro natatandaan niyo pa si Johnny Depp (codename nga lang pala). Si Yuki, yung awesomazing dancer. Yung "kapatid" ko sa org na nagustuhan ko. Si Jeric (Miss CIEM). Si Justin. Si Chuck. Yung first love ko na si Leslee. At yung ngayon. (bolded nga pala ang mga talagang nagustuhan ko, yung iba crush lang hahaha). Mas updated pa nga mga followers ko sakin kesa sa friends ko in real life. HAHAHA. Okay ang sama lang. Pati pala pakikipag-away ko. 

Di rin mawawala yung fangirling ko sa lahat. Tinatamad na ko banggitin kasi kung nakikita niyo ko sa dash, alam niyo yun. 

Bakit nga ba ito na ang last? Una sa lahat, medyo napabayaan ko talaga pag-aaral ko dahil dito. SINO BANG HINDI?! Hahaha. Maraming masayang bagay, pero masaya talaga sa tumblr. Dami mo natutunan dito eh. HAHAHA. =)) Kaya kailangan ng focus! Oo, hindi yung ipapapalit ko yung password ko sa kapatid ko, tapos i-foforget password ko naman kapag kinati ako magblog. Haha.

Pangalawa, may time talaga na napuno ka na. Umabot na ko sa limit ko. Hindi totoo na walang limit, meron, kaso sinasabi lang nila na wala para awesome sila pakinggan. HAHA. Hindi sa ayoko na magblog, pero basta kailangan ko 'to. Drugs na ang tumblr sakin okay. Kaya I have to stop.

Deh, may ayaw lang talaga ko dito. Joke. HAHAHA.

My tumblr experience has been really awesome. Beyond awesome. Legendary. Masaya ako na naisipan ko gumawa ng account dito. Mamimiss ko yung feeling na kiligin dahil sa isang nagfollowback (well matagal na ko nakaget over sa phase na 'to pero pag si Renz siguro nagfollow sakin, ibang usapan na 'yun hahaha). Ang thrill ng pakikipag-usap sa mga anonymous. Mga followers ko. Mga finofollow ko. Lahat. Mamimiss ko ang Tumblr. 

Hindi ko idedelete or deactivate 'to kasi sayang naman. Sobrang nanghinayang ako sa katangahan ko dun sa dati kong blog eh. Hahaha. Who knows, malay niyo bumalik ako some time next year. Or next, next year, kung buhay pa Tumblr. For now, this is goodbye.

Salamat sa lahat. Peace out. (^_^)v

/unnecessary and painstakingly long drama (tinag ko nga pala lahat ng nabanggit ko sorry haha) /vintagewonderland