#bedelaar

[arifnews]

Gearresteerde bedelaarster blijkt 2 tankstations te hebben

De politie in de stad Agadir heeft een vrouw, van rond de zestig jaar oud, op heterdaad betrapt tijdens het bedelen in een van de bekendste straten in het stadscentrum. Uit onderzoek bleek dat de bedelaarster een zakenvrouw is die onder meer eigenaar is van twee tankstations in Agadir en Inezgane, een wagenpark heeft, evenals een enorm stuk landbouwgrond en een aanzienlijk bedrag op haar…

View On WordPress

[gerbie7]

#champselysees #paris #parijs #beggar #bedelaar #mendiant #bettler #france #francia #frankreich #frankrijk #france🇫🇷 #travel #reizen #reisen #voyage #viaggi #viaggio #viaje #ilovetravel #tourist #tourism #toerisme #shopping #ignoreher (bij Champs Elysees Paris) https://www.instagram.com/p/B1v2mb3I5dQ/?igshid=py2isyrb3ru4

[theostepper]

Hij wuift me geërgerd weg #140 #column #tyskie #rotterdam Naast de ingang van de Poolse supermarkt leunt een man op een rollator. Hij heeft dreads, een vlassig baardje en een beetje opgedroogd speeksel in zijn mondhoeken.

[iamaha2010]

Net dat extra zetje

Ik heb een slecht humeur, beste man En daar krijg jij je euro's van Zodat je weer vergeten kan Dat dit je trager slopen gaat Dan de kogel hier toch voor gemaakt Zou, als-ie je raakt Maar ik heb geen beste bui vandaag Dus ik doneer je graag Een stuk in de kraag

[doldriest]

De Bedelaar

Verhaal in zes woorden met beeld ~ Met opgeheven hand daalde zijn zelfrespect ~ Foto: Wikipedia Na bijna een jaar mis ik de tweewekelijkse uitdaging van Verhaal in zes woorden met beeld van JokeZelf nog steeds. Zijn er meer mensen geïnteresseerd om het weer op te pakken? Of weet iemand waar ik kan deelnemen? Dank je!

View On WordPress

[frankyreinphotography]

Video: Dakloze rijdt in een 'knappe bak'

Video: Dakloze rijdt in een ‘knappe bak’

Daniel Ayala uit het Amerikaanse Oklahoma City wandelt al enkele weken steevast voorbij hetzelfde tankstation om een bejaarde bedelaarster telkens een beetje geld te geven. De schok was dan ook groot toen hij diezelfde vrouw vorige week in een gloednieuwe wagen op de parking zag zitten. Zijn woede-uitbarsting ging sindsdien viraal. (more…)

View On WordPress

[tlebbe]

Doomsday Week XL

Dus een dikke week geleden vertrok mijn broertje terug naar ons Belgenlandje. Na een week in Zuid-Afrika kan hij je enkele dingen bevestigen: JA het is hier winter en dat betekent koud en nat weer.

Maar gelukkig had 't nog meer aan te bieden dan slecht weer ('t schijnt  de natste winter in 30jaar te zijn). Ja 't toeval, moederke geluk als je haar zo wilt noemen, bleef ook binnen door t slechte weer en kon ons dus niet vergezellen. Laat ik het kort houden: Stellenbosch is een mooi stadje maar er is zo goed als geen enkel binnen activiteit, dus t hoogtepunt van de dag was waarschijnlijk het restaurant bezoek 's avonds. Maar los van lekker Libanees en Thais eten, had t een modaal gevoel: cinema bezoeken, binnen zitten, lezen. Dat soort dingen dat België rijk is. Dus besloten we om toch maar op Donderdag een tweedaagse naar Kaapstad te doen. Nemen we de trein vanuit Stellenbosch

