#begeerlijkheden

[christusleeft]

1Petrus 4

Niet meer leven als de heidenen. 1 Dewijl dan Christus voor ons in het vlees geleden heeft, azo wapent gij u ook met dezelfde gedachte, b[namelijk] dat wie in het vlees geleden heeft, die heeft opgehouden van de zonde; a: Heb 12:1  Daarom dan ook, alzo wij zo groot een wolk der getuigen rondom ons hebben liggende, laat ons afleggen allen last, en de zonde, die ons lichtelijk omringt, en laat ons…

View On WordPress

[christusleeft]

New Post has been published on In de hemel is wél bier !

New Post has been published on http://blog.ikbenindehemel.nl/index.php/2016/01/03/de-theologie-van-jericho/

De Theologie van Jericho

“Want er zal een tijd zijn, wanneer de mensen de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelachtig zijnde van gehoor, zullen zij zichzelf leraars opgaren naar hun eigen begeerlijkheden, en zij zullen hun gehoor van de waarheid afwenden, en zullen zich keren tot fabelen” – 2 Tim. 2: 3, 4

Elia’s hemelvaart

2 Koningen 2 : 1-18

Het geschiedde nu, als de Here Elia met een onweder ten hemel opnemen zou, dat Elia met Elisa ging van Gilgal. En Elia zeide tot Elisa: Blijf toch hier; want de Here heeft mij naar Beth-El gezonden. Maar Elisa zeide: Zo waarachtig als de Here leeft en uw ziel leeft; ik zal u niet verlaten! Alzo gingen zij af naar Beth-El. Toen gingen de zonen der profeten, die te Beth-El waren, tot Elisa uit, en zeiden tot hem: Weet gij, dat de Here heden uw heer van uw hoofd wegnemen zal? En hij zeide: Ik weet het ook wel; zwijgt gij stil. En Elia zeide tot hem: Elisa, blijf toch hier; want de Here heeft mij naar Jericho gezonden. Maar hij zeide: Zo waarachtig als de Here leeft en uw ziel leeft; ik zal u niet verlaten! Alzo kwamen zij te Jericho. Toen traden de zonen der profeten, die te Jericho waren, naar Elisa toe, en zeiden tot hem: Weet gij, dat de Here heden uw heer van uw hoofd wegnemen zal? En hij zeide: Ik weet het ook wel; zwijgt gij stil. En Elia zeide tot hem: Blijf toch hier, want de Here heeft mij naar de Jordaan gezonden. Maar hij zeide: Zo waarachtig als de Here leeft en uw ziel leeft; ik zal u niet verlaten. En zij beiden gingen heen. En vijftig mannen van de zonen der profeten gingen heen en stonden tegenover van verre; en die beiden stonden aan de Jordaan. Toen nam Elia zijnen mantel, en wond hem samen en sloeg het water, en het werd herwaarts en derwaarts verdeeld; en zij beiden gingen er door op het droge. Het geschiedde nu, als zij overgekomen waren, dat Elia zeide tot Elisa: Begeer wat ik u doen zal, eer ik van bij u weggenomen worde. En Elisa zeide: Dat toch twee delen van uw geest op mij zijn: En hij zeide: Gij hebt eene harde zaak begeerd; indien gij mij zult zien, als ik van bij u weggenomen worde, het zal u alzo geschieden; doch zo niet, het zal niet geschieden. En het gebeurde, als zij voortgingen, gaande en sprekende, ziet,zo was er een vurige wagen met vurige paarden, die tussen hen beiden scheiding maakten. Alzoo voer Elia met een onweder ten hemel. En Elisa zag het, en hij riep: Mijn vader, mijn vader, wagen Israëls en zijn ruiteren. En hij zag hem niet meer; en hij vatte zijne klederen en scheurde ze in twee stukken. Hij hief ook Elia’s mantel op, die van hem afgevallen was, en keerde weder, en stond aan de oever van de Jordaan. En hij nam de mantel van Elia, die van hem afgevallen was, en sloeg het water, en zeide: Waar is de Here, de God van Elia? Ja, Dezelve? En hij sloeg het water, en het werd herwaarts en derwaarts verdeeld; en Elisa ging er door. Als nu de kinderen der profeten, die tegenover te Jericho waren, hem zagen, zo zeiden zij: De geest van Elia rust op Elisa; en zij kwamen hem tegemoet, en bogen zich voor hem neder ter aarde. En zij zeiden tot hem: Zie nu, er zijn bij uw knechten vijftig dappere mannen; laat hen toch heengaan, en uw heer zoeken, of niet misschien de Geest des Heren hem opgenomen, en op een der bergen, of in een der dalen hem geworpen heeft. Doch hij zeide: Zendt niet. Maar zij hielden bij hem aan tot schamens toe; en hij zeide: Zendt. En zij zonden vijftig mannen, die drie dagen zochten, doch hem niet vonden. Toen kwamen zij weder tot hem, daar hij te Jericho gebleven was; en hij zeide tot hen: Heb ik tot ulieden niet gezegd: Gaat niet?