Althans dat was de bedoeling, de trein mooi betaald, maar net op die dag moest de trein al na 20min stoppen omdat de weg ondergelopen was (door rarara 't slechte weer). Maar geen zorgen ze hebben vervangbussen: had je niet gedacht hé van een 'ontwikkeling'sland. Allez ze gingen bussen hebben, moest de openbare weg ook niet ondergelopen geraakt zijn. Maar er is een oplossing: menig mede-passagiers, inclussief één zeer rare typ die ik hopelijk nooit meer tegenkom, melden ons op een trein die terug richting Stellenbosch rijdt om dan rechtstreeks naar Kaapstad te gaan. Woot Woot onze dag gered. Probleem opgelost denkt u dan, of misschien heeft uw gevoel van anticlimax mij allang verraden. Hoe dan ook: we zijn uiteindelijk verder dan stellenbosch gereden in een godvergeten gat (à la diepe westhoek en zijnde een Antwerpeneir) waarin we drie uur lang zijn gestrand. Ik tast in mijn portefeuille en bel een shuttle maar wat blijkt: ik heb niet genoeg geld om terug naar Stellenbosch te keren. De oplossing kwam als een geschenk uit de hemel: Marjolein kwam ons ophalen. Ik ben haar tot op deze dag nog dankbaar. Uiteindelijk haal ik geld af en bel ik een shuttle om ons rechtstreeks naar Kaapstad te brengen. En 40 min later staan we aan ons hotel. Koffers droppen en de stad in. (komaan je had toch echt niet gedacht dat ik na 2 weken stilzwijgen mijn blog echt kort ging houden?) Dus op weg naar de waterfront, palaverend door de straten worden we aangesproken door een bedelaar. Maar het is dat soort bedelaar dat meer u wilt overvallen dan bedelen, als ge begrijpt wat ik bedoel. Na wat praat over naastenliefde en een nieuw zuid-afrika dat wij moeten opbouwen door t goede voorbeeld te geven. Begint t vuur mij te dicht bij de schenen te komen (hij  begint zijn hand rond mijn hals te brengen, wat geloof me als ik dit zeg: t begin van een aanval was) en dus beslis ik om hem gewoon geld te geven vooraleer iets gebeurt. Hij loopt gelukkig snel weg met t geld. 100 rand (+-€7,6) heeft mij een hele hoop miserie bespaart. Je merkte wel de wanhoop in de man, waardoor ik me uiteindelijk niet misbruikt voel. Ik weet dat het raar klinkt, maar uiteindelijk heb ik langer als 10min hem kunnen overtuigen om mij niets aan te doen. Moest hij van kwade wil zijn, had hij al langer zich agressief gedragen. Hate the sin, not the sinner. Maar de avond werd mooi afgesloten in Restaurant Den Anker, het befaamde Belgische (ja u leest dit juist) restaurant in kaapstad. Waar we zonder reservatie, door wat goedwil van onze medemens toch een tafel hebben kunnen krijgen in een volboekt huis. We zagen de zon ondergaan aan de haven van kaapstad en dronken La Chouffe en Chimay terwijl we onze drie gangen verorberden. Af en toe week mijn gedachten uit naar de arme bedelaar en besef ik dat mijn leven €7,6 waard was. Gelukkig is de man die kan lachen met zijn miserie denk ik dan. De broer de volgende dag afgezet aan de luchthaven en voor het eerst sinds lang heb ik me verdrietig gevoeld. Dan maar beslist om te gaan zwemmen om mijn gedachten te verzetten. Iedereen die mij kent, weet dat sporten niet mijn ding is maar soms kan ik er echt van genieten, zekers wanneer mijn gedachten wat donkerder zijn. Terugkeren op mijn fiets, passeer ik een rondpunt en daar trof t lot mij. Ik sla af op de rotonde maar achter mij rijdt een auto op me in. Ik slip met mijn fiets in de regen, maar ben ongedeerd. Mijn leven het was dees keer iets meer dan 100rand waard, deze keer kostte het me de schrik en een nieuw achterwiel.

Voor de mensen die zich af vroegen waarom die stilte na twee weken?

Wel omdat ik tijd nodig had om dit te kunnen verwerken, ik moest even me terugtrekken. Ik heb leuke en stomme dingen gedaan maar nu was het tijd om even stil te staan bij dit alles. Geluk kan zo snel omdraaien, maar op het einde van de dag: ik leef, ik ben gezond en ik heb goede mensen rond me heen. Wat kan een mens nog meer wensen